Chapter Title : ഏട്ടത്തിയമ്മയും കുഞ്ഞേച്ചിയും 4 [യോനീ പ്രകാശ്‌]

കരുതി..അപ്പോഴേക്കും നിന്‍റെ അച്ഛന്‍ ആ കോന്തന് പിടിച്ചു കൊടുത്തു കളഞ്ഞു അവളെ..!”

അവരുടെ മുഖത്തൊരു അരിശം പടര്‍ന്നു. ഞാനാകെ നനഞ്ഞ കോഴിയെപ്പോലെ ഇരുന്നു പോയി. ചുറ്റുമൊന്നും ആരുമില്ലാത്തത് ഭാഗ്യം. വീടുകളൊന്നുമില്ലാത്ത നാഗക്കോട്ട പോലെ മരങ്ങൾ തിങ്ങി നിറഞ്ഞു നിലക്കുന്ന ഇരുട്ട് മൂടിയ പ്രദേശമാണ്. ഈ വഴി വരാൻ അവർക്ക് തോന്നിയത് മഹാഭാഗ്യം.

"എന്താ ഇനീം പേടിയാണോ ശ്യാമേച്ചീനെ..?”

ധൈര്യം സംഭരിച്ച് ഞാനാ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെ ഭയപ്പെടാത്തക്ക ഒന്നുമില്ല. ഞാനവരെ മെല്ലെ മെല്ലെ വിശ്വസിക്കാൻ തുടങ്ങി. വേറെ വഴികളൊന്നും മുന്നിലില്ലായിരുന്നു. ഓപ്പോള് ഇവരെ അത്രയും വിശ്വസിക്കുന്നെങ്കിൽ പിന്നെ എനിക്കും ആവാമെന്ന് മനസ്സിനെ പറഞ്ഞു മയപ്പെടുത്തി.

"ഞാനിപ്പോ എന്തിനാ ഇതൊക്കെ നിന്നോട് പറഞ്ഞെതെന്നല്ലേ ഇപ്പൊ ചിന്തിക്കുന്നത്..?”

ആ മുഖത്തൊരു കള്ളച്ചിരി പടര്‍ന്നു.
ഞാനവരെ ചോദ്യഭാവത്തില്‍ നോക്കി. ഈശ്വരാ കാശിനൊന്നും വേണ്ടി ബ്ലാക്ക് മെയില്‍ ചെയ്യുന്നതാവരുതേ എന്ന് മനസ്സില്‍ പ്രാര്‍ഥിച്ചു.

"വണ്ടിയെടുക്ക് പറയാം…!”

ഹെല്‍മെറ്റ്‌ കണ്ണാടിയില്‍ തൂക്കിയിട്ട ശേഷം അവര്‍ പിന്നില്‍ കയറിയിരുന്നു. നേരത്തെ ഇരുന്നതിലും ഒട്ടിയാണ് ഇപ്പൊ ഇരിക്കുന്നത്.

"പയ്യെ പോയാ മതി.. കൊറച്ചങ്ങോട്ട് പോയാപ്പിന്നെ മൊത്തം വീടുകളാ..!”

ഒരു മൃദുമന്ത്രണം പോലെ കാതോരം മൊഴിഞ്ഞ്‌ അവരെന്‍റെ അരക്കെട്ടിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.പഞ്ഞിത്തുണ്ട് പോലെ ആ മുലകള്‍ എന്റെ പുറത്ത് വീണ്ടും പറ്റിച്ചേര്‍ന്നു. ഉള്ളില്‍ അപ്പോഴും ഞെട്ടല്‍ മാറിയിട്ടില്ലായിരുന്നു..അതിനാല്‍ അവരുടെ സ്പര്‍ശന സുഖം ആസ്വദിക്കാന്‍ പോലും പറ്റിയില്ല.

"സത്യം പറഞ്ഞാ.. ലാലേട്ടന്‍ പറഞ്ഞ പോലെ ഈ രഹസ്യം എന്‍റെ കൂടെ മണ്ണടിഞ്ഞേനെ..പക്ഷേ നീയിങ്ങനെ വളര്‍ന്നു മുറ്റി ഒരു ചുള്ളനായി മുന്നിലൊക്കെ നിക്കുന്നത് കാണുമ്പോ എങ്ങനാ സഹിച്ചു പിടിച്ചു നിക്ക്വാ..ന്‍റെ അമ്പുട്ടാ…!”

ആ സ്വരം വികാര തീക്ഷ്ണമായൊരു ശീല്‍ക്കാരം പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. വാസ്തവത്തില്‍ അതെന്നെ വല്ലാതെ ത്രസിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു.‍ പൊടുന്നനെ എന്നെ ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് അവരുടെ കൈ എന്‍റെ ഇടത്തേ തുടയിലേക്ക് വന്നു വീണു.

"ഒരു ഉളുപ്പുമില്ലാതെ പറയട്ടെ..നീ ഒടുക്കത്തെ ഹോട്ടാടാ ചെക്കാ..!”

ആ കൈ എന്‍റെ തുടയിലൂടെ പയ്യെ ഒഴുകി നടക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

"ഇങ്ങനൊരു സ്ഥലത്തായിപ്പോയിട്ടാ..അല്ലേല്‍ കടിച്ചു തിന്നേനെ ഞാന്‍..രണ്ടു മൂന്നു കൊല്ലമായിട്ട് കൊതി പിടിപ്പിച്ചു കൊല്ല്വാ നീ മനുഷ്യനെ...ഒന്നടുത്തു വരുമ്പോഴേക്കും