Chapter Title : ഏട്ടത്തി 2 [Achillies]

അവനെ വാരിപുണർന്നു മുഖത്തു മുഴുവൻ ഉമ്മ കൊണ്ടു പൊതിയുമ്പോൾ അവൾ വിമ്മി കരഞ്ഞുകൊണ്ടേ ഇരുന്നു, കരഞ്ഞു തീരും വരെ തോളിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി അവനെ ഇറുക്കെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഇരുന്നു കരഞ്ഞ അവളുടെ പുറത്തു പയ്യെ തട്ടിയും തഴുകിയും അവൻ ഇരുന്നു കൊടുത്തു, നീണ്ടു ചുരുണ്ട് കട്ടി നിറഞ്ഞ മുടിയിൽ അവൻ തലോടി അവളിലെ കടലിനെ അടക്കി,

"മതി...മോളെ കരഞ്ഞത്,... കരയിക്കില്ലെന്ന് വാക്കുകൊടുത്ത എന്റെ മുന്നിൽ ഇരുന്നു തന്നെ കരയല്ലെടി...പ്ലീസ്.."

കലങ്ങിമറിഞ്ഞ കണ്ണുകളും വിതുമ്പുന്ന ചുണ്ടും ഒഴുകിയിറങ്ങിയ കണ്മഷിയും ഏങ്ങലടിക്കുന്ന പെണ്ണിനേയും കണ്ട കിച്ചു കൊഞ്ചിച്ചു കൊണ്ടവളുടെ കരഞ്ഞു തുടുത്ത കവിളിൽ തലോടി മുന്നിലേക്ക് വീണ് കിടന്ന മുടിച്ചുരുൾ വിരൽകൊണ്ട് മാടി ചെവിക്ക് പിന്നിലേക്ക് ഒതുക്കി വെച്ചു അപ്പോഴും ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്നു തേങ്ങുന്ന പെണ്ണിന്റെ കരച്ചിലടക്കാൻ ഒരു വഴി തേടിയ കിച്ചു വീണ്ടും അവളെ ഓരോന്നു പറഞ്ഞു തലോടിയും കൊഞ്ചിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു, അവനേക്കാളും നാല് വയസ്സിനു മൂത്തതെങ്കിലും അവന്റെ ഏട്ടത്തിയമ്മയുടെ സ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചിരുന്ന നീരജ ആ സമയം എന്നാൽ അവന്റെ കൊഞ്ചിക്കലും സമാധാനിപ്പിക്കലും അവന്റെ നെഞ്ചിന്റെ ചൂടും ഒരിക്കലും അവസാനിക്കാതിരിക്കാൻ കൊതിച്ചിരുന്നു,... അത് നീണ്ടുപോവാൻ അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി തന്റെ വ്യഥകൾ എല്ലാം മറക്കാൻ കൊതിച്ചു,

"പൊന്നല്ലേ… കരയല്ലേ… പ്ലീസ്…."

തന്റെ കഴുത്തിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി തന്നെയും ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന പെണ്ണിനെ അവൻ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു, തോളിൽ ചായ്ച്ചു കിടന്ന നീരജയുടെ തുടുത്ത കവിളിന്റെ വിറ കണ്ട കിച്ചു പതിയെ അവിടെ തന്റെ ചുണ്ടു ചേർത്തു, പഞ്ഞിക്കവിളിൽ അവന്റെ ചുണ്ടു അല്പനേരം അമർന്നിരുന്നു, അവന്റെ ചുണ്ടിന്റെ നനവറിഞ്ഞ നീരജ ഒന്നു വിറച്ചു എങ്കിലും അനങ്ങാതെ തളർന്നു കിടന്നു, നെഞ്ചിൽ പതിഞ്ഞു കിടന്ന കൊഴുത്ത മുലയുടെയും പറ്റിച്ചേർന്നിരിക്കുന്ന തുടയുടെ മാർദ്ധവത്തിലും ഒന്നിളകിയ കിച്ചു തന്റെ കയ്യിൽ ഒതുങ്ങി കിടന്ന പെണ്ണിനെ തന്നിലേക്ക് ഒന്നൂടെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു,... കവിളിലെ ചുംബനത്തിൽ പ്രതികരണം ഒന്നും കാണാതായതോടെ അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും കവിളത് ചുണ്ടു പതിച്ചു,

"മ്മ് ഹും...ങ് ഹും…"

കുഞ്ഞിനെ പോലെ ഒരു കുഞ്ഞു ചിണുക്കം അവളിൽ നിന്നും വന്നത് കണ്ട കിച്ചു ഒന്നൂടെ അടക്കി പിടിച്ചു