Chapter Title : എസ്റ്റേറ്റിലെ രക്ഷസ് 4 [വസന്തസേന]

കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.  അവളുടെ മുഖത്തു ചുംബിച്ചു. ചുംബനം കഴുത്തിന് പുറകിലേക്കു നീങ്ങി. അയാളുടെ കോമ്പല്ലുകൾ നീണ്ടു വന്നു. അത് അവളുടെ കഴുത്തിലമർന്നു.

താനൊരു അപ്പൂപ്പൻ താടി പോലെ ഭാരമില്ലാതെ അന്തരീക്ഷത്തിലേക്കുയരുന്നത് പോല സുബൈദക്ക് തോന്നി. അവളുടെ പൂറും ഗർഭപാത്രവും തുളച്ച് അയാളുടെ വൻകുണ്ണ ചലിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.സുബൈദയുടെ വായിൽ നിന്നും ഞരക്കങ്ങൾ പോലെ ശബ്ദമുയരാൻ തുടങ്ങി. വിടർത്തി വെച്ചിരിക്കുന്ന അവളുടെ കാലുകൾ സാവധാനം നിവർന്നു. ഹാരിസൺ തന്റെ കുണ്ണയൂരി അവളിൽ നിന്നും അടർന്നു മാറി. അവളുടെ കൊഴുത്ത മാറിടം ശക്തിയായി ഉയർന്നു താണു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ മെല്ലെ അടഞ്ഞു. മാറിടത്തിന്റെ ചലനം നിലച്ചു. സുബൈദയുടെ പ്രാണൻ അവളെ വിട്ടകന്നിരുന്നു.

ഹാരിസൺ എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ ഡ്രസ്സിംഗ് ഗൗൺ ധരിച്ചു. സുബൈദയുടെ ചേതനയറ്റ ശരീരം ഒരു ബെഡേഷീറ്റു കൊണ്ട് പുതപ്പിച്ചു. എന്നിട്ടത് കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു കൊണ്ട് പുറത്തെ ഇരുളിൽ മറഞ്ഞു.

സുബൈദയുടെ മരണവാർത്ത കാട്ടുതീ പോലെ പടർന്നു. എല്ലാവരും മൃതദേഹം കിടക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് ഓടിയെത്തി. തന്റെ ഭാര്യയുടെ ശരീരം കണ്ട് അഹമ്മദ് ബോധമറ്റ് നിലത്തു വീണു.

പോലീസ് എത്തി നടപടികൾ പൂർത്തിയാക്കി പോസ്റ്റ്മോർട്ടം പരിശോധനക്കായി ആശുപത്രിയിലേക്ക് മാറ്റി. ആളുകൾ ഓരോന്നായി പിരിഞ്ഞു പോയി. അഹമ്മദ് കാക്കയുടെ കടയ്ക്കുള്ളിൽ ആളുകൾ അയാൾക്കു ചുറ്റും കൂടി നിന്ന് അയാളെ സമാധാനിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിലായിരുന്നു. പക്ഷേ എങ്ങനെയാണ് അയാളെ സമാധാനിപ്പിക്കുക എന്ന് ആർക്കുമറിയില്ല.

"പതിനാറാമത്തെ വയസ്സിൽ എന്റെ കൈപിടിച്ച് ഇവിടെ വന്നതാണവൾ. പിള്ളേരില്ലാത്തത് കൊണ്ട് വേറൊരു നിക്കാഹ് കഴിക്കാൻ അവൾ പറഞ്ഞതാണ്. ഞാനത് ചെയ്തില്ല. എനിക്കവൾ മാത്രം മതിയായിരുന്നു. ഇനി ഞാനെന്തിനു ജീവിക്കണം." അഹമ്മദ് പതം പറഞ്ഞു കരഞ്ഞു.

രാത്രി തന്റെയൊപ്പം ഉറങ്ങിക്കിടന്നിരുന്ന സുബൈദ എങ്ങനെ ബംഗ്ലാവ് കുന്നിന് സമീപമെത്തി?  അഹമ്മദിന്റെ മാത്രമല്ല, അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാവരുടേയും മനസ്സിൽ അതേ ചോദ്യമായിരുന്നു.

തുടരട്ടെ.