Chapter Title : ഏട്ടൻ [RT]

കൂടി ചെയ്തു. വെപ്രാളം കൂടിയപ്പോൾ വേദന കൂടി എടുത്തു തുടങ്ങി.

അവസാനം വിഷ്ണുവിനെ ആലോചിച്ച് കന്തിനെ തഴുകിയും താലോലിച്ചുമൊക്കെ കുറച്ചു പതം വരുത്തിയിട്ടാണ് കയറ്റിയത്.

എഴുന്നേറ്റ് നോക്കിയപ്പോൾ എന്തോ ഇരിക്കുന്നത് അറിയുന്നുണ്ട്. നടന്നും കിടന്നുമൊക്കെ നോക്കി. ആദ്യം ആയത് കൊണ്ടാവും ഒരു അസ്വസ്ഥതയുണ്ട്.

ഇനി ഊരാമെന്ന് കരുതി വീണ്ടും നിലത്തു കുന്തിച്ചിരുന്ന് വലിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ ഊരാൻ പറ്റുന്നില്ല.. കപ്പിന്റെ സ്റ്റെമ്മിൽ പിടിക്കുമ്പോൾ വഴുതിപ്പോകുന്നു. പൂജയ്ക്ക് വെപ്രാളമായിപ്പോയി. അയ്യോ… ഊരാൻ പറ്റുന്നില്ലല്ലോ… ഇതങ്ങു കേറിപ്പോവുമോ? ഇനി ഊരാൻ പറ്റിയില്ലേൽ ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ട് പോവേണ്ടി വരുമോ? അവര് ചോദിക്കുമ്പോ എന്ത് പറയും?

പേടിയും വെപ്രാളവുമായപ്പോൾ കരഞ്ഞു പോയെന്ന് തന്നെ പറയാം.

വിഷ്ണു വന്നു ഡോറിൽ കൊട്ടിയപ്പോൾ തുറന്നതും കരഞ്ഞു ചുവന്ന മുഖത്തോടെയാണ്.

“എന്താടി?” അവൻ പേടിച്ചു പോയി.

അതൂടെ കേട്ടപ്പോൾ അവൾ വിങ്ങിപ്പോയി.

പറയാനും പറയാതിരിക്കാനും വയ്യാത്ത അവസ്ഥ.

“എന്താടി? കരയാതെ കാര്യം പറ. എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം ഉണ്ടോ?” അവൻ മുറിയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് കയറി.

“മെൻസ്‌ട്രുവൽ കപ്പ്‌ വച്ചു നോക്കിയതാ.. ഊരി വരുന്നില്ല.” അവൾ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞ നേരം ഒന്നും മിണ്ടാനാവാതെ നിന്നു പോയി വിഷ്ണു.

“നീ ഒന്നൂടെ ശ്രമിച്ചു നോക്ക്.”

“നോക്കി പറ്റണില്ല.”

“വീഡിയോ വല്ലതും കണ്ടിട്ട് നോക്ക്.”

പറ്റുന്നില്ലെന്ന രീതിയിൽ അവൾ തല ചലിപ്പിച്ചു.

“കരയല്ലേ മോളെ.. ഈ ചെറിയ കാര്യത്തിനാണോ ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നെ? ആശുപത്രിയിൽ പോണോ മോൾക്ക്?”

“അയ്യേ വേണ്ട.” അവൾ കരച്ചിലിനിടയിൽ വിലങ്ങനെ തലയാട്ടി.

“ഇനിയിപ്പോ എന്ത് ചെയ്യും?” സ്വയം ചോദിച്ചു കൊണ്ട് അവനും നിന്നു.

കിടക്കയിൽ വന്നിരുന്ന പൂജയ്ക്കുള്ളിൽ മറ്റൊരു ചിന്തയുണർന്നു.

അവൾ