ഗാലറിയിൽ ഒരു മാച്ച് ഫിക്സിംഗ് 2 [ജോകാപ്പസ്]

സൗന്ദര്യധാമമായാണ് ചിത്രീകരിക്കുന്നത് എന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.

നാലാം ദിവസം രാത്രി വൈകിയാണ് അവൻ വിളിച്ചത്. ബാലചന്ദ്രൻ തൊട്ടടുത്ത് കിടന്ന് ഉറക്കെ കൂർക്കം വലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "അമ്മേ... ആ ശബ്ദം ഫോണിലൂടെ ഇങ്ങോട്ട് ഇത്ര വ്യക്തമായി കേൾക്കാമല്ലോ. അമ്മയ്ക്ക് എങ്ങനെ അവിടെ സമാധാനമായി ഉറങ്ങാൻ പറ്റുന്നു?" അർജുൻ ചോദിച്ചു. "എന്ത് ചെയ്യാനാടാ...

അതൊക്കെ ശീലമായിപ്പോയി. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ വല്ലാതെ ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നുന്നുണ്ട്," സന്ധ്യ ആദ്യമായി തന്റെ അസ്വസ്ഥത തുറന്നുപറഞ്ഞു. "അമ്മ എന്തിനാ ഇതൊക്കെ സഹിച്ച് അവിടെ കിടക്കുന്നത്? സ്വന്തം ആരോഗ്യം കൂടി നോക്കണ്ടേ? അച്ഛന്റെ ഈ പോക്ക് അമ്മയെ വല്ലാതെ തളർത്തും," അർജുൻ ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു.

അഞ്ചാം ദിവസം അവൻ ഒരു പുതിയ നിർദ്ദേശം മുന്നോട്ടുവെച്ചു. "അമ്മേ, നമുക്ക് എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ വിളിക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ. അമ്മ ഇടയ്ക്ക് വാട്സാപ്പിൽ വരണം. വിശേഷങ്ങൾക്കൊപ്പം അമ്മയുടെ ഫോട്ടോസും അയക്കണം. അച്ഛൻ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ നമുക്ക് അവിടെ ചാറ്റ് ചെയ്യാമല്ലോ," അവൻ പറഞ്ഞു. സന്ധ്യ ആദ്യം ഒന്ന് മടിച്ചെങ്കിലും അവന്റെ സ്നേഹത്തിന് മുന്നിൽ അവൾ വഴങ്ങി.

തന്റെ രഹസ്യലോകത്തെ ഒരേയൊരു കൂട്ട് അർജുനാണെന്ന് അവൾ ഉറപ്പിച്ചു. "ശരിടാ... ഞാൻ നോക്കാം," അവൾ സമ്മതിച്ചു.

ആ രാത്രി ബാലചന്ദ്രൻ പതിവുപോലെ മദ്യലഹരിയിൽ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണപ്പോൾ, സന്ധ്യയുടെ ഫോണിൽ ആദ്യത്തെ വാട്സാപ്പ് സന്ദേശം തെളിഞ്ഞു. അർജുൻ അയച്ച ആദ്യത്തെ ചിത്രം അവൻ അവിടെ കഴിച്ച ഭക്ഷണത്തിന്റേതായിരുന്നു. എന്നാൽ സംഭാഷണം വേഗത്തിൽ സന്ധ്യയുടെ വസ്ത്രധാരണത്തിലേക്ക് വഴിമാറി. ഇതൊരു 'Digital Grooming'-ന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു.

അർജുൻ: "അമ്മേ, ഉറങ്ങിയോ? അച്ഛൻ ഗംഭീര പ്രകടനം തുടങ്ങിക്കാണുമല്ലോ? 😂" സന്ധ്യ: "പോടാ... നിനക്ക് തമാശ. എനിക്ക് ഇവിടെ തലവേദന എടുത്തിരിക്കുകയാ." അർജുൻ: "പാവം എന്റെ അമ്മ. അമ്മേ... എനിക്കൊരു കാര്യം ഓർമ്മ വരുന്നു. കഴിഞ്ഞ വർഷം അമ്മാവന്റെ മകളുടെ കല്യാണത്തിന് അമ്മ ഒരു കടും നീല സിൽക്ക് സാരി ഉടുത്തില്ലേ? ആ സ്ലീവ്‌ലെസ്സ് ബ്ലൗസ് ഒക്കെയുള്ളത്?"

സന്ധ്യ: "ആ നീലയോ? അത് ഞാൻ വല്ലപ്പോഴും ഒക്കെയല്ലേ ഉടുക്കാറുള്ളൂ. അത് കുറച്ച് മോഡേൺ അല്ലേടാ?" അർജുൻ: "അതുകൊണ്ട് തന്നെയാ എനിക്ക് ഇഷ്ടം. അമ്മയ്ക്ക് അത് ഭയങ്കര ചേർച്ചയാ. അമ്മയുടെ ആ വെളുത്ത കൈകളും തോളും ആ നീലയിൽ കാണാൻ എന്ത് ഭംഗിയായിരുന്നു. എന്റെ ലാപ്ടോപ്പിൽ ആ ഫോട്ടോ ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. അമ്മ അത് ഒന്നുകൂടി ഉടുക്കുമോ എനിക്ക് വേണ്ടി?"

സന്ധ്യയുടെ വിരലുകൾ ആ വാക്കുകൾ വായിച്ചപ്പോൾ ഒന്ന് വിറച്ചു. മകൻ തന്റെ വസ്ത്രധാരണത്തെയും ശരീരഭാഗങ്ങളെയും ഇത്ര സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിച്ചിരുന്നു എന്നത് അവളിൽ ലജ്ജയും ഒപ്പം ഒരുതരം ആവേശവും നിറച്ചു. തന്റെ പഴയ വസ്ത്രങ്ങൾ തന്റെ യഥാർത്ഥ സൗന്ദര്യത്തെ മറച്ചുപിടിക്കുന്ന ഒരു 'ശവക്കച്ച' (shroud) മാത്രമായിരുന്നുവെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങി.

അടുത്ത ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ബാലചന്ദ്രൻ ഷോപ്പിലേക്ക് പോയ സമയത്താണ് ചാറ്റ് തുടർന്നത്. അർജുൻ: "അമ്മേ, ആ നീല സാരി ഒന്ന് എടുത്തു നോക്കിയോ?" സന്ധ്യ: "ഞാൻ അതൊക്കെ എടുത്തു വെച്ചു അർജുൻ. നീ എന്തിനാ ഇപ്പോൾ ഇതൊക്കെ ചോദിക്കുന്നത്?" അർജുൻ: "എനിക്ക് അമ്മയെ ആ രൂപത്തിൽ കാണണം. അമ്മയ്ക്ക് അറിയില്ല