Chapter Title : ഏട്ടന്റെ പ്രവാസവും ഏടത്തിക്കു നറുഅണ്ടി സർബത്തും [ചേതൻ]

കുറച്ചുനേരം കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ നേരെ വർഷോപ്പിലേക്ക് പോയി,

ഏതാണ്ട് ഉച്ചകഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും ഏടത്തി വിളിക്കുന്നത്,മോനെ ഏട്ടത്തിക്ക് നല്ല തലവേദന ഇന്ന് ഇവിടെ നിൽക്കാൻ പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.

നീ ഇങ്ങോട്ട് വരണം.

ബാക്കിയുള്ള ഒന്ന് രണ്ട് തുണിയും പിന്നെ പോകുന്ന വഴിയിൽ എനിക്ക് കടയിൽ കയറാനും ഉണ്ട്.

എന്നും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഏട്ടത്തി ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.

എനിക്ക് സംശയം തോന്നിയെങ്കിലും,സാധാരണ പോലെ പെരുമാറിയതുകൊണ്ട് ഞാൻ മറ്റൊന്നും ചിന്തിച്ചില്ല.

നേരെ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് ചെന്നതും ഏട്ടത്തിയുടെ മുഖം വിഷാദമായി തന്നെ ഇരിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു..

എന്നിട്ട് ഞാൻ അമ്മയോട് കാര്യങ്ങൾ തിരക്കി,അധികം വൈകാതെ തന്നെ ഞങ്ങൾ തിരികെ സഞ്ചിയുമായി വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു.

വഴിയിൽ വെച്ചു ഏട്ടത്തി ഒരു തുണിക്കടയിലേക്ക് നിർത്താൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.

ഞാൻ ആകാംക്ഷയോടെ തന്നെ വെളിയിൽ കാത്തിരുന്നു.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കടയുടെ പേര് തന്നെയുള്ള ഒരു കവറുമായി ഷീബ പുറത്തേക്ക് വന്നു.

പക്ഷേ അത് വലിയ കവർ ആയിരുന്നില്ല,ചെറിയ കവർ ആയിരുന്നു,എന്താണെന്ന് അറിയാൻ ആകാംഷ കൂടിയിരുന്നു.

എന്നാലും ഞാൻ അത് വീട്ടിൽ ചെന്നാലെങ്കിലും കാണാൻ പറ്റും എന്ന് കരുതിയിരുന്നു..

വീട്ടിൽ വന്നതും ആശുപത്രിയിൽ കണ്ട മുഖവിഷധങ്ങൾ ഒന്നും പിന്നീട് ഷീബയിൽ കണ്ടില്ല.

ഉത്സാഹത്തോടെ തന്നെ എനിക്കുള്ള ചായയും ഇട്ടുകൊണ്ട് ഹാളിലേക്ക് വന്നു.

ആ സമയം കൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ ഏട്ടത്തി വാങ്ങിയ സഞ്ചി

പരിശോധിച്ചിരുന്നു,

അതിൽ രണ്ട് ഷഡ്ഡികളാണ്.

പൂക്കൾ ഉള്ള ഷഡ്ഡികൾ.....

മൂന്നുമാസം കൂടുമ്പോൾ ഏടത്തി ഷെഡ്‌ഡി മാറ്റാറുണ്ടായിരുന്നു..

അവരുടെ ശരീരത്തിൽ പ്രത്യേകം കരുതൽ എപ്പോഴും കൊടുക്കാറുണ്ട്..

അണുബാധ ഒന്നു ഉണ്ടാവാതിരിക്കാൻ വേണ്ടിയായിരിക്കും ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്..