ഗാലറിയിൽ ഒരു മാച്ച് ഫിക്സിംഗ് 4 [ജോകാപ്പസ്]

ഇട്ടുകൊണ്ട് അവൾ അർജുന്റെ മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി.

ആ മുറിയുടെ വാതിൽ പതുക്കെ തുറന്ന് അകത്തുകയറിയപ്പോൾ അവന്റെ പെർഫ്യൂമിന്റെയും വസ്ത്രങ്ങളുടെയും നേരിയ മണം ഇപ്പോഴും അവിടെ തങ്ങിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ജനാലയിലൂടെ അരിച്ചെത്തുന്ന നിലാവെളിച്ചത്തിൽ മുറിയിലെ ഓരോ വസ്തുക്കളും അവളോട് സംസാരിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. ബാലചന്ദ്രനോടൊപ്പം കിടന്നപ്പോൾ അനുഭവിച്ച ശ്വാസംമുട്ടൽ അവിടെ മാറിയതായി അവൾക്ക് തോന്നി.

അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. വിരിച്ച വിരിയുടെ മൃദുത്വം കൈകളിൽ തട്ടി. അർജുൻ അവിടെ ഇല്ലെങ്കിലും അവന്റെ സാന്നിധ്യം അവിടെയുണ്ടെന്ന് അവൾ വിശ്വസിച്ചു. അവൾ മെസ്സേജ് അയച്ചു: "അമ്മ നിന്റെ മുറിയിലെത്തി അർജുൻ... ഇവിടെ നല്ല സമാധാനം തോന്നുന്നു." ഉടനെ തന്നെ അർജുന്റെ വീഡിയോ കോൾ വന്നു. സന്ധ്യ ഒന്ന് പരുങ്ങി; നൈറ്റിയുടെ ബട്ടണുകൾ ശരിയാണോ എന്ന് അവൾ പരിശോധിച്ചു.

കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തപ്പോൾ സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞ അർജുന്റെ രൂപം സന്ധ്യയെ ഉലച്ചു. അവൻ ഷർട്ട് ധരിച്ചിരുന്നില്ല. അവന്റെ കരുത്തുറ്റ നെഞ്ചും മസിലുകളും ആ അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ വശ്യമായി തോന്നി. "അമ്മേ..." അവന്റെ വിളിയിൽ ഒരു പ്രത്യേക ഗാംഭീര്യമുണ്ടായിരുന്നു. "അവിടെ അമ്മയ്ക്ക് ഇപ്പോൾ സമാധാനമുണ്ടല്ലോ? അച്ഛന്റെ കൂടെ കിടക്കുമ്പോൾ അമ്മയുടെ മനസ്സ് എന്നോടൊപ്പമായിരുന്നില്ലേ?" സന്ധ്യ പുഞ്ചിരിച്ചു.

"അതെടാ... നീ പോയതിൽ പിന്നെ അമ്മയ്ക്ക് ഒന്നിനും ഒരു സുഖമില്ലായിരുന്നു. ഇവിടെ വന്നപ്പോഴാണ് ശ്വാസം നേരെ വീണത്." സ്ക്രീനിലൂടെ അർജുൻ അവളെ ഉറ്റുനോക്കി. അവന്റെ നോട്ടം ആ പഴയ കോട്ടൺ നൈറ്റിയിലൂടെ താഴേക്ക് ചലിക്കുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു.

സന്ധ്യ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ക്യാമറയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി നിന്നു. "അമ്മേ..." അർജുൻ തുടർന്നു, "ആ പഴയ കോട്ടൺ നൈറ്റി അമ്മയുടെ ശരീരത്തിന് ഒട്ടും ചേരുന്നില്ല. അത് നമ്മുടെ അധ്വാനത്തെ അപമാനിക്കുന്നതാണ്. നമ്മൾ ജിമ്മിൽ വെച്ച് കഷ്ടപ്പെട്ട് ഉണ്ടാക്കിയെടുത്ത ആ തോളുകളും, ഇടുപ്പിലെ ആ മനോഹരമായ വളവും ഈ കട്ടിയുള്ള തുണിക്കിടയിൽ ഒളിഞ്ഞു കിടക്കുകയാണ്.

അതൊരു ശവക്കച്ച പോലെ തോന്നുന്നു. അത് കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് വിഷമം തോന്നുന്നു." സന്ധ്യ ലജ്ജയോടെ നൈറ്റിയുടെ ചുളിവുകൾ മാറ്റി. "അമ്മേ, നമ്മൾ തമ്മിൽ ഇപ്പോൾ രഹസ്യങ്ങളൊന്നുമില്ലല്ലോ? ആ നൈറ്റി ശരീരത്തോട് ഒന്ന് ചേർത്ത് പിടിക്കൂ... എനിക്ക് അമ്മയുടെ ആ ഷേപ്പ് ഒന്ന് കാണണം. എന്റെ സൃഷ്ടി എത്രത്തോളം പൂർണ്ണമായെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പുവരുത്തണം."

അവന്റെ വാക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ സന്ധ്യയുടെ പ്രതിരോധം ഉരുകി. അവൾ നൈറ്റിയുടെ വശങ്ങളിൽ പിടിച്ച് ശരീരത്തോട് ചേർത്ത് അമർത്തി. ഉറച്ച മാറിടങ്ങളും മെലിഞ്ഞ ഇടുപ്പും ആ കോട്ടൺ തുണിക്കുള്ളിലൂടെ തെളിഞ്ഞു വന്നു. അർജുൻ ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ച് അത് നോക്കി നിന്നു. തന്റെ കഠിനാധ്വാനത്തിന്റെ ഫലം അവൻ ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു. "അമ്മേ... പക്ഷേ ഈ കോട്ടൺ തുണി അമ്മയുടെ ഭംഗിയെ കൊലപ്പെടുത്തുകയാണ്.

ആ മുകളിലത്തെ രണ്ട് ബട്ടണുകൾ ഒന്ന് തുറക്കാമോ? ആ ചങ്ങലകൾ എനിക്ക് വേണ്ട."
സന്ധ്യയുടെ വിരലുകൾ കോളറിനടുത്തേക്ക് പോയി. അവൾ മടിച്ചു. "അർജുൻ... ബാലേട്ടൻ തൊട്ടടുത്ത മുറിയിലുണ്ട്..." അർജുൻ പുഞ്ചിരിച്ചു, "അമ്മേ, ആ രണ്ട് ബട്ടണുകൾ... പതുക്കെ ഒന്ന് മാറ്റൂ. ഭയമല്ല, സ്നേഹമാണ് ഇതിന്റെ കാതൽ." സന്ധ്യ വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകൾ കൊണ്ട് മുകളിലത്തെ