Chapter Title : എഴുപതുകളിലെ പദ്മവസന്തം [Poker Haji]

അയാള്‍ക്കു മനസ്സിലായി.ഒന്നും പറയാത്തിടത്തോളം അവളുടെ ദേഹത്ത് ഒന്നു കൂടി നല്ല പോലെകൈവെച്ചു വിട്ടാലും ഒരു പ്രശ്‌നവും അവളുണ്ടാക്കില്ലെന്നു അയാള്‍ക്കു തോന്നി.ആ എന്തെങ്കിലും അവസരം കിട്ടുമായിരിക്കും എന്നു സമാധാനിച്ചു കൊണ്ടു അയാള്‍ സോപാനപ്പടിയില്‍ വെച്ച ചായ ചെറു ചൂടോടെ മൊത്തിക്കുടിച്ചു. പിന്നേയും കുറച്ചു നേരം കൂടി കഴിഞ്ഞാണു നാണുപ്പിള്ള വന്നതു അപ്പോഴേക്കും ഏഴുമണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.ഹരികൃഷ്ണന്‍ വന്നതറിഞ്ഞു പോയൊന്നു വിസ്തരിച്ചു കുളിച്ചു വന്നു തുളസിത്തറയിലൊന്നു പോയി തൊഴുത് വന്നു തന്റെ ചാരു കസേരയിലേക്കിരുന്നു കൊണ്ടു മുറുക്കാന്‍ ചെല്ലം തുറന്നു വെറ്റയെടുത്തു ഞരമ്പുകള്‍ നുള്ളി ചുണ്ണാമ്പു തേച്ചു.സ്വതവെ മെല്ലെപ്പോക്കുകാരനായ നാണുപ്പിള്ളയെ നാട്ടുവര്‍ത്തമാനങ്ങളില്‍ നിന്നും താന്‍ വന്നതിന്റെ ആവശ്യത്തിലേക്കു തിരിച്ചു കൊണ്ടു വരാന്‍ ഹരികൃഷ്ണന്‍ ഏറെ സമയമെടുത്തു.
'എന്തായാലും കുഞ്ഞിവിടെ ആദ്യമായിട്ടു വരികയല്ലെ ഇന്നിനി പോകണ്ട ഇവിടെ കൂടാം പിന്നതുമല്ല സന്ധ്യാവിളക്കു വെച്ചു കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ പുറപ്പെട്ടു പോകരുതെന്നല്ലെ.'
'ആ അതു പിന്നെ നാണുപ്പിള്ളേ'
'ഒക്കെ ശരിയാക്കാം കുഞ്ഞെ സാക്ഷിക്കുള്ളതൊക്കെ എന്റേലുണ്ടു.കുഞ്ഞു പേടിക്കണ്ട.'
'ഊം'
'ആ കുഞ്ഞേ ഇന്നൊരു ദിവസത്തേക്കു വല്ല കാപ്പിയൊ പലഹാരങ്ങളൊക്കെയോ ആയി കഴിച്ചു കൂടെ ? വലിയ തിരുമേനിക്കാണെങ്കി വൈകുന്നേരം അത്താഴമേയില്ലല്ലൊ.'
ഹരികൃഷ്ണനു തന്റെ അഭിപ്രായം പറയുന്നതിനു മുന്നെ പരിപാടി തീരുമാനിക്കപ്പെട്ടതു പോലെ നാണുപ്പിള്ള വേറെ പല വര്‍ത്തമാനവും തുടങ്ങി.അങ്ങനെ അന്നയാളവിടെ താമസിച്ചു.
പദ്മാവതി അധികമൊന്നും സംസാരിച്ചില്ല.എങ്കിലും ഹരികൃഷ്ണന്റെ എന്തു ആവശ്യത്തിനും അവള്‍ വിളിപ്പുറത്തുണ്ടായിരുന്നു.രാത്രി അയാള്‍ക്കു കുളിക്കാന്‍ ചൂടു വെള്ളം തയ്യാറാക്കി വെച്ചിരുന്നു.രാത്രി കിടക്ക വിരിക്കുന്നതിനിടയില്‍ ഹരികൃഷ്ണന്‍ അവളെ ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കി.
ശരീരമിളകുമ്പോള്‍ നനുത്ത മുണ്ടിനുള്ളില്‍ കിടന്നു തുളുമ്പുന്ന വലിയ ചന്തികളും
കനത്ത ഉരുണ്ട തുടകളും നേര്‍ത്ത ബ്ലൗസിനുള്ളില്‍ ഞെരുങ്ങുന്ന മുഴുത്ത ഉരുണ്ട രണ്ടു മുലകളും അയാളെ വല്ലാതെ പരവശനാക്കി.ഉയരമുള്ള ആ മാദക ശരീരത്തിന്റെ മത്തു പിടിപ്പിക്കുന്ന വിയര്‍പ്പുമണത്തെ ആസ്വദിച്ചു മൂക്കിലേക്കു വലിച്ചു കേറ്റിക്കൊണ്ടു അവളെ നോക്കി കണ്ണുകള്‍ കൊണ്ടു കിടക്കയിലേക്കു സൂത്രത്തില്‍ ക്ഷണിച്ചതുമൊക്കെ ഇന്നലെയെന്ന പോലെ അയാളുടെ മനസ്സിലേക്കു കടന്നു വന്നു.
പഴയ ചിന്തകളില്‍ നിന്നും ഹരികൃഷ്ണന്‍ പതിയെ കണ്ണുകള്‍ തുറന്നു വാതില്‍ക്കലേക്കു നോക്കി ഇല്ല അവളിപ്പോഴും അടുക്കളയില്‍ തന്നെയാണു.പാത്രങ്ങളൊക്കെ എടുക്കുന്ന ശബ്ദ്ധം കേള്‍ക്കുന്നുണ്ടു.ഊണു കാലമായിക്കാണും എന്തായാലും അവള്‍