Chapter Title : ഗൾഫിലെ മാലാഖമാർ 3 [Jon Snow]

താനൊരിക്കൽ കുടിച്ചതാണ്.
ഒരോ ദിവസവും വടക്കു മലബാറിലെ തറവാട്ട് കാവുകളിൽ കെട്ടിയാടുന്ന തിറ പോലെ ഓരോ വർണാഭമായ കെട്ടു കാഴ്ചകൾ കെട്ടിയാടി ആളുകൾക്ക് മുന്നിൽ താനും ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടെന്ന് ബോധ്യപ്പെടുത്തിയിരുന്നു എന്നാൽ ആ കാഴ്ചകൾക്കെല്ലാം പിന്നിൽ എല്ലാം തകർന്നുടഞ്ഞ ഒരു പെണ്ണ് ജീവിച്ചിരുപ്പുണ്ടെന്നത് ആരും അറിയാതെ പോയി.
തൻ്റെ ആ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഉത്സവപ്പറമ്പിലെ ഒരു മജീഷ്യനെപ്പോലെയാണ് അവൻ കടന്ന് വന്നത്.
ഒരേ സമയം ഉദ്വേഗത്തിൻ്റെ മുൾമുനയിൽ എത്തിക്കുകയും എന്നാൽ തിരശീലകൾക്ക് പിന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട് തൻ്റെ സ്വതസിദ്ധമായ കഴിവീനാൽ കാണികളെ വിസ്മയിപ്പിച്ചു സന്തോഷത്തിലാറാടിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു മജീഷ്യൻ.
തൻ്റെ ഹൃദയം ഇപ്പോൾ അവന് വേണ്ടി തുടിക്കുന്നു , അവൻ്റെ സ്നേഹപൂർണമായ സാമിപ്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഒരുപക്ഷെ ഇതിനെല്ലാമൊടുവിൽ ഉത്സവം കൊട്ടിയിറങ്ങുന്ന വേളയിൽ മജീഷ്യൻമാരെപ്പോലെ തന്നെ അവനും ഒരു പക്ഷെ തൻ്റെ മനസ്സ് കവർന്ന് കൊണ്ട് ഇറങ്ങി പോയാലോ.
ആര്യയുടെ ചിന്തകൾക്ക് കനംവെച്ചു അവളുടെ മുഖം വലിഞ്ഞു മുറുകി ഇല്ല ഇനിയും തനിക്കത് താങ്ങാനുള്ള കഴിവില്ല.
പക്ഷെ അവൻ്റെ മുഖം മനസ്സിലേക്ക് പതിയുമ്പോൾ എന്നോ തനിക്ക് നഷ്ടമായ പലതിനേയും അവൾ വെട്ടിപ്പിടിക്കുന്ന പോലെ ഒരു തോന്നൽ.
അവനുമൊത്തൊരു ജീവിതം അതവൾ ജീവിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു അതിനി വെറുമൊരു ആഗ്രഹമല്ല.
അതില്ലാ എന്നത് ഇനി അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒന്നുമല്ല. എങ്ങിനെയാണ് തനിക്കിങ്ങനെ മാറാൻ കഴിഞ്ഞത് തൻ്റെ ആ തീരുമാനം
ശെരിയായിരുന്നൊ തെറ്റുപ്പറ്റിയതാണെങ്കിൽ ഇനി എന്തു ചെയ്യും. അവളുടെ മുഖം കറുത്തിരുണ്ട കാർമേഘം പോലെ വിങ്ങി.
അവളുടെ മുഖത്തെ ഭാവ വെത്യാസം ജെയ്സൻ ശ്രദ്ധിച്ചു , സന്തോഷത്തോടെ ഇരുന്നിരുന്ന അവൾക്കിതെന്ത് പറ്റി , അവൻ മെല്ലെ ഗിയർ ഹാൻഡിലിലായിരുന്ന അവളുടെ കൈകളിൽ അവൻ്റെ വിരലുകൾ അമർത്തി.
ആര്യമെല്ലെ അവനെ നോക്കി എപ്പോഴൊക്കെ അവനെ നോക്കിയാലും കലിതുള്ളുന്ന കടലു പോലുള്ള തൻ്റെ ഉള്ളം തിരയൊഴിഞ്ഞ തീരം പോലെ ശാന്തമാകുന്നത് അവൾക്ക് അനുഭവിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നു.
അവൻ്റെ ഓരോ പുഞ്ചിരിയും അവളെ ആ ശാന്തമായ തീരത്തിലൂടെ കൈ പിടിച്ചു നടത്തുന്നപോലെ ,
ഒരു പുഞ്ചിരിയിൽ അലിയുന്ന അവളുടെ ചിന്തകളെ കടുംകെട്ടു കെട്ടി അവൾ അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. അവൻ മെല്ലെ മൃദുലമായ ആ കൈകളെ കോർത്തു പിടിച്ചു.
ഇതു തന്നെയാണ് താനും ആഗ്രഹിക്കുന്നത് കൈവിട്ടു പോയ തന്നെ ചേർത്ത് പിടിക്കാനൊരാള്.
അത്കണ്ടെന്നോണം സ്നേഹ മെല്ലെ തൊണ്ട ഞരക്കി ശബ്ദമുണ്ടാക്കി ചിരിച്ചു.
അവൻ കൈ പിൻവലിച്ച് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ വിദൂരതയിൽ വീണ്ടും അലിഞ്ഞു ചേർന്നു.
ആര്യ കുറച്ച്