Chapter Title : ശക്തിയുടെയും നിഴലിന്റെയും നിത്യസാക്ഷി [Manny Kumar]

ചെറിയ ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിച്ചു.

അംബിക അമ്മയുടെ പൂറിലും കുണ്ടിയിലും വിരൽ ഓടിച്ചു.

“ഇപ്പോൾ വൃത്തിയായിട്ടുണ്ട്… മിനുസമാണ്.”

എന്നിട്ട് വിരൽ വായിൽ വെച്ച് ചപ്പി. പിന്നെ വാസുദേവന്റെ മുണ്ടിന്റെ മുകളിലൂടെ കുണ്ണയിൽ പിടിച്ചു.

“കൊള്ളാം… വലുതായിട്ടുണ്ടല്ലോ,” അംബിക പറഞ്ഞു. “ഇത്രയും നേരം അമ്മയെ ഇങ്ങനെ കണ്ടിട്ട് ഇത് ഇങ്ങനെ അടങ്ങി നിൽക്കും?”

സുമിത്ര തിരിഞ്ഞ് നോക്കി ചിരിച്ചു.

“അവൻ എപ്പോഴും ഇങ്ങനെയാണ്… അമ്മയെ ഇങ്ങനെ കണ്ടാലും.”

വാസുദേവൻ ട്രിമ്മർ അടച്ച് വെച്ചു. കൈകൊണ്ട് അമ്മയുടെ പൂറിലെയും കുണ്ടിയിലെയും അവശേഷിച്ച മുടികൾ തട്ടിക്കളഞ്ഞു. വിരലുകൾ നനഞ്ഞ തൊലിയിൽ തെന്നി.

“ഇനി മതി,” സുമിത്ര പറഞ്ഞു. “നന്നായി ചെയ്തു മോനേ.”

അംബിക ഇപ്പോഴും അമ്മയുടെ ചാന്തി പിടിച്ച് നിന്നു.

നാരായണൻ വാതിലിൽ ചാരി നിന്ന് ചിരിച്ചു മാത്രം നോക്കി. ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവന്റെ കണ്ണുകൾ അംബികയുടെ നഗ്നശരീരത്തിലും വാസുദേവന്റെ കൈകളിലും പോയി.

സുമിത്ര അംബികയുടെ ചാന്തിയിൽ ഒരടി അടിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു,

“വേഗം മുണ്ടുടുക്കടി. ഇവിടെ നിന്ന് പോയി വെള്ളം കുടിച്ച് വാ. ഉച്ചയ്ക്ക് ചൂട് കൂടുതലാണ്. ഇനി ഇവിടെ നിൽക്കണ്ട.”

അംബിക മുണ്ട് എടുത്ത് അരയിൽ കെട്ടി. മുലകൾ ഇപ്പോഴും നഗ്നമായി ആടി. അവൾ പുഞ്ചിരിച്ച് മുറി വിട്ടു. ഇടനാഴിയിലൂടെ നഗ്നമുലകളോടെ നടന്നുപോയി.

മുണ്ട് അരയിൽ മാത്രം. ചന്തികൾ ആട്ടികൊണ്ട് അവൾ നടന്നു പോയി

സുമിത്ര വാസുദേവനെ ഒരു നേരം നോക്കി നിന്നു. പിന്നെ മുണ്ടു കൈയിൽ പിടിച്ചു നഗ്നയായി നാരായണനോടൊപ്പം തിരിഞ്ഞു നടന്നു. വാതിൽ അടച്ചില്ല. തുറന്നുതന്നെ വിട്ടു.

ആ മനയിൽ എല്ലാവരും തമ്മിൽ ഒരു നാണവും മറയും ഇല്ലായിരുന്നു. നഗ്നത അവിടെ സാധാരണമായിരുന്നു. സ്പർശവും സഹായവും അതിലും സാധാരണമായിരുന്നു.

വാസുദേവന്റെ കുടുംബം അവനിയെ കാണാൻ ഗന്ധർവ്വക്കാട്ട് മനയിലേക്ക് വന്നു. ആദ്യമായി കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അവനിയെ എല്ലാവരുംഇഷ്ടപ്പെട്ടു

നാരായണനും , വാസുദേവനും സുമിത്രയുംസോഫയിൽ ഇരുന്നു .