Chapter Title : Forgiven 3 [വില്ലി ബീമെൻ]

ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു..

"മേഘ ഇപ്പോൾ താനുമായി അത്ര ക്ലോസ് അല്ലാലോ.."..

"അങ്ങനെ ഒന്നുമില്ല.."..

അവളുടെ മുഖം മാറി എന്റെ മുന്നിൽ എന്തോ ഒളിക്കുന്നപോലെ..

കോഫി കപ്പ്‌ എന്റെ കൈയിൽ നിന്നും വാങ്ങി ക്യാഷ് കൊടുത്തു അവൾ തിരിച്ചു വന്നു..

"പോകാം "...

"എന്നോട് എന്തോ പറയാനുണ്ടാല്ലോ തനിക്കും.."..

"ഒന്നുമില്ല"..നിഷ വീണ്ടും ചിരിച്ചോണ്ട് പറഞ്ഞു..

"അവളെ കുറച്ചു അണെങ്കിൽ വേണ്ട..ഒരു കോഫി കുടിച്ചു..ഇനി മുതൽ എന്റെ ഒരു നല്ല ഫ്രണ്ട്"..

ഞാനു ചിരിച്ചോണ്ട് പറഞ്ഞു..അവളുടെ പഴയ ബന്ധവും കല്യാണം മുടങ്ങിയതും കേട്ടു മടുത്തു.ഞാൻ മുൻകൂട്ടി തന്നെ പറഞ്ഞു നിഷായോട്..

തിരിച്ചുയുള്ള യാത്രയിൽ നിഷ എന്നോട് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല..ഒരു ഗ്യാപ് ഇട്ടാണ് ബൈക്കിൽ ഇരുന്നതും..

ഒരു ഗുഡ്‌നൈറ്റ് പോലും പറയാതെ അവൾ കേറിപോയി...

അന്ന് രാത്രിയിൽ ഞാൻ സെക്യൂരിറ്റി ചേട്ടന്റെ കൂടെയിരുന്നു..പുള്ളി സുഖം ഉറക്കം..

പതിവില്ലാതെ നല്ല നിലാവ്..ഞാൻ മറന്നത് പലതും ഓർമ്മയിലേക്കും വന്നു..

—————————————————

🌀🌀🌀🌀🌀🌀

നിറയെ താമരവിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഒരു കുളം..നിലവിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ മുഖം തിളങ്ങുന്നു...ഞങ്ങളുടെ രണ്ടുപേരുടെ കാലുകൾ കുളത്തിലേക്കും ഇട്ടുയിരികുവാണ്..പെട്ടാനാണ് അവൾ എന്റെ മടിയിലേക്ക് കിടന്നതും..എന്നിക് എന്തോ ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല...

"അതെ നമ്മടെ കല്യാണം ഇങ്ങെനെ ആഘോഷം ആയിട്ട് ഒന്നും വേണ്ട "...

അവൾ എന്റെ കഴുത്തിൽ കൈ ചുറ്റി പിടിച്ചു...

"പിന്നെ എങ്ങെനെ വേണം "..ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തെക്കും കൂടുതൽ അടുത്തു...

"എങ്ങോട്ട് എങ്കിലും ഓടി പോകാം..അതികം ആരും ഇല്ലാതെ ഒരു സ്ഥലത്തും ഒരു കുഞ്ഞ് വീട് "...

ചുറ്റും നിലാവെളിച്ചത്താൽ തിളങ്ങി..അവളുടെ മുഖമാത്രം എനിക്കും വെക്കത്മല്ല...

"നിന്റെ അച്ഛനും