Chapter Title : ഏട്ടത്തിയമ്മയുടെ സുൽത്താൻ [ജമ്പൻ]

പിന്നെ അഫ്‌സൽ പറയുവാ, ചെസ്സ് കളിച്ചിട്ട് കുറെ ആയില്ലേന്ന്”, പാത്തുമ്മയെ പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഷാഹിന പറഞ്ഞു.
“അതുമല്ല, ഇക്ക രാത്രിയിൽ വിളിക്കൂന്നു മെയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു”, അഫ്‌സൽ പറഞ്ഞു.
“അവൻ വിളിക്കുമ്പോൾ എന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞേരെ. ഞാൻ തിരക്കീന്നും പറ”, പാത്തുമ്മ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.
“ഞാൻ പോയി കുളിച്ചിട്ട് വരാം”, ഷാഹിന പറഞ്ഞു. “വേണ്ട. ഇത്ത കുളിക്കണ്ട. ചെസ്സ് കളിച്ച് കഴിഞ്ഞ് കുളിക്കാം”, അഫ്‌സൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“അയ്യേ… ഈ ചെക്കന്റെ ഒരു കാര്യം. ശരി കുളിക്കുന്നില്ല”, ഷാഹിന ചിരിച്ചോണ്ട് പറഞ്ഞിട്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.

അത്താഴം കഴിഞ്ഞ് അഫ്‌സൽ മുകളിൽ മുറിയിലേക്ക് പോയി. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് ഷാഹിന കയറി വന്നു. ഇളം നീല നൈറ്റിയും ഇട്ട് തലയിൽ സ്കാർഫും ഇടാതെ കയറി വന്ന ഷാഹിനയെ കണ്ട് അഫ്‌സൽ അന്തം വിട്ടു. തലയിൽ ഒന്നും ഇടാതെ അവളെ അവൻ ആദ്യം കാണുവാണ്.
“എന്താടാ മിഴിച്ച് നിൽക്കുന്നെ?”, ഷാഹിന ചോദിച്ചു. “അല്ല ഇത്ത.. തട്ടം ഇല്ലാതെ ആദ്യം കാണുവാ”, അഫ്‌സൽ പറഞ്ഞു.

“എന്നിട്ട് എങ്ങനെയുണ്ട്?”, ഷാഹിന ചോദിച്ചു.
“ഇപ്പോൾ ഒരു ഹൂറിയെ പോലെയുണ്ട്”, അഫ്‌സൽ പറഞ്ഞു. “അതോ പൂറിയെ പോലെയോ?”, ഷാഹിന ചോദിച്ചപ്പോൾ അഫ്‌സൽ ഞെട്ടി.
“അല്ല.. ഇത്താ എന്താ പറഞ്ഞത്?”, അവൻ വിശ്വാസം വരാത്ത പോലെ ചോദിച്ചു.
“നിനക്ക് ചെവി കേട്ട് കൂടെ? എന്നെ കണ്ടാൽ ഒരു പൂറിയെ പോലെ തോന്നുമോ എന്നാ ചോദിച്ചേ”, ഷാഹിന കൊഞ്ചി.
ഈ കൂത്തിച്ചി കാണുന്നപോലെ അല്ലല്ലോ? അപ്പോൾ വളക്കണ്ട കാര്യം ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. ഇതറിഞ്ഞിരുന്നേൽ നേരത്തെ കേറി താങ്ങിയേനെ, അഫ്‌സൽ ഓർത്തു.

“തോന്നുമെടി. ഒരു