Chapter Title : ഏട്ടത്തി 3 [Achillies] [Climax]

പറഞ്ഞത് കൃഷ്ണന്റെ കുണ്ണ ആയിരുന്നു പൂറിൽ നിന്ന് ഊരി കുറച്ചു വിടർന്ന കൂതിയിലേക്ക് തള്ളിയടിച്ചു കൃഷ്ണൻ മുരണ്ടു അവളുടെ മുതുകിൽ കടിച്ചു. കൂതിയിൽ തന്റെ കുണ്ണ കേറ്റിയിറക്കി… അപ്പോഴും നിലവിളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന സുമയുടെ വായിനെ പൊത്തിപ്പിടിച്ചു കയറ്റി അവൻ തന്റെ മൃഗീയത കാണിച്ചു.

"കരയല്ലെടി വെടിച്ചി…പണ്ണുമ്പോൾ ഒച്ചയിടരുത്…എനിക്ക് കൂതിയില് അടിക്കണ ഒച്ച കേൾക്കണ്ടേ…"

വളഞ്ഞു പോയ സുമയെ കുനിച്ചു നിർത്തി കൃഷ്ണൻ ആഞ്ഞു ചാമ്പി അവസാനം പാല് മുഴുവൻ അവളുടെ കൂതിയില് നിറച്ചു കൃഷ്ണൻ മാറി നിന്നു കിതച്ചു.

കൂതിയില് നിന്നു തുടയിടുക്കിലേക്കും നിലത്തേക്കും ഇറ്റുന്ന പാലുമായി സുമ ഊർന്നു നിലത്തു കിടന്നു.

പതിയെ എഴുന്നേറ്റു ഊരിയെറിഞ്ഞ തുണിയെല്ലാം വാരി ചുറ്റുമ്പോഴും, നഗ്നനായി, അവളെ നോക്കി കൃഷ്ണൻ നിന്നു.

"നീരജയെ എനിക്ക് കൊണ്ട് താ സുമേ…നിനക്ക് ഗുണങ്ങളെ ഉണ്ടാവൂ.. "

സാരി ഉടുത്തു ഒന്നു വെച്ചു പുറത്തിറങ്ങാൻ പോയ സുമ അവനെ നോക്കി തലയാട്ടി.പുറത്തു തലയിട്ടു പരിസരം നോക്കി പതിയെ പുറത്തേക്കിറങ്ങി സാരിത്തുമ്പിനാൽ പൊതിഞ്ഞ മാല മുറുക്കി പിടിച്ചു കൈക്കൂലി കയ്യിലും പൂറിലും ഏറ്റു വാങ്ങി നടന്നു വീട് പിടിച്ചു.

***********************************

കിച്ചുവിന്റെ രാത്രികൾ നിദ്രയറിയാതെ ഉലഞ്ഞു തുടങ്ങി, തെളിമാനം പോലെ അവൻ കണ്ടു വായിച്ചിരുന്ന പെണ്ണിന്റെ മനസ്സ് ഇപ്പോൾ ഒളിക്കുന്നത് എന്താണെന്നറിയാതെ തകർന്ന ഹൃദയവും മുറിവേറ്റ മനസുമായി അവൻ രാത്രികളും പകലുകളും തള്ളി നീക്കി.

ഏട്ടനു ചക്കിയെ വിട്ടു കൊടുക്കണം എന്നു എല്ലാവരും പറഞ്ഞാലോ….അമ്മയും പറഞ്ഞാലോ, ഇടയ്ക്കെല്ലാം അവന്റെ മനസ്സ് തലയിലേക്ക് തീകോരിയിടും, ആര് പറഞ്ഞാലും വിട്ടുകൊടുക്കില്ല, ആർക്കു വേണ്ടിയും വിട്ടുകൊടുക്കില്ല, കിച്ചു പ്രേമിച്ചത് ഒരാളെയ കാമിച്ചത് ഒരാളെയ താലികെട്ടിയതും ഒരാളെയ…

അവന്റെ ഹൃദയം നിലവിളിച്ചുകൊണ്ടു തലച്ചോറിനോട് മറുപടി പറയും.

ചക്കിയും നിന്നെ വേണ്ട ഏട്ടനെ മതി എന്നു പറഞ്ഞാലോ, തൂക്കി നോക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് ആദ്യ താലിയുടെ തൂക്കത്തിനു കട്ടി തോന്നിയാലോ,.... തലച്ചോറ് വീണ്ടും ന്യായം നിരത്തുമ്പോൾ, മുറിക്കുള്ളിൽ ആരും കാണാതെ തലയിണയിലെ പഞ്ഞിയിൽ പല്ലുകൾ ആഴ്‌തി അവൻ കരയും.

നീരജയെ കാണാനോ സംസാരിക്കാനോ കൃഷ്ണനോ കിച്ചുവിനോ ഇപ്പോൾ കഴിയാത്തതിനാൽ തന്റെ മനസ്സ് അവൾ കാണുന്നുണ്ടോ എന്നു