Chapter Title : ഏട്ടൻ 5 [RT] [Climax]

അന്ന് മുതൽ ഓങ്ങിയോങ്ങി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ. ആ സമയത്താ നീയെന്റെ മുന്നിൽ വന്നു പെട്ടത്.”

ഇത്തവണ ഗ്രീഷ്മ ശരിക്കും ഞെട്ടി.

“ഞാൻ പുണ്യാളനൊന്നുമല്ല, എങ്കിലും അനഘയെ കെട്ടിയ ശേഷം ഞാനൊരു അവിഹിതവും ഉണ്ടാക്കാൻ പോയിട്ടില്ല. വിഷ്ണുവിനെ ഞാനും കൂടി ചേർന്ന് ചതിച്ചു എന്നൊരു കുറ്റബോധം ഉണ്ടായിരുന്നു. അയാളാണെങ്കിൽ പിന്നീട് വേറെ വിവാഹവും കഴിച്ചില്ല. അനിയത്തിയും ഭാര്യയുമായിരുന്നു അയാളുടെ ലോകം. ഞാനെപ്പോഴും അവരെ ശ്രദ്ധിക്കുമായിരുന്നു.. ഈ കുറ്റബോധം എന്നൊരു സാധനം വന്നു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നങ്ങെനെയാ..

ഞാനൊരാണല്ലേ… ഞാൻ അയാളെ മനസ്സിലാക്കിയില്ലെങ്കിൽ പിന്നെയാര് മനസ്സിലാക്കാനാ… പറ്റിയത് പറ്റി. ഇനി ഒന്നിലും ചെന്ന് ചാടരുത് എന്നെനിക്കുണ്ടായിരുന്നു.

ഗ്രീഷ്മയെ ഞാൻ വിഷ്ണുവിന്റെ അനിയത്തിയുടെ കൂടെ ഒരുപാട് വട്ടം കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അയാളായിരിക്കും തന്നോട് എന്നെ വന്നു മുട്ടാൻ ഉപദേശിച്ചത് അല്ലേ?”

ഗ്രീഷ്മയ്ക്ക് ഉമനീരിറക്കാൻ പോലും ഭയം തോന്നി.

അവൾ മുഖം കുനിച്ചു.

“ആ റൂട്ട് അനഘയ്ക്കുള്ള കൊട്ടാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. എനിക്ക് വേണ്ടതും അതാണല്ലോ. അതാണ് ഞാൻ തന്നോട് തിരിച്ചു താല്പര്യം കാണിച്ചത്. അല്ലെങ്കിൽ നീയൊന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കിയേ ഇത്രയും വേഗത്തിൽ കാര്യങ്ങളൊക്കെ നടക്കുമോ?”

ഗ്രീഷ്മ അവൻ പറഞ്ഞത് ചിന്തിച്ചു.

ശരിയാണ്. താനൊന്ന് മുട്ടാൻ കാത്തിരുന്നത് പോലെയാണ് അലോഷി പ്രതികരിച്ചത്.

നോർമലി പെട്ടെന്നൊരാൾ അടുക്കാൻ സാധ്യത കുറവാണ്. പ്രത്യേകിച്ചും സമൂഹത്തിൽ നിലയും വിലയും ഉള്ളൊരാൾ.

അവളുടെ കയ്യിലെ കപ്പിന്റെ വിറ കണ്ടപ്പോൾ അലോഷിക്ക് ചിരി വന്നു.

“ഇയാളെന്തിനാ പേടിക്കുന്നെ? എനിക്കിയാളോട് ദേഷ്യം ഒന്നുമില്ല. ഒരു കാര്യം അറിഞ്ഞാൽ കൊള്ളാമെന്നുണ്ട്. കൂട്ടുകാരിയോടുള്ള സ്നേഹത്തിന് പുറത്ത് ഇറങ്ങി പുറപ്പെട്ടതാണോ അതോ എന്നെ കണ്ട് ഇഷ്ടപ്പെട്ടിട്ട് വന്നതാണോ?”

സാഹചര്യത്തിന് ചേരാത്ത വിധത്തിൽ ഒരു കുസൃതിച്ചിരി അവന്റെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു. എന്നിട്ടും അവൾക്ക് തിരിച്ചു ചിരിക്കാനോ ആശ്വസിക്കാനോ കഴിഞ്ഞില്ല.

“എന്തേയ്.. ഞാൻ അത്രയും സുന്ദരൻ ആണോ എന്നറിയാൻ ചോദിച്ചതാ..”

അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

വീണ്ടും എന്തോ ചോദിക്കാൻ വന്ന അലോഷി ശബ്ദം കേട്ടു തല തിരിച്ചു നോക്കി. ലഗേജ്‌ ബാഗ് നിലത്തേക്ക് ഇട്ട് പകയോടെ പല്ല് ഞെരിച്ചു നോക്കുന്ന അനഘ.

“നീ പോയില്ലേ?” അലോഷിയുടെ മുഖവും സ്വരവും മാറി.

“പോയിത്തരാമെടാ..

ഞാൻ പോയിട്ട്