ഗാലറിയിൽ ഒരു മാച്ച് ഫിക്സിംഗ് 8 അന്തിമവിധികൾക്കും അപ്പുറം [Extended Part]

വാക്കുകൾ മാറ്റി ചോദിച്ചെങ്കിലും ഇത്തവണ അവൾ തിരുത്തിയില്ല. അവളുടെ ചോദ്യം ഒരു ചാട്ടുളി പോലെ ബാലചന്ദ്രന്റെ നെഞ്ചിൽ തറച്ചു. അയാൾ മറുപടിയൊന്നും നൽകാതെ തളർന്നു കട്ടിലിലിരുന്നു.

പെട്ടെന്നാണ് വാതിലിൽ ഒരു മുട്ട് കേട്ടത്. ബാലചന്ദ്രൻ ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. പുറത്ത് അർജുൻ നിൽക്കുന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത ശൗര്യമുണ്ടായിരുന്നു. “അച്ചാ… അച്ചന്റെ പെണ്ണിനെ ഇന്ന് എനിക്ക് വേണം,” അവൻ ബാലചന്ദ്രന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പച്ചയായി പറഞ്ഞു. “എല്ലാ ദിവസവും എടുത്തുകൊണ്ടുപോകാറുണ്ട്… പക്ഷെ ഇന്ന് ഇങ്ങനെ വന്നു ചോദിച്ചിട്ട് കൊണ്ടുപോകണമെന്ന് തോന്നി. അതുകൊണ്ടാ അമ്മയെ നേരത്തെ ഇങ്ങോട്ട് വിട്ടത്.”

ബാലചന്ദ്രൻ തടയാൻ ആഞ്ഞെങ്കിലും അർജുൻ അതിവേഗം മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് കടന്നു. അവൻ സന്ധ്യയെ വാരിയെടുത്ത് തന്റെ തോളിലേക്കിട്ടു. സന്ധ്യ ലജ്ജയോടെ അവന്റെ തോളിൽ കിടന്ന് കൈകാലുകൾ അടിച്ചു. അർജുൻ അവളെയും ചുമലിലേറ്റി ഹാളിലൂടെ നടന്ന് സ്റ്റെപ്പുകൾ കയറി.

ബാലചന്ദ്രൻ ആ ഇടനാഴിയിൽ തളർന്നുനിന്നു. അർജുൻ സന്ധ്യയെയും കൊണ്ട് തന്റെ ബെഡ്റൂമിൽ കയറി വാതിൽ മലർക്കെ അടച്ചു. ആ വീടിന്റെ നിശബ്ദതയിൽ ആ വാതിൽ അടയുന്ന ശബ്ദം ബാലചന്ദ്രന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് നിലപ്പിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു.

ആ രാത്രി ബാലചന്ദ്രന് ഒരു യുഗമായി തോന്നി. മുകളിലത്തെ മുറിയിൽ നിന്ന് ഇടയ്ക്കിടെ കേൾക്കുന്ന സന്ധ്യയുടെ ചിരിയും നേർത്ത ശബ്ദങ്ങളും അയാളെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു. നേരം വെളുത്തിട്ടും തന്റെ കിടപ്പുമുറിയിൽ സന്ധ്യയെ കാണാതായപ്പോൾ അയാൾ ആകെ അസ്വസ്ഥനായി.

വീടിന്റെ താഴത്തെ നിലയിൽ എവിടെയും അവളെ കണ്ടില്ല. ഒടുവിൽ, നെഞ്ചിടിപ്പോടെ അയാൾ മുകളിലെ നിലയിലേക്ക് നടന്നു. അർജുന്റെ മുറിയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ അവൻ നല്ല ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു, പക്ഷേ സന്ധ്യ അവിടെയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പെട്ടെന്നാണ് അർജുന്റെ മുറിയിലെ ബാത്ത്റൂമിൽ നിന്ന് ഷവറിന്റെ ശബ്ദം അയാൾ കേട്ടത്. സന്ധ്യ എന്തിനാണ് മകന്റെ ബാത്ത്റൂമിൽ കയറി കുളിക്കുന്നത് എന്ന തിരിച്ചറിവ് അയാളെ നീറ്റിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

സഹിക്കവയ്യാതെ അയാൾ അവിടെ നിന്ന് മാറാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ അല്പസമയത്തിന് ശേഷം ബാത്ത്റൂം വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ, അടക്കാനാവാത്ത ജിജ്ഞാസയോടെ ബാലചന്ദ്രൻ വീണ്ടും ആ വാതിലിന്റെ വിടവിലേക്ക് കണ്ണ് ചേർത്തു. അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച അയാളുടെ സിരകളിലെ രക്തം മരവിപ്പിച്ചു. സന്ധ്യ പുറത്തേക്ക് വന്നത് ഈറനണിഞ്ഞ ഉടലോടെയായിരുന്നു. അവൾ സാധാരണ ഉടുക്കുന്ന സാരിയോ അടിവസ്ത്രങ്ങളോ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അർജുന്റെ മുഷിഞ്ഞ നീല നിറത്തിലുള്ള ഒരു വലിയ ഷർട്ട് മാത്രമാണ് അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത്.

നനഞ്ഞൊട്ടിയ മുടിയിഴകളിൽ നിന്ന് വെള്ളത്തുള്ളികൾ സന്ധ്യയുടെ വെളുത്ത കഴുത്തിലൂടെ താഴേക്ക് ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നു. ആ ഷർട്ടിന്റെ നീളം സന്ധ്യയുടെ വിരിഞ്ഞ കുണ്ടിയുടെ പകുതി വരെ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ആ നീല തുണിക്കടിയിലൂടെ അവളുടെ തടിച്ച വെളുത്ത തുടകളും, നിതംബത്തിലെ മാംസളമായ വളവുകളും അർജുന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് മുന്നിൽ പച്ചയായി പ്രദർശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. അർജുൻ അപ്പോഴേക്കും ഉണർന്നിരുന്നു. അവൻ കട്ടിലിൽ കാലുകൾ അകത്തി വെച്ച്, സന്ധ്യയെ താഴെ മുതൽ മുകളിലേക്ക് ആർത്തിയോടെ ഉഴിഞ്ഞുനോക്കി.

“അമ്മേ… ഈ ഷർട്ടിനുള്ളിൽ ഈ നഗ്നമായ ഉടൽ അല്ലാതെ വേറെ വല്ലതും ഉണ്ടോ? അതോ വെറും ഈ തുണി മാത്രമാണോ ആ വലിയ കുണ്ടിയെയും