Chapter Title : ഗായത്രിയും അമ്മായിയച്ചനും 8

ഈ അറുപതിലും തളരാത്ത ആവേശം തന്നെകൊന്നുകളഞ്ഞു...

ഗായത്രി ആകെ തളര്‍ന്നു പോയി,,ആ ശരീരവുംതാങ്ങി അവൾ അണച്ചഅണച്ചു കട്ടിലില്‍ മലര്‍ന്നു കിടന്നു..

അച്ഛന്റെ അരകെട്ടിന്റെ വേഗം കുറഞ്ഞുകുറഞ്ഞു തളര്‍ന്നു പോയി

പിന്നെ മരുമകളിലേക്ക് അമര്‍ന്നു കിടന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു,,

ഇനി രണ്ടുമാസം ഞാന്‍ എങ്ങനെയാണ് അടങ്ങി നില്‍ക്കുക മോളേ..

എനിക്ക് ആകെ കൂടി ദേഷ്യം വരുന്നു മോളേ..

നീപറ ഞാന്‍ എന്ത്ചെയ്യണം..

അച്ഛനെ തന്നിലേക്ക്‌ ചേര്‍ത്തുകെട്ടിപിടിച്ചുകൊണ്ടു കുറെ ഉമ്മകൊടുത്തു,,

എന്നിട്ട് ചെവിയില്‍ പതുക്കെപറഞ്ഞു ,

ഒരുപാട് ദേഷ്യം വരുമ്പോള്‍ ഈ കളി ഓര്‍ത്ത്‌കൊണ്ട് ഒരു കൈപണി അങ്ങ് നടത്തണം..

അപ്പോള്‍ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞു..

പോടീ അഹങ്കാരി ,,

ഇനി ഈ വയസാം കാലാത്ത്കാലാത്ത് ഞാന്‍ അടിക്കാന്‍ പോകുവല്ലേ,,,

മോള്‍ പൊയ്ക്കോ,,

അച്ഛന്‍ തല്ക്കാലം വേറെ ആരെയെങ്കിലും അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തുകൊള്ളാം...

ആ വേണ്ടാ വേണ്ടാ ,

അതൊന്നും വേണ്ടാ ,,

ഈ വീടിനു വെളിയില്‍ പോയേക്കരുത്‌ ഞാന്‍ വരുന്നതു വരെ..

നല്ലകുട്ടിയായി ഇവിടെ അടങ്ങി കിടന്നുകൊള്ളണം

ഗായത്രി പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അയാൾ മരുമകളെ കെട്ടിപിടിച്ചു കൊണ്ട് അച്ഛന്‍ പറഞു,,,

ഞാന്‍ വെറുതെ പറഞ്ഞതല്ലേ മോളേ...

ഞാന്‍ അങ്ങനെ അവിടെയും ഇവിടെയും എല്ലാം കള്ളവെടി വെയ്ക്കാന്‍ പോകുമോ?? ..

അങ്ങിനെയെങ്ങാനും പോയാ എന്റെ അമ്മായിയച്ചനെ ഞാൻ കൊല്ലും .പിന്നെ ഞാനും മരിക്കും.'

ഇല്ല മോളെ .ഞാൻ പോവില്ല.

എനിക്കെന്റ മോളെ മാത്രം മതി.

കൊതി കൂട്ടുവാണേൽ അമ്മയെ ഞാൻ എന്ന് കരുതി പണ്ണിക്കോ...

ഊം..

അങ്ങനെ മരുമകൾ പറയുമ്പോൾ അയാളുടെ മനസിൽ തളിരിട്ടത് തന്റെ അയൽവാസിയായ സെലിനിൽ ആയിരുന്നു.

സെലിനെ ആലോചച്ചതും അയാൾക്ക് വീണ്ടും കമ്പിയായി..

ഇന്ന് തന്നെ അതിനുള്ള വഴി തേടണം..

എന്നാൽ അമ്മായിയച്ചന്റ മനസ് ഗായത്രി അറിഞ്ഞില്ല.

പിന്നെ മോൾക്ക് എപ്പോ എന്നെ വേണെമെന്ന് തോന്നുന്ന കയാണെങ്കിലും വിളിച്ചോളൂ..

ഞാൻ അവിടെയെത്താം...

അത് പറ്റുമോ... അവടെ വന്ദന എത്തിയില്ലേ...

ഊം പേടിക്കണ്ട നമുക്ക് വഴിയുണ്ടാക്കാം..

അവിടെ അപ്പോൾ വന്ദന യെന്ന സുന്ദരിക്കുട്ടി തന്റെ കോളേജ് കാമുകനെ വിട്ട് പോന്നതിലുള്ള ദുഖത്തിൽ ആയിരുന്നു..

തുടരും..

ഈ ഭാഗം ഇഷ്ടമായെങ്കിൽ അഭിപ്രായം രേഖപ്പെടുത്തുക..