ഗാലറിയിൽ ഒരു മാച്ച് ഫിക്സിംഗ് 8 അന്തിമവിധികൾക്കും അപ്പുറം [Extended Part]

ഷൂട്ട് കഴിഞ്ഞു അവൻ പറയുന്നത് പോലെ ആ റൂമിൽ തന്നെ ഉറങ്ങിക്കോളാം എന്ന്. ഏട്ടനെ വെറുതെ ശല്യം ചെയ്യേണ്ടല്ലോ. അർജുനും അത് തന്നെയാണ് പറയുന്നത്..."

ബാലചന്ദ്രൻ മറുപടി പറയാൻ കരുത്തില്ലാതെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു. സന്ധ്യ അയാളെ പാടെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ട് കിടക്കയുടെ മറുവശത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു കിടന്നു. ആ മുറിയിൽ അപ്പോഴും അർജുന്റെ പെർഫ്യൂമിന്റെ ഗന്ധം അവശേഷിച്ചിരുന്നു.

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിൽ ബാലചന്ദ്രൻ തന്റെ പ്ലേറ്റിലേക്ക് നോക്കി നിശബ്ദനായി ഇരുന്നു. കൈയിലെ സ്പൂൺ പോലും അനങ്ങിയില്ല; അയാൾക്ക് വിശപ്പില്ലായിരുന്നു. തലേദിവസം രാത്രി 2:30-ന് കണ്ട ആ ദൃശ്യങ്ങളും, സന്ധ്യയുടെ പുറത്തെ ആ ചുവന്ന വിരൽപ്പാടുകളും അയാളുടെ ഉറക്കം കെടുത്തിയിരുന്നു. ഹൈ-കപ്പാസിറ്റി എസിയുടെ നേർത്ത മൂളൽ ആ വീടിന്റെ നിശബ്ദതയെ ഒന്നുകൂടി ഭാരമുള്ളതാക്കി മാറ്റി.

സന്ധ്യ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ഓരോ വിഭവങ്ങളുമായി ടേബിളിലേക്ക് വന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് തലേന്നത്തെ ആ രാത്രിയുടെ ആലസ്യം വ്യക്തമായി തെളിഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു. കണ്ണുകൾ അല്പം ചുവന്ന്, ചുണ്ടുകൾ നേരിയതായി വിങ്ങിയിരുന്നു. അവൾ ധരിച്ചിരുന്ന സ്ലീവ്‌ലെസ് കുർത്തയുടെ വശങ്ങളിലൂടെ വെളുത്ത തോളിലെ ആ ചുവന്ന വിരൽപ്പാടുകൾ ഇപ്പോഴും മായാതെ നിന്നു — അർജുന്റെ കൈകൾ അവിടെ പതിപ്പിച്ച അടയാളങ്ങൾ.

മുറിയിലാകെ അർജുന്റെ ആ കടുപ്പമേറിയ വിദേശ പെർഫ്യൂമിന്റെ ഗന്ധം പടർന്നുപിടിച്ചു; അത് സന്ധ്യയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വമിക്കുന്ന വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധവുമായി കലർന്ന് വല്ലാത്തൊരു അന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിച്ചു.

അർജുൻ തന്റെ കസേരയിൽ ഇരുന്നു. അവൻ സന്ധ്യയുടെ ഓരോ ചലനവും അതീവ ശ്രദ്ധയോടെ നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ഓരോ ചുവടിലും ഇടുപ്പിനുണ്ടാകുന്ന ആ വശ്യമായ ചലനവും തോളിലെ പാടുകളും അവന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് മുന്നിൽ ഒരു സ്വകാര്യ പ്രദർശനമായിരുന്നു. സന്ധ്യ ജ്യൂസ് ഗ്ലാസുകൾ നിറച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അർജുൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു:

“അമ്മേ… ആ ജ്യൂസ് അച്ചനും കൂടി കൊടുക്കൂ. പാവം, ഇന്നലെ രാത്രി ശരിക്കും ഉറങ്ങിയിട്ടില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.” അവൻ ഒരു പരിഹാസച്ചിരിയോടെ ബാലചന്ദ്രനെ നോക്കി.
സന്ധ്യ ജ്യൂസ് ഗ്ലാസുമായി ബാലചന്ദ്രന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയപ്പോൾ, അർജുൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് അവളുടെ പിന്നിൽ വന്നുനിന്നു. ബാലചന്ദ്രന്റെ കണ്മുന്നിൽ വെച്ച് തന്നെ അവൻ തന്റെ കൈകൾ സന്ധ്യയുടെ ഇടുപ്പിൽ മുറുകെ അമർത്തി.

വിരലുകൾ അവളുടെ മൃദുവായ ഇടുപ്പിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി. സന്ധ്യ ഒന്ന് വിറച്ചുപോയി. അർജുൻ സാവധാനം തന്റെ കൈകൾ ഇടുപ്പിൽ നിന്ന് വശങ്ങളിലൂടെ താഴേക്ക് നീക്കി അവളുടെ തുടകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. വിരലുകൾ അവളുടെ നിതംബത്തിന്റെ വശങ്ങളിലേക്ക് അമർന്നു.

“എടാ അർജുൻ… വിടടാ കുരുത്തംകെട്ടവനേ!” സന്ധ്യ അവനെ പ്ലേഫുൾ ആയി ശാസിച്ചു. ബാലചന്ദ്രൻ അവിടെ ഇരിക്കുന്നത് അവൾ ഒട്ടും കാര്യമാക്കിയില്ല. “നീ എന്നെ എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ പിടിച്ചു വേദനിപ്പിക്കല്ലേ!” പക്ഷേ അവൾ അവന്റെ ആലിംഗനത്തിൽ നിന്ന് അകന്നുമാറാൻ ശ്രമിച്ചതേയില്ല; പകരം അവന്റെ സ്പർശനത്തിൽ അവളുടെ ശരീരം ഉരുകുന്നത് ബാലചന്ദ്രൻ വ്യക്തമായി കണ്ടു.

അർജുൻ അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ പിൻഭാഗത്ത് തന്റെ വിരൽത്തുമ്പുകൾ ചലിപ്പിച്ചു. അവന്റെ ചൂടുള്ള ശ്വാസം അവളുടെ ചെവിയോട് ചേർന്നുനിന്നു. “അമ്മേ, ഇന്ന് കുറച്ചുകൂടി കടുപ്പമുള്ള ഷൂട്ടുകൾ ഉണ്ട്, തയ്യാറല്ലേ?” അവൻ ചോദിച്ചു. “ഇന്നലത്തെ ആ പാടുകൾ