Chapter Title : എത്തിക്സുള്ള കളിക്കാരൻ 7 [Dhananjay]

കൺഫ്യൂഷൻ ആണ്.. പക്ഷെ പരസ്പരം സംസാരിക്കാതെ ആ കൺഫ്യൂഷൻ എങ്ങനെ മാറ്റും..

അധികം ആരോടും ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഞാൻ അത്താഴം കഴിഞ്ഞു.. ആന്റി വൈകുന്നേരത്തിന്റെ ബാക്കി എന്നോണം, തൊട്ടുരുമ്മാൻ ഒക്കെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. നിന്ന് വട്ടം കറങ്ങാതെ ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് പോയി..

തല വേദന കാരണം അധിക വൈകാതെ തന്നെ ഞാൻ ഉറങ്ങി.. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ എന്തിനാ കാത്തിരിക്കുന്നെ.. ചേച്ചി മെസ്സേജ് ഒന്നും അയക്കില്ല..

പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ തന്നെ രാവിലെ എണീറ്റപ്പോലും മെസ്സേജ് ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു..

പക്ഷെ അപ്രതീക്ഷിതമായി എന്റെ പനി നന്നായി കൂടി.. എണീക്കാൻ വയ്യാത്ത അവസ്ഥ.. ആകെ മനസ്സിന് സുഖമില്ല.. മിക്കവാറും ഞാൻ കിടപ്പാകും എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു..

ഫ്രഷ് ആയി വന്നിട്ടും പനിക്ക് കുറവൊന്നും കാണുന്നില്ല.. ഞാൻ ബോസിനെ വിളിച്ചു ലീവിന് പറഞ്ഞു..

കുറച്ചൂടെ മയങ്ങാം എന്ന് കരുതി ഞാൻ കിടന്നു..

പതിനൊന്ന് മണിക്ക് എണീച്ചപ്പോളും പനിക്ക് ഒരു കുറവുമില്ല..

ഞാൻ അശ്വതിയെ വിളിച്ചു.. അവളാണല്ലോ നേഴ്സ്..

"അയ്യോ ചേട്ടാ.. ഒരു ഓട്ടോ വിളിച്ചു ഇങ്ങു പോരെ.. നമുക്ക് ഡോക്ടറെ കാണിക്കാം.."

അവൾ പറഞ്ഞത് പോലെ ഞാൻ അവളുടെ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് തന്നെ വിട്ടു.. അവളും കൂടെ വന്നു ഡോക്ടറെ കാണാൻ..

സീൻ ഒന്നുമില്ല.. കുറച്ചു മരുന്നൊക്കെ കുറിച്ചു.. ഇൻജെക്ഷൻ എടുക്കണം പോലും.. ഞാൻ നഴ്സിന്റെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്ന്.. ബട്ടക്സിലാണ് കുത്തി ഇറക്കേണ്ടെ..

"നീ പുറത്തു നിൽക്ക് അച്ചു" ഞാൻ അച്ചുവിനെ തള്ളി പുറത്താക്കി.. കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു ഞാൻ പാന്റും ജെട്ടിയും താഴ്ത്തി കുണ്ടി കാണിച്ചു കിടന്നു.. നാണം കാരണം, നഴ്സിന്റെ മുഖം കാണണ്ടല്ലോ എന്ന് ഓർത്തു ചുവരിനെ നോക്കി സൈഡ് തിരിഞ്ഞാണ് കിടന്നത്..

അൽപം കഴിഞ്ഞു ആരോ കുണ്ടിയിൽ സ്പിരിറ്റ് വച്ച് തുടയ്ക്കുന്ന ഫീൽ കിട്ടി..

കുത്തേൽക്കാൻ ഞാൻ റെഡി ആയിരുന്നു.. പൊതുവെ എനിക്ക് ഇൻജെക്ഷൻ പേടി ആണെങ്കിലും ഒട്ടും വേദനിപ്പിക്കാതെ