Chapter Title : എത്തിക്സുള്ള കളിക്കാരൻ 7 [Dhananjay]

ഒരുപാട് പ്രശ്നങ്ങളുണ്ട്.. പിടിച്ചു നില്ക്കാൻ പലതും കണ്ണടയ്‌ക്കേണ്ടി വരും.. ഒന്നും ഇഷ്ടം കൊണ്ടല്ല.. "

"കുറെ കഷ്ടപ്പെട്ടല്ലേ.. ചേച്ചി.."

"മ്.. കുറച്ചു"

"കഥ പറഞ്ഞു താ.. "

"പിന്നൊരിക്കൽ പറയാമെടാ.. ഇപ്പൊ നീ പോയി ഉറങ്ങ്.. "

"ഉറക്കം ഒക്കെ പോയി ചേച്ചി.. ചേച്ചി പറ.. "

"അയ്യോ.. അത് ഒരുപാട് ടൈപ്പ് ചെയ്യണം.. നേരിട്ട് പറയാം"

"എത്ര ആൾകാർ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്നു പറ.. "

പറഞ്ഞതിന് ശേഷമാണ് അത് വേണ്ടായിരുന്നു എന്ന് തോന്നിയത്.. ചേച്ചിക്ക് എന്തായാലും കൊള്ളും അത്.. ഞാൻ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ആ മെസ്സേജ് ഡിലീറ്റ് ഫോർ ഓൾ കൊടുത്തു..

"ഞാൻ കണ്ടു നീ അയച്ചത്.."

"സോറി ചേച്ചി.. ചോദിക്കരുതായിരുന്നു.."

"ഡാ.. നീ മാത്രമേ എന്നെ ഒരു മനുഷ്യനായി കണ്ടിട്ടുള്ളു.. ബാക്കി എല്ലാരും എന്നെ വെറും പെണ്ണായി മാത്രേ കണ്ടിട്ടുള്ളു.. നീ എനിക്ക് ഒരു ബഹുമാനം ഒക്കെ തന്നിട്ടുണ്ട്.. ട്രെയിനിൽ ആദ്യം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ.. അതാണ് നീ എന്നെ സഹായിച്ചപ്പോഴും നിന്നെ വിശ്വസിച്ചു കൂടെ കൂടിയത്.. "

"സോറി ചേച്ചി.. "

"കുഴപ്പമില്ല.. നമ്മളിപ്പോ നല്ല അടുത്തു.. പക്ഷെ ഇങ്ങനെ ഒന്നും പറയരുത്.."

"ക്ഷേമിക്ക് ചേച്ചി.. പിണങ്ങരുത്.. എനിക്ക് പനി കൂടും"

"ഹാ.. അത് വിട്"

"അപ്പൊ ഞാൻ ചേച്ചിയെ ഹെല്പ് ചെയ്തത് കൊണ്ടാണോ എന്നെ ബഹുമാനം"

"അത് മാത്രമല്ല.. അതിനു മുന്നേ.. ഞാൻ ട്രെയിനിൽ കായംകുളത്തു വച്ച് കേറിയപ്പോഴേ ഞാൻ നിന്നെ ശ്രെധിച്ചു.. നീ മാന്യനാണ് എന്ന് തോന്നി.. "

"അതെന്താ.."

"ഇടയ്ക്കെപ്പോഴോ എന്റെ സാരി മാറി കിടന്നപ്പോൾ പോലും നീ എന്നെ വേറെ കണ്ണ് കൊണ്ട് നോക്കിയില്ല.. ആ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന തമിഴൻ ഒക്കെ എന്നെ ചൂഴ്ന്നു എടുക്കുവായിരുന്നു.. "

ശെരി ആയിരിക്കാം.. ചേച്ചി നോക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ചേച്ചിയെ വായിനോക്കിയിട്ടില്ല.. പക്ഷെ ചേച്ചി ഉറങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ എന്തൊക്കയോ കാട്ടി