Chapter Title : ഏട്ടന്റെ പ്രവാസവും ഏടത്തിക്കു നറുഅണ്ടി സർബത്തും [ചേതൻ]

ആമുഖം

ഇത് എന്റെ ജീവിത കഥയല്ല, എന്റെ ആത്മാർത്ഥ സുഹൃത്തായ മനുവിന്റെ കഥയാണ്...

ഒരിക്കൽ ഞങ്ങൾ ഇരുവരും മദ്യപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ വെപ്രാളത്തിൽ ലഹരിയിൽ എന്നോട് പറഞ്ഞതാണ് ഇത്.

എന്നാൽ

എന്റെ മനസ്സ് രസതന്ത്രത്തിലെ ഇന്നസെന്റ് കാരക്റ്റർ ആയത് കൊണ്ട്, ആരോടും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ മനസ്സിൽ വല്ലാത്ത ഭാരം ആകും...

ഇതിലെ കഥയിലെ നായകൻ അവനും,നായിക അവന്റെ ചേട്ടത്തിഅമ്മയുമാണ്..

എന്നാൽ ഇതിനുള്ളിലെ ഒരു പ്രസക്തമായ ഭാഗം ഇതിലെ "നായികയായ ചേട്ടത്തിയമ്മ അവന്റെ സ്വന്തം ചേട്ടത്തിയമ്മയോ ചേട്ടത്തിയുടെ ഭർത്താവായ ചേട്ടൻ സ്വന്തം ചേട്ടനും അല്ല."

അവനെ അവന്റെ ചേട്ടന്റെ മാതാപിതാക്കൾ എടുത്തുവളർത്തിയതാണ്,ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ അവന്റെ അമ്മയും അച്ഛനും മരണപ്പെട്ടിരുന്നത് കൊണ്ടും,അവരുടെ അകന്ന ബന്ധുവായ ചേട്ടന്റെ അച്ഛൻ, അവനെ കുടുംബത്തിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വരികയും ആണ് ചെയ്തത്..

അതുകൊണ്ടുതന്നെ അവരോടൊപ്പം നല്ല രീതിയിൽ തന്നെയാണ് അവൻ ജീവിച്ചു വന്നുകൊണ്ടിരുന്നത്.

പിന്നെ ഈ കഥയിലെ നായികയായ ചേട്ടത്തി ഷീബ, അവന്റെ ചേട്ടനെ കല്യാണം കഴിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നത് മനുവിന്റെ പതിനെട്ടാം വയസ്സിലാണ്..

(ഇനി മനുവായി)

ഇപ്പോൾ എനിക്ക് 31 വയസ്സായി...

ഞാൻ പഠനം പൂർത്തിയാക്കിയതിനു ശേഷം,വെറുതെ ഇരുന്നു കഴിക്കുവാ എന്നൊരു ഇൻഫിരിറ്റി കോംപ്ലക്സ് കിടന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ,

എന്നെക്കൊണ്ടാ വിധം ജോലിക്ക് പോയി,വീട്ടിലേക്ക് സാധനങ്ങൾ വാങ്ങി കൊടുക്കാൻ ഞാൻ പരമാവധി ശ്രമിക്കാറുണ്ട്.

അങ്ങനെ കുറെ നാളുകൾക്കു ശേഷം ഞാൻ ഒരു വർഷോപ്പിൽ ജോലിക്ക് കയറി..

ഇപ്പോൾ അവിടെ നിന്നും എനിക്ക് ലഭിക്കുന്ന 15,000 രൂപയിൽ നിന്നും പകുതി തുകയും ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് തന്നെ ക്യാഷ് ആയി കൊടുക്കുമായിരുന്നു.

ഇനി ഈ കഥയിലെ നായികയായ എന്റെ ചേട്ടത്തിയ പരിചയപ്പെടാം.