Chapter Title : ഏട്ടത്തിയമ്മയും കുഞ്ഞേച്ചിയും 7 [യോനീ പ്രകാശ്‌]

എനിക്ക് മനസ്സ് വന്നില്ല.നിര്‍ത്തിയിരുന്നെങ്കില്‍ക്കൂടി അപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥയില്‍ അവള്‍ അത് സമ്മതിച്ചേക്കില്ലെന്നും എനിക്കറിയാമായിരുന്നു.

മെല്ലെമെല്ലെ ഞാന്‍ അടിയുടെ വേഗത കൂട്ടിത്തുടങ്ങി. ആ ഇറുക്കത്തില്‍ നിന്നു കിട്ടുന്ന സുഖത്തെക്കാള്‍ സ്വന്തം ചേച്ചിയുടെ പൂറിലാണ് കയറ്റി അടിക്കുന്നതെന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാണ് എന്നെ മത്തു പിടിപ്പിക്കുന്നത്.

ആ ഇളംചൂടുള്ള വഴുവഴുപ്പിലുരസി.. തുമ്പ് മുതല്‍ കടവരെ ഇടിച്ചു കയറ്റിക്കൊണ്ട് ഞാനാ മുഖമാകെ ചപ്പിക്കുടിച്ചു. പതിയെപ്പതിയെ അവളുടെ ഞരക്കങ്ങളുടെ ഗതി മാറിത്തുടങ്ങി.

ആദ്യത്തെ ആ നോവ്‌ പതിയെ അലിഞ്ഞലിഞ്ഞ് സുഖസീമകള്‍ ഭേദിച്ച് തുടങ്ങിയിരുന്നു.

"കുഞ്ഞേച്ചീ..!””

ഞാനാ ചുണ്ടൊന്നു മുത്തി വിട്ടുകൊണ്ട് മെല്ലെ വിളിച്ചു. അര്‍ദ്ധനിമീലിതങ്ങളായ മിഴികള്‍ പാതി തുറന്നു കൊണ്ട് അവളെന്നെ നോക്കി.

"എന്‍റെ പൊന്നിന് ഇപ്പൊ വേദനയുണ്ടോ..?”

രതിസുഖത്തില്‍ ആഴ്ന്നു പോയ ഞാന്‍ ഉള്ളിലെ പ്രേമം മുഴുവന്‍ പുറത്തെടുത്ത് കൊണ്ട് ആരാഞ്ഞു.

"ഇ..ഇല്ലെടാ വാവാച്ചീ….സുഖാ..താങ്ങാന്‍ കഴി...കഴിയാത്ത സുഖം...ന്‍റെ പൊന്നൂ...കുഞ്ഞേച്ചീടെ പൊന്നുമണീ..!”

അവളുടെ വാക്കുകള്‍ ഒതുക്കി നിര്‍ത്താനാവാത്തത്രയും പരമാനന്ദ സുഖത്തില്‍ മുങ്ങിപ്പോയിരുന്നു. അതിന്റെ മൂര്‍ദ്ധന്യാവസ്ഥയില്‍ പലപ്പോഴും ആ ചുണ്ടുകള്‍ വിതുമ്പിപ്പോയി.

"എന്നാ എന്‍റെ പൊന്നേച്ചി കണ്ണടയ്ക്കല്ലേ….എനിക്ക്..എനിക്കീ മുഖം ശരിക്കും കാണണം..!”

"ന്‍റെ വാവേ…!”

ഭ്രാന്തു പിടിച്ചതുപോലെ അവളെന്‍റെ മുഖം നക്കി വെളുപ്പിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. കാമാന്ധത ബാധിച്ചത് പോലെ ഞാന്‍ ആഞ്ഞാഞ്ഞടിച്ചു കയറി. അവളുടെ വഴുവഴുത്ത അരക്കെട്ടില്‍ എന്‍റെ നാഭി ചെന്നിടിച്ച് മുറിയിലാകെ 'പ്ലക്..പ്ലക്'ശബ്ദം അലയടിച്ചു.

എനിക്ക് സ്ഥലകാലബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഇതു നിമിഷവും പൊട്ടിത്തെറിക്കാന്‍ തയ്യാറായ ഒരു അഗ്നി പര്‍വതമായി ഞാന്‍ മാറി.

"വാവേ…!!”

കുഞ്ഞേച്ചിയില്‍ നിന്നൊരു ആര്‍ത്തനാദമുയര്‍ന്നു.

"ന്‍റെ കുഞ്ഞാവേ...കുഞ്ഞേച്ചി...കുഞ്…!”

അവള്‍ക്ക് പൂര്‍ത്തിയാക്കാനായില്ല. ഒരു വെട്ടിപ്പുളയലോടെ അവളെന്നെ ഇറുകെപ്പുണര്‍ന്നു.ആ അരക്കെട്ട് പൊങ്ങിയുയര്‍ന്ന്‍ അടിച്ചു വീണു. കാലുകളുയര്‍ത്തി