Chapter Title : ഏഴാം സ്വർഗം

വയസ്സിലാ ഒറ്റക്കായത്..16 വര്
ഷം കഴിഞ്ഞു..അല്ലേലും അവള്
ക്കു അതൊന്നും വേണ്ട..രണ്ടു പിള്ളേര് ഒള്ളതുകൊണ്ട് മിണ്ടീം പറഞ്ഞും ചിരിച്ചും കളിച്ചും നടക്കുവാരുന്നു.. രണ്ടു പേര്ടെം കല്യാണം കഴിഞ്ഞപ്പോ പഠിച്ചു, ഒറ്റക്കായിപ്പോയെന്നു..കഴിഞ്ഞ ഒരു വര്
ഷം കണ്ടതല്ലേ വേഷമോം സങ്കടോം..പിന്നെ മോനിവടെ പഠിക്കാനായി വന്നു എന്ന് കേട്ടപ്പോ മൊതലാ ആള് ഒന്ന് മാറിയത്..പക്ഷെ എത്രനാളാ മോനുണ്ടാവുന്നെ..ഞാമ്പറഞ്ഞു "മുത്തശ്ശി പേടിക്കണ്ട, ഞാന്നോക്കിക്കോളാം രേണുമ്മായിയെ, പൊന്ന് പോലെ, ഏതായാലും രാഖിചേച്ചീം രമ്യചേച്ചീം എന്നേലും ഇവടെ അല്ലേല്‍ നാട്ടില്‍ വന്നു സെറ്റിലാവുമല്ലോ? അത് വരെ ഞാനൊണ്ട് എന്‍റെ അമ്മായിക്ക്"..എന്നിട്ട് രേണുമ്മായിയെ ചേര്
ത്തുപിടിച്ചു. അപ്പൊ അമ്മായി നാണിച്ചുനിക്കുകയായിരുന്നു. മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞു, "ഇവള് വല്യ ദേഷ്യക്കാര്യ, എത്ര നാളു രണ്ടുപേര്ടെം സ്നേഹം കാണും എന്ന് കണ്ടറിയാം.. ഹ്ഹ്മ്മ്മ്മം". 8 :30 ആയപ്പോഴേ രണ്ടുപേരും റെഡിയായി ഇറങ്ങി.. നടക്കുമ്പോ അമ്മായി പൂവിന്‍റെ വേദന സഹിക്കാവ്വയ്യ എന്ന് പറഞ്ഞു എന്‍റെ കയ്യില്‍ പിടിച്ചു ഞെക്കി, ഒരയുമ്പോ നീറുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു. രണ്ടുപേരും പിരിഞ്ഞു രണ്ടുവഴിക്ക്‌ പോയി. ഉച്ചക്ക് തിരിച്ചു വന്നു ചുമ്മാ ഒന്ന് കിടന്നു, അപ്പോഴും ഇന്ന് അമ്മായിയെ കിട്ടത്തില്ല എന്ന് ആലോചിച്ചു വെഷമിച്ചു. ഇന്ന് അമ്മായിയെ കൂടെ കിടത്താ നായി ഒരു ഐഡിയ കണ്ടു പിടിച്ചു, പണ്ട് എവിടെയോ വായിച്ച തുപ്പല്‍ മുറിവിനു നല്ലതാണെന്ന വസ്തുത അമ്മായിയെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കിപ്പിച്ചു 69 ചെയ്യാം എന്ന് സമാധാനിച്ചു കെടന്നു. നല്ല ഒറക്കം കഴിഞ്ഞു എണീറ്റപ്പോ സന്ധ്യ ആയിരുന്നു.. മുമ്പിലെ മുറിയിലെത്തിയപ്പോ മുത്തശ്ശി ഇരുന്നു ടി വി കാണുന്നു, എന്‍റെ കണ്ണ് ആരെയോ തെരയുന്നു എന്ന് മനസിലായപ്പോ മുത്തശ്ശി