Chapter Title : എന്റെയും ഉമ്മച്ചിയുടെയും മുഹബത്തിന്റെ കഥ 7 [Mr Perfect]

ഹുസ്ന :അപ്പൊ ഇന്നലെ മാമിക്ക് പേടിയായതുകൊണ്ടല്ലേ നിന്നെ മാമി മാമിടെ അടുത്ത് കിടത്തിയെ ഞാൻ :(മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു ഓഹ് ഇതു ശല്യം ആയല്ലോ ഇനി എന്തു ചെയ്യും) ഹുസ്ന :നീ എന്താ ആലോചിക്കുന്നെ ഞാൻ :അതു പിന്നെ ആ ശെരിയാ ഉമ്മിക്ക് ഒറ്റക്ക് കിടന്നാൽ പേടി തോന്നും അപ്പൊ ഞാൻ ഇന്നും ഉമ്മിടെ കൂടെ കിടക്കുന്നെ ഹുസ്ന :അപ്പൊ ഞാനും നിങ്ങളുടെ കൂടെ കിടക്കാം ഞാൻ :എന്തിനു ഞാൻ ഉമ്മിയും ഇല്ലേ പിന്നെ എന്തിനാ നീയും വരുന്നേ ഹുസ്ന :എനിക്ക് ഒറ്റക്ക് കിടന്നാൽ പേടിയാകും ഞാൻ :അങ്ങനെ നീ ഞങ്ങളുടെ കിടക്കണ്ട നീ നിന്റെ കെട്ടിയോന്റെ കൂടെ കിടന്നാൽ മതി ഹുസ്ന :അതിനു നീ നിന്റെ ഉമ്മാടെ കൂടെ അല്ലേ കിടക്കുന്നെ ഞാൻ :ഓഹോ (ഇനി ഇവിടെ നിന്നാൽ ശെരിയാകുല്ല എന്നു വിചാരിച്ചു ഞാൻ അവിടെ നിന്നും എനിട്ടു ) ഹുസ്ന :എവിടെ പോകുവാ ഞാൻ :ഇപ്പം വരാം എന്നും പറഞ്ഞു ഞാൻ എന്റെ റൂമിൽ പോയി കതകു ലോക്ക് ചെയ്തു ഞാൻ ഓർത്തു "എന്റെ പൊന്നോ എന്തോരു ജന്മം പിന്നെ ഞാൻ അവളുടെ കെട്ടിയോൻ ആണ് എന്നു പോലും അതിനു എന്നെ കിട്ടില്ല ഞാൻ അവളുടെന്നല്ല ആരുടെയും കെട്ടിയോൻ ആകുല ഒരാളോട് ഒഴിച്ച് എന്റെ ആയിഷു ഉമ്മി ഞാൻ കേട്ടുവണെങ്കിൽ ഉമ്മിയെ കേട്ടു ഉമ്മിക്ക് ഇഷ്ട്ടം ആണെങ്കിൽ മാത്രം ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഉമ്മി പറയുന്ന പെണ്ണിനെ കേട്ടു ഉമ്മി എന്നെ ഇഷ്ട്ടം അല്ല മോനെ പോലെ ആണെന്ന് പറയുമോ ഏയ് അങ്ങനെ പറയല്ലേ എന്നെ ഇഷ്ട്ടം ആണെന്ന് പറയണേ" എന്നു പറഞ്ഞു തീർന്നപ്പോൾ പള്ളിയിൽ നിന്നും മഗ്‌രിബിന്റെ ബാങ്ക് കേട്ടു അപ്പൊ നടക്കും അള്ളാഹു എന്റെ കൂടെ ഉണ്ട് എന്നു ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചു.അപ്പൊ തന്നെ മൊബൈലിൽ ഒരു ബെൽ ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ സാബി ഞാൻ എടുത്തു സാബി :ഹലോ ഞാൻ :ഹലോ സാബി നീ വീട്ടിൽ വന്നോ സാബി :മ്മ്മ്മ് വന്ന് ഞാൻ :ഡാാ നീ ബാക്കി പറഞ്ഞില്ല സാബി :ബാക്കിയോ എന്തു ബാക്കി ഞാൻ :പർദ്ദ