Chapter Title : ഗായത്രിയും കിളവനും [നിഷ]

ആാാ.. ആാാ.. വൂ.. സ്സ്..” സുഖത്തിൻ്റെ ശക്തമായ സ്ഫോടനം അവളുടെ വായ്ക്കുള്ളിൽ നടന്നു.

വായിൽ നിറയെ നുരയും പതയുമായി. വായ് അടച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ട് കുണ്ണയിൽ നിന്നൂരി രഘവേട്ടൻ്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി വാ തുറന്നു കാണിച്ചു.

രാഘവൻ്റെ മുഖത്ത് നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരി മായും മുൻപ് അവൾ ആ ഒരു കവിൾ പാലും കുടിച്ചിറക്കി. കീഴ് ചുണ്ടിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങിയ പാൽ അയാൾ തന്നെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് തോണ്ടി എടുത്ത് അവളുടെ നാക്കിൽ തേച്ചു.

അയാൾ ദീർഘമായി നിശ്വസിച്ചു, എന്നിട്ട് കിതച്ചു കൊണ്ട് സോഫയിലേക്ക് വീണു. പിന്നെ അയാൾ ഗായത്രിയെ കൈക്ക് പിടിച്ച് വലിച്ചു ദേഹത്തേക്കിട്ടു. അവളുടെ കെട്ടി വച്ചിരുന്ന മൂടിയഴച്ചിട്ടു. അവളെയും കൊണ്ടയാൾ ഒന്ന് വട്ടം കറങ്ങി. ഗായത്രിയെ അടിയിലാക്കി രാഘവൻ മുകളിൽ കിടന്നു. ചുണ്ടിൽ മുത്തി. അവളുടെ കഴുത്തിലേക്ക് മൂക്ക് മുട്ടിച്ച് കുറച്ചു നേരത്തെ അലസ്യത്തിലേക്കു വീണു.

പുറത്ത് മഴയുടെ കനം കൂടി കൂടി വന്നു. അൽപനേരം കഴിഞ്ഞ് രാഘവൻ എഴുന്നേറ്റു. ഗായത്രിയെ നോക്കി, എന്തു സുന്ദരിയാണിവൾ!!

അധരങ്ങളുടെ ചുവപ്പ് കണ്ട് അയാൾ ചുണ്ടിൽ വിരലോടിച്ചു, പുരികങ്ങളിൽ ഉമിനീർ പുരട്ടി നീട്ടിയെഴുതി, അഴിച്ചിട്ട മുടിയിഴകൾ കോതിയൊതുക്കി, മുഖവും കവിളും കൈകൊണ്ട് തലോടി, മൂക്കിൽ ഒരുമ്മ കൊടുത്തു. കീഴ്ചൊടി രോമങ്ങളിൽ നാവു കൊണ്ട് നക്കിയപ്പോൾ ചുണ്ടിൽ നിന്നും വമിക്കുന്ന വാണപാലിൻ്റെ മണം അയാളെ മത്തു പിടിപ്പിച്ചു. വീണ്ടും അരയിലൊരനക്കം.

ഗായത്രി മെല്ലെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു.

രാഘവൻ: എന്താടി തളർന്നു പോയോ?

ഗായത്രി: തളരാനും മാത്രം ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ലല്ലോ.

രാഘവൻ: അതല്ലടാ, എന്തെങ്കിലും ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടോ?

ഗായത്രി: അടിച്ചു കളിക്കണ്ടേ.. എന്നാലല്ലേ സുഖമുള്ളൂ.

രാഘവൻ: അതേടി, നീയൊന്നു കണ്ണ് തുറക്കട്ടെയെന്നു വിചാരിച്ചു.

ഗായത്രി: എന്നാ അടിച്ചു കൂടി താ.

രാഘവൻ: മുറുക്കമാണ് നിൻ്റെ പൂറിന്. വേദന എടുക്കുന്നതിന് അനുസരിച്ച് കാൽ അകത്തിക്കോണം.

ഗായത്രി: ഇതൊന്നും എന്നെ പഠിപ്പിക്കാതെ വേഗം ചെയ്യ്തു താടോ.

രാഘവൻ: ചെയ്യ്തു തരാം, പക്ഷെ ഒന്ന് കൂടി നമുക്ക് ഒരുമിക്കണം നിൻ്റെ വീട്ടിൽ വച്ച്.

ഗായത്രി: അമ്മ വീട്ടിൽ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ കയറി വാ.

രാഘവൻ: ഞാൻ കയറി വരാം,