Chapter Title : ശക്തിയുടെയും നിഴലിന്റെയും നിത്യസാക്ഷി [Manny Kumar]

അവന്റെ ലിംഗത്തോട് ചേർന്ന് തുടിച്ചു. അവൾ ആവേശത്തോടെ നെടുവീർപ്പു വിട്ടു. “വാസുദേവാ… ആഴത്തിൽ… എന്നെ നിറയ്ക്കൂ…”

പെട്ടെന്ന് അന്തരീക്ഷം മാറി. ശക്തമായ കാറ്റ് വീശി. നടുമുറ്റത്തെ എല്ലാ വിളക്കുകളും ഒരേസമയം അണഞ്ഞു. ഇരുട്ട് പടർന്നു. പെട്ടെന്ന് മഴ പെയ്തുതുടങ്ങി. ഇടിമിന്നലും ഗർജനവും കേട്ടു.

മുറിയിൽ അവനിയുടെ ശരീരം പെട്ടെന്ന് വിറച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ തിരിഞ്ഞു. ഒരു വിചിത്രമായ ശബ്ദത്തിൽ അവൾ വാസുദേവനെ തള്ളി:

“നീ ഇത് ചെയ്യരുത്!” (ശബ്ദം ഗന്ധർവ്വന്റേതുപോലെ മാറിയിരുന്നു)

വാസുദേവൻ ഞെട്ടി പിന്നോട്ട് മാറി. അവനിയുടെ മുഖം വിചിത്രമായി മാറിയിരുന്നു.

പെട്ടെന്ന് ഒരു ശക്തമായ ശബ്ദം മുറിയിൽ മുഴങ്ങി:

“അവനി എന്റേതാണ്… ആരും അവളെ ഉപയോഗിക്കരുത് … അവൾ എന്റേതാണ്!”

മഴയുടെ ശബ്ദവും ഇടിമിന്നലും കൂടി അതിനോട് ചേർന്നു. നടുമുറ്റത്ത് ലളിതയും ശ്രീദേവിയും ഭയത്തോടെ മന്ത്രം ജപിച്ചു. അവരുടെ ശരീരവും , മുണ്ടും , മുലകളും, യോനിയും മഴയിൽ നനഞ്ഞ് ശരീരത്തോട് ചേർന്നു. യോനികൾ വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു.

വാസുദേവൻ ഭയത്തോടെ അവനിയെ നോക്കി: “അവനി… അവനി… എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്?”

അവനിയുടെ ശരീരം വിറച്ചു. ഗന്ധർവ്വന്റെ ശബ്ദം വീണ്ടും മുഴങ്ങി:

“അവനി എന്റേതാണ്… നീ അവളെ സ്പർശിക്കരുത്!”

വിളക്കുകൾ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. അടച്ച മുറികളിലൂടെ തണുത്ത കാറ്റ് അടിച്ചു. അവനി കഠിനമായി കറങ്ങുകയോ അന്യമായ ഭാവത്തിൽ ആക്രോശിക്കുകയും ചെയ്തു.

മുറിയിൽ ഇരുട്ട് പടർന്നിരുന്നു. മഴയുടെ ശബ്ദവും ഇടിമിന്നലും പുറത്തുനിന്ന് കേട്ടു. അവനി ഗന്ധർവ്വന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ വിറച്ചുകൊണ്ട് വാസുദേവനെ തള്ളി. വാസുദേവൻ ഭയത്തോടെ പിന്നോട്ട് മാറി.

അവനും അവനിയും പൂർണ്ണമായി നഗ്നരായിരുന്നു. വാസുദേവന്റെ പത്ത് ഇഞ്ച് ലിംഗം ഭയത്തോടെ