Chapter Title : എന്റെയും ഉമ്മച്ചിയുടെയും മുഹബത്തിന്റെ കഥ 7 [Mr Perfect]

ഒന്നും ഇല്ല അങ്ങനെ ഫോൺ വെച്ചു എനിക്ക് എന്തനില്ലത്ത സന്തോഷം പിന്നെ ഞാൻ ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല ഞാൻ റൂം തുറന്നു അടുക്കളയിൽ പോയി ഭക്യം ഉമ്മി മാത്രമേ ഉള്ളൂ അപ്പൊ പാത്രം തറയിൽ വീണു അതു എടുക്കാൻ ഉമ്മി ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു അപ്പോ എന്നെ കണ്ടു എന്നിട്ട് ആ പാത്രം എടുത്തു വീണ്ടും പഴയതുപോലെ നിന്നു ഞാൻ ഉമ്മിടെ അടുത്ത് ചെന്നു ഉമ്മി തിരിഞ്ഞു നിന്നു പാത്രം എടുത്തു വെക്കുന്നു ഞാൻ പയ്യെ ഉമ്മിയെ ബാക്കിൽ നിന്നും കെട്ടിപിടിച്ചു എന്നിട്ട് ഉമ്മിടെ കവിളിൽ ഒന്ന് മുത്തി ഉമ്മി തിരിഞ്ഞു ഉമ്മി :എന്താണ് ഒരു സ്നേഹം ഞാൻ :വാപ്പിയെ ഞാൻ വിളിച്ചു നാട്ടിൽ പോകുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞു ഉമ്മി :പോണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞ് കാണും അല്ലേ പോട്ടെ സാരം ഇല്ല(എന്നും പറഞ്ഞു ഉമ്മി തിരിഞ്ഞു നിന്നു ) ഞാൻ :(അപ്പൊ പയ്യെ ഉമ്മിടെ കാതിൽ പറഞ്ഞു)വാപ്പി സമ്മതിച്ചു പോകാൻ ഉമ്മി :(എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു )നീ പറഞ്ഞത് സത്യം ആന്നോ ഞാൻ :മ്മ്മ്മ് സത്യം(ഞാൻ പറഞ്ഞതും ഉമ്മി ഭയങ്കര സന്തോഷം പിന്നെ ഉമ്മി എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു എന്റെ കവിളിലും ഉമ്മ തന്നു ) ഉമ്മി :ഹോ ഞാൻ വിചാരിച്ചു ഇവർ ഇവിടെ ഉള്ളത് കൊണ്ട് സമ്മതിക്കില്ല എന്നു കരുതി അല്ല അപ്പോ ഇവർ ഇവിടെ നിൽകുവോ ഞാൻ :ഇല്ല കൊച്ച ബിസിനസ്‌ ആവിശ്യത്തിന് ആണ് വന്നേ അപ്പൊ അവർക്ക് റിയാദിലേക്കും നമുക്ക് നാട്ടിലേക്കും ടിക്കറ്റ് ബുക്ക്‌ ചെയ്യാൻ വാപ്പി പറഞ്ഞു ആ പിന്നെ ഉമ്മി വേറെ ഒരു സന്തോഷ വാർത്ത ഉണ്ട് ഉമ്മി :എന്താ ഞാൻ :അതു പിന്നെ നമുക്ക് 2മാസം നാട്ടിൽ നിക്കാം ഉമ്മി :സത്യം ഞാൻ :വാപ്പി ഇങ്ങോട്ട് പറയുകയാ ചെയ്തേ ഉമ്മി :മ്മ്മ് ഞാൻ :അല്ല നമുക്ക് ടിക്കറ്റ് ഇന്ന് തന്നെ ബുക്ക്‌ ചെയ്യാൻ പോണം വാപ്പി ട്രാവൽസിൽ വിളിച്ചു പറയാം എന്നു പറഞ്ഞു ഉമ്മി പെട്ടെന്ന് ജോലി തീർക്കണം ഉമ്മി :മ്മ്മ് ശെരി ഞാൻ തീർക്കാം പിന്നെ ഉമ്മി എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മ