Chapter Title : എസ്റ്റേറ്റിലെ വേട്ടനായ്ക്കൾ [ഹസ്ന]

ഞാന്‍ കണ്ടു. എന്നിട്ട് മെല്ലെ എന്നെ പിന്നിലൂടെ കെട്ടിപിടിച്ചു.എന്നിട്ട് നാവിട്ടു എന്റെ കഴുത്തിൽ ഉരസി.ഞാൻ ശബ്ദം പുറത്തു വരാതിരിക്കതെ പരമാവധി ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരിന്നു. ഇച്ചായൻ : അതൊക്കെ അങ്ങ് മാറിക്കൊള്ളും.....

ഞാൻ : എന്ന ശരി ഇച്ചായ... ഞാൻ കിടക്കട്ടെ.. എന്തോ ഒരു തലവേദന പോലെ ഒന്ന് കിടന്നാൽ അങ്ങ് മാറും.. ഇച്ചായനെ ഒഴിവാക്കാൻ വേണ്ടി ഞാൻ കള്ളം പറഞ്ഞു.. ഇതൊക്കെ കേട്ടിട്ട് പിന്നിൽ ഒരാൾ എന്റെ കുണ്ടിയിൽ കയറാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.. ഞാൻ ഇച്ചായന്റെ മറുപടിക് കാത്തു നില്കാതെ ഫോൺ കട്ട് ചയ്തു ബെഡിലേക് ഫോൺ എറിഞ്ഞു.. അപ്പച്ചൻ എന്റെ മുടിയില്‍ തടവിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു " മോളുടെ മുടി നല്ല ഭംഗിയാണ് മോളെ സമ്മതിക്കണം ഇതിനെ ഇത്ര നല്ല പോലെ കെയര്‍ ചെയ്യുന്നതിന്." ഞാന്‍ ഒന്നുംമിണ്ടിയില്ല.. വീണ്ടും എന്നോട് ചോദിച്ചു "മോള്‍ എന്താ അവനോടു ഞാൻ കിടന്നു പിന്നെ നിനക്ക് തലവേദന ആണെന്ന് കള്ളം പറഞ്ഞത്... " "അല്ലേല്‍ എന്നോട് ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി പോകും ഇച്ചായൻ ഫോൺ വെച്ചില്ലങ്കിൽ അമ്മാതിരി കയറ്റൽ അല്ലെ പിന്നിൽ നിന്ന് നൈറ്റിയുടെ മുകളിൽ കൂടി ഇങ്ങനെ ആണെകിൽ എന്റെ അപ്പച്ചാ" ഞാൻ ശബ്ദം തയത്തി ഞാൻ തല ചെരിച്ചു കാമം കത്തുന്ന കണ്ണുകളാൽ അപ്പച്ചനെ നോക്കി.. കോഞ്ചിപോലും പറഞ്ഞു " അത് നന്നായി ഇവിടെ നമ്മള്‍ എന്തു നടന്നു എന്നത് ആരും അറിയണ്ട" ഞാന്‍ അപ്പോളും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല അപ്പോള്‍ അപ്പച്ചൻ മെല്ലെ എന്റെ വള നോക്കാന്‍ എന്ന വ്യാജേനെ എന്റെ കൈ പിടിച്ചു തടവാന്‍ തുടങ്ങി എന്നിട്ട് മോളുടെ കണ്ണുകള്‍