Chapter Title : ഏട്ടത്തി 2 [Achillies]

"സോ താങ്ക്സ് കാശി, തന്റെ ഡാൻസ് ഈ ചെക്കനെ ഒന്നു കൊളുത്തി അതോണ്ട് ഇപ്പൊ എനിക്ക് അവസാനം വരെ കൂടെ ഒരാളായി…പിന്നെ ഇന്നലെ ഡാൻസ് ചെയ്യാൻ തന്നെ തന്നെ വിളിച്ചത് ബാക്കി ഉള്ളോരൊക്കെ ചിലപ്പോ ഞാൻ ചെയ്യുന്നതിന് എങ്ങനെ റെസ്പോണ്ട് ചെയ്യും എന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു, പിന്നെ എപ്പോഴെങ്കിലും ചിലപ്പോൾ തല വേദന ആവാനും മതി…ബട് നിങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ആ ഒരു ഇഷ്ടം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് മനസ്സിലായി നിങ്ങൾക്ക് നിങ്ങളെ അല്ലാതെ വേറെ ആരെയും പ്രണയിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന്…സോ ഞങ്ങളെ ഒരുമിപ്പിച്ചതിനു ഒരു ട്രീറ്റ് ഉണ്ട്…"

എല്ലാം കേട്ടു നിവിൻ ചിരിയോടെ ദീപ്തിയെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു നിന്നതെ ഉള്ളൂ...കണ്ണിൽ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ചിരിയും പ്രണയം തിളങ്ങുന്ന മുഖവും അവന്റെ ഉള്ളിലെ സന്തോഷം എത്ര വലുതാണെന്ന് കാണുന്നവർക്കെല്ലാം അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഇഷ്ട്ടമുള്ളത് വിട്ടു കൊടുക്കുന്നതിലും നല്ലത് വലിച്ചിങെടുക്കുന്നതാ, ഒരു ജന്മം മുഴുവനും അതോർത്തു കരയുന്നതിലും നല്ലതല്ലേ...സോ...താങ്ക്സ് എഗൈൻ ബോത്.…"

പറഞ്ഞ ശേഷം ദീപ്തി നീരജയുടെ കവിളിൽ ഒരുമ്മ നൽകിയ ശേഷം നിവിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു നടന്നു നീങ്ങി.

"ചക്കി….വരുന്നില്ലേ...നീ എത്ര നേരായി പെണ്ണേ…."

ബാത്റൂമിലെ വാതിൽ തട്ടി കിച്ചു വിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. തിരികെ റൂമിലെത്തിയ നീരജ മാറാനുള്ളതുമായി ബാത്റൂമിൽ കയറി അര മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

പുറത്തു കിച്ചുവിന്റെ വിളി കേൾക്കുമ്പോഴും നീരജ ഉള്ളിൽ കണ്ണാടി നോക്കി നിൽക്കുവായിരുന്നു. വട്ട മുഖവും തുടുത്തു ചുവന്ന് നിൽക്കുന്ന കവിളും മുഖവും. അല്പം പടർന്ന കണ്മഷിയും, മുടിയിൽ നിന്നു നെറ്റിയിലേക്ക് ചാഞ്ഞു കിടന്ന കുങ്കുമത്തിന്റെ നേർത്ത വരയും കഴുത്തിൽ നിന്ന് മുലയിടുക്കിലേക്ക് ചാഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ആലില താലിയും അവൾക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത തരിപ്പ് പടർത്തി.

ഞാൻ എന്തിനാ ഭയപ്പെടുന്നെ...എന്റെ കഴുത്തിൽ താലികെട്ടിയ എന്റെ ഭർത്താവിനാണ് എല്ലാം കൊടുക്കേണ്ടത്… പലപ്പോഴും അവന്റെ തൊടലും പിടുത്തവും താനും കൊതിച്ചിട്ടില്ലേ..ഇഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ലേ...പിന്നെന്താ…"

സ്വയം കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി അവൾ ചോദിച്ചു.കിച്ചുവിനെ കുറിച്ചു ആലോചിച്ചപ്പോൾ തന്നെ പൊങ്ങി തരിച്ചു വീർത്തു വന്ന മുലക്കണ്ണുകൾ അവളുടെ പൂറിനെ നീര് കൊണ്ടു നനച്ചു. തടിച്ച തുടകൾ തമ്മിൽ ഞെരിച്ചു അവൾ കണ്ണടച്ചു അൽപ നേരം നിന്നു.

മാറാനായി കൊണ്ട് വന്ന പാവാട നനഞ്ഞു