Chapter Title : ഏട്ടത്തിയമ്മയും കുഞ്ഞേച്ചിയും 7 [യോനീ പ്രകാശ്‌]

കൂടെ ഉണ്ടെന്നത് എന്‍റെ ഉദ്ദ്വേഗം വര്‍ദ്ധിപ്പിച്ചു.

അവളുടെ മുഖം ചമ്മലും നാണവുമൊക്കെക്കൊണ്ട് ചുവന്നു തുടുത്തുപോയിരുന്നു.

"ഞാ‍..ഞാന്‍ കരുതിയത്‌..പിന്നെ...അമ്പൂസിന് വേണ്ടത്..പിന്നെ…!”

വാക്കുകള്‍ കിട്ടാതെ അവള്‍ കിടന്നു പരുങ്ങി.

"എന്‍റെ പൊന്ന് കുഞ്ഞേച്ചീ...ഇന്നെങ്കിലും ഒന്ന് പറയ്വോ..!”

ക്ഷമ കിട്ടാതെ ഞാനവളുടെ കവിള്‍ പിച്ചി വലിച്ചു.

"പറയാം...നിക്ക്...ഞാന്‍..അതായത്..എനിക്ക് അമ്പൂസിനെ അവര്‍ക്ക് വിട്ടു കൊടുക്കാന്‍ പറ്റില്ലായിരുന്നു..അത്രയ്ക്ക് ജീവനായിരുന്നു.!പല രീതിയിലും പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടും ഈ പൊട്ടന് അതുമാത്രം മനസ്സിലായില്ല..!”

കപടദേഷ്യം ഭാവിച്ച് കൊണ്ട് അവളെന്‍റെ നേരെ കയ്യോങ്ങി.

"പിന്നെ മനസ്സില്‍ തോന്നിയ ഒരു മാര്‍ഗം വളരെ ചീപ്പായിരുന്നു..എന്നാലും എനിക്ക് ഒരുപാട് സമയമില്ലായിരുന്നു...നിങ്ങളെ അങ്ങനെ കണ്ടപ്പോഴേ കിളി പോയിരുന്നു..ഏടത്തി നടുവില്‍ വന്നു കയറും ന്ന് കരുതിയതേയില്ല.. ഇടിച്ചു കയറാതെ വേറെ വഴിയുണ്ടായിരുന്നില്ല...സോ…വളരെ ചീപ്പായ ഒരു വഴി ചൂസ് ചെയ്യ്യേണ്ടി വന്നു...!”

"എന്ത്..എന്ത് വഴി..??”

"അത്..പിന്നെ...അതിന്റെ പിറ്റേന്ന് അമ്പൂസ് ബാല്‍ക്കണീലിരിക്കുമ്പോ…"

അവള്‍ അര്‍ദ്ധോക്തിയില്‍ നിര്‍ത്തി. പെട്ടെന്നൊരു മിന്നല്‍പോലെ ആ രംഗം എന്‍റെ മനസ്സില്‍ പൊങ്ങിവന്നു.

"ഓ..ഹോ..ഹോഹോ...മനസ്സിലായി മനസ്സിലായി…!”

ഞാന്‍ ഉച്ചത്തില്‍ ചിരിച്ചു. 'എന്ത് മനസ്സിലായെന്നാ' എന്നൊരു ഭാവത്തോടെ അവളെന്നെ ഉറ്റു നോക്കി.

"അന്നെന്‍റെ മേല്‍ കുഞ്ഞേച്ചി അമ്മിഞ്ഞ ഇട്ടുരസിയ കാര്യമല്ലേ..!”

ഉച്ചത്തില്‍ ചിരി തുടര്‍ന്നുകൊണ്ട് ഞാനാ മുല ഒന്നമര്‍ത്തി വിട്ടു.

നാണക്കേട്‌ സഹിക്കവയ്യാതെയെന്ന വണ്ണം മുഖം പൊത്തുന്നതിനിടയില്‍ അവളുടെ ഉടലൊന്നു വെട്ടി വിറച്ചു.

"അപ്പൊ അത് അങ്ങനാരുന്നോ...ഛെ..അറിഞ്ഞിരുന്നേല്‍ ഇതുപോലെ ശരിക്കങ്ങു പിഴിയാമായിരുന്നു..!”

പൊട്ടിച്ചിരിക്കിടയില്‍ ഒരു തമാശ പൊട്ടിച്ചുകൊണ്ട് വീണ്ടും ഞാനാ മുല ഞെക്കിപ്പിഴിഞ്ഞു വിട്ടു.

ചമ്മല്‍ സഹിക്കാനാവാതെ വന്നപ്പോള്‍ അവളെന്നെ തള്ളി മാറ്റിക്കൊണ്ട് തലയിണയില്‍ മുഖം പൂഴ്ത്തി കമിഴ്ന്നു കിടന്നു കളഞ്ഞു.

"ദേ..കുഞ്ഞേച്ചീ നേരെ കിടക്ക്‌...ഞാനാ മുഖമൊന്നു