Chapter Title : എന്ത് പറഞ്ഞാലും ജീവിതം മുന്നോട്ട് 2 [ഭരതൻ]

കാത്തുനിക്കുവായിരുന്നോ?

അല്ലാതെപിന്നെ എത്ര കാലമായട നിന്നോട് ഒന്ന് സംസാരിക്കാൻ നോക്കുന്നു മൈൻഡ് ആക്കില്ലാലോ നമ്മളെ ആരും നീ..

അത് പറഞ്ഞു മുന്നിലെ ബെഞ്ചിലെ കുട്ടികൾ തിരിഞ്ഞ് എന്നെ നോക്കി. അപ്പൊ കൂടെ ഉള്ളവൾ പറഞ്ഞു

അവനു നമ്മളെ ആരെയും പിടിച്ചുകാണില്ല അതാവും

അയ്യോ അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ലന്നെ ഞാൻ വേറെ നാട്ടിൽനിന്ന് അല്ലെ ഇവിടെ വന്നേ സൊ എല്ലാം ഒന്ന് സെറ്റിൽ ആവട്ടെ എന്ന് വിചാരിച്ചു അതാ.. ഇനി എന്തായാലും വന്നിലെ ഇനി നമ്മുക്ക് അടിച്ചുപൊളിക്കാം.

പൊളി മോനെ പൊളി ഞാൻ വിചാരിച് നീയും ആ അഖിലേഷിനെ പോലെ മോണ ആണെന്ന.

ഇപ്പൊ ആ വിചാരം മാറിലെ..

ഓഹ് മാറി.

ആഹ് ഇനി ഓരോ ആൾകാർ ആയി പേരുപറ എനിക്ക് ആരെയും പരിചയപ്പെടാൻ പറ്റിയില്ല.

അതുശെരി.. ഞാൻ ഫിദ

ഞാൻ ഫാത്തിമ.

എന്റെ കൂടെ ബെഞ്ചിൽ ഉള്ള പിള്ളേർ ആണ് ഇവർ രണ്ടുപേരും അങ്ങനെ മുന്നിൽ ഉള്ള എല്ലാവരേം ഞാൻ പരിചയപെട്ടു. ഫിദ എന്റെ ഒരു സൈഡിൽ വന്നിരുന്നു. ഫാത്തിമ മറ്റേ സൈഡിലും ഇവർ രണ്ടുപേരുടെയും ഇടയിൽ ഞാൻ. ഞാൻ നോക്കി ഫിദ ആൾ കൊള്ളാം നല്ല തുടകൾ കൂടാതെ നല്ല മുലയും ഉണ്ട്. ഞാൻ മനസ്സിൽ കൂട്ടിനോകി ഒരു 32ബി കാണും. പക്ഷെ അവളെ കാണാൻ എന്റെ പൊന്നോ.... നല്ല ചുവന്ന ചുണ്ടുകൾ കണ്മഷി ഇട്ടു നല്ല ഉരുണ്ട കണ്ണുകൾ വടിവോത പല്ല് എല്ലാം കൊണ്ടും ഒരു മൊഞ്ചത്തി തന്നെ നല്ല ശരീരവും ഉണ്ട്. ഫാത്തിമയും അതുപോലെ തന്നെ പക്ഷെ ഫാത്തിമക്ക് അത്ര മുല ഇല്ല ഒരു ആവറേജ് മാത്രം പക്ഷെ ഇവള്ടെ കുണ്ടി കണ്ടാൽ ഏതൊരാൾക്കും ജാക്കി വെക്കാൻ തോന്നിപോവും അത്പോലെ ആണ്. ഞങ്ങൾ ഓരോന്നു പറഞ്ഞു ഇരുന്നു അതിന്റെ ഇടക്ക് ഞാൻ ക്ലാസ്സ്‌ മുഴുവൻ ഒന്ന് നോക്കി. അതെ ഭൂരിപക്ഷം ഞങ്ങളെ തന്നെ നോക്കിനിക്കുവാണ്. ഞാൻ ഫിദയോട് ചോദിച്ചു

ഡാ ഇതെന്താ എല്ലാവരും നമ്മളെ തന്നെ നോക്കുന്നെ.?

എടാ പൊട്ടാ അവർ നമ്മളെ അല്ല നിന്നെയ നോക്കുന്നെ

അതെ കൊറേ ആയില്ലേ സർ മൂക്കാനായി