Chapter Title : ഗായത്രിയും അമ്മായിയച്ചനും 7 ( സെലിനും രാജശേഖരനും)
സ്വര്ഗ്ഗ കവാടത്തില് രാജശേഖറിന്റെ മുഖം അമര്ന്നു.
വിയര്പ്പിന്റെയും മദജലത്തിന്റേയും സമ്മിശ്രമായ ഒരു സുഗന്ധം രാജശേഖറിന്റെ മൂക്കിനുള്ളിലേക്ക് അടിച്ചു കയറി.
ഇരുവശത്തേക്കും മാടിയൊതുക്കി ഇതളുകള് ചേര്ന്നടഞ്ഞിരിക്കുന്ന സ്വര്ഗ്ഗ വാതിലില് രാജശേഖറിന്റെ ചുണ്ടുകള് ചേര്ത്തപ്പോള് അവള് അറിയാതെ തുടകള് അകന്നു മാറി.
പരസ്പരം ചേര്ന്നിരുന്ന തടിച്ച് ഇതളുകള് അകന്നപ്പോള് ഇതളുകളെ പരസ്പരം തുന്നിയ നൂലിഴപോലെ കൊഴുത്ത മദജലം ഒരു വല തീര്ത്തു.
ആ വലക്കണ്ണികള് മുറിച്ചുകൊണ്
രോമ രഹിത ഇരുവശത്തേക്കും മാടിയൊതുക്കി ഇതളുകള് ചേര്ന്നടഞ്ഞിരിക്കുന്ന സ്വര്ഗ്ഗ വാതിലില് രാജശേഖറിന്റെ ചുണ്ടുകള് ചേര്ത്തപ്പോള് അവള് അറിയാതെ തുടകള് അകന്നു മാറി.
പരസ്പരം ചേര്ന്നിരുന്ന തടിച്ച് ഇതളുകള് അകന്നപ്പോള് ഇതളുകളെ പരസ്പരം തുന്നിയ നൂലിഴപോലെ കൊഴുത്ത മദജലം ഒരു വല തീര്ത്തു.
ആ വലക്കണ്ണികള് മുറിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ കൂര്ത്ത നാവ് ഗായത്രിയുടെ പിളര്പ്പിലെക്ക് വഴുതിക്കയറി.
“ആഹ്,,,,,ഹമ്മേ…”
അവള് ഒന്നു പുളഞ്ഞു.
രാജശേഖറിന്റെ തലപിടിച്ച് തന്റെ മാംസളതയിലേക്ക് അമര്ത്തുമ്പോള് അവളുടെ ചിന്തകള് ശൂന്യമായിരുന്നു.
ഭ്രാന്തമായ ആവേശത്തോടെ…
വേഗതയോടെ രാജശേഖറിന്റെ നാവ് തന്റെ സ്ത്രീത്വത്തെ ഉഴുതു മറിക്കുമ്പോള് രതിസുഖത്തിന്റെ പാരമ്യം എന്തെന്ന് അവളറിഞ്ഞു.
പെട്ടെന്ന് രാജശേഖറിന്റെ പിടിച്ചുയര്ത്തി ആ ചുണ്ടുകളില് അവള് അമര്ത്തി ചുംബിച്ചു. തന്റെ യോനീസ്രവത്തില് നനഞ്ഞു കുതിര്ന്ന രാജശേഖറിന്റെ മുഖം മുഴുവന് അവള് നക്കിത്തോര്ത്തി.
രാജശേഖറിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് അവള് നിലത്തിരുന്നു.
ശേഷം രാജശേഖറിന്റെ പാന്റിന്റെ കുടുക്കഴിക്കുമ്പോഴും അവള് നോട്ടം രാജശേഖറിന്റെ കണ്നില് നിന്നു മാറ്റിയില്ല.
പാന്റിന്റെതടസമകന്നപ്പോള് രാജശേഖറിന്റെ വളര്ച്ചയുള്ള പുരുഷത്വം തലയുയര്ത്തി നിന്ന് വെട്ടി വിറച്ചു.
ഗായത്രിയുടെയുടെ മൃദുലമായ കരസ്പരശം തന്റെ ആണത്വത്തില്
അമർന്നു...
…..ഹാാ” മോളെ
രാജശേഖറിന്റെ മുഖത്തേക്കു നോക്കിക്കൊണ്ട്
💬 Comments
View all comments