Chapter Title : വാസുദേവന്റെ ഇല്ലത്തേക്കുള്ള യാത്ര [Manny Kumar]

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ലളിതയും ശ്രീദേവിയും സാരിയും ബ്ലൗസും ധരിച്ച് തയ്യാറായി. സാരി വീതിയുള്ള ഇടുപ്പുകളെ മറച്ചെങ്കിലും സ്തനവിടവ് വ്യക്തമായിരുന്നു. ലളിതയുടെ വലിയ സ്തനങ്ങൾ ബ്ലൗസിലൂടെ ഭാരമേറി ഉയർന്നു.

ശ്രീദേവിയുടെ യൗവനമുള്ള സ്തനങ്ങൾ സാരിയോട് ചേർന്ന് അമർന്നു.

അവനിയും വാസുദേവനും മുറ്റത്ത് കാത്തുനിന്നു. അവനിയും സാരി ധരിച്ചിരുന്നു. ഉറക്കം മാറാത്ത മുഖം. കഴുത്തിൽ ഇപ്പോഴും മല്ലികയുടെ മണം ഉണ്ടായിരുന്നു.

ലളിത ചോദിച്ചു,

“എല്ലാം എടുത്തോ?”

അവനി തലയാട്ടി.

“എടുത്തു. ബാഗ് പിന്നിലുണ്ട്.”

നാലുപേരും കാറിൽ കയറി. യാത്ര തുടങ്ങിയപ്പോൾ ചൂട് ഉയർന്നു. സാരികൾ വിയർപ്പിൽ നനഞ്ഞ് ശരീരത്തോട് ചേർന്നു. അവനിയുടെ വലിയ സ്തനങ്ങൾ ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ ഉയർന്നു താഴ്ന്നു.

ലളിതയുടെ ഇടുപ്പുകൾ സാരിയുടെ മടക്കിൽ മൃദുവായി ആടി. ശ്രീദേവിയുടെ തുടകൾ സാരിയിലൂടെ അല്പം കാണാമായിരുന്നു.

ശ്രീദേവി ജനൽ നോക്കി ഇരുന്നു.

“ഇത്ര ചൂടാണോ ഇന്ന്?”

ലളിത പറഞ്ഞു,

“ഉണ്ട്. “

വാസുദേവൻ ഡ്രൈവ് ചെയ്തു. ഇടയ്ക്ക് കണ്ണാടിയിൽ അവനിയെ നോക്കി.

“ക്ഷീണമുണ്ടോ?”

അവനി തലയാട്ടി.

“ഉണ്ട്. പക്ഷേ കുഴപ്പമില്ല.”

കാർ റോഡിലൂടെ നീങ്ങി. സാരികളുടെ മടക്കുകൾ ഒന്നിച്ച് ഇളകി. ചൂടും വിയർപ്പും തുണിയുടെ മണവും കാറിനുള്ളിൽ നിറഞ്ഞു. ലളിത പിന്നിലിരുന്ന് മകളുടെ കൈ ഒരു നിമിഷം പിടിച്ചു.

ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. പിടിച്ചു മാത്രം. യാത്ര തുടർന്നു.

വാസുദേവന്റെ മണ്ണാർക്കാട് ഇല്ലത്തിലെത്തിയപ്പോൾ നാരായണൻ നമ്പൂതിരിയും സുമിത്രയും വരാന്തയിൽ കാത്തിരുന്നു.

നാരായണൻ മേൽക്കുപ്പായമില്ലാതെ, നഗ്നമായ ശക്തമായ നെഞ്ചോടെ ധോതി മാത്രം ധരിച്ച് നിന്നു. നെഞ്ചിലെ രോമങ്ങൾ വിയർപ്പോടെ തിളങ്ങി. സുമിത്ര മുണ്ടും ബ്ലൗസും മാത്രം ധരിച്ചിരുന്നു.

ബ്ലൗസ് വലിയ, ഭാരമുള്ള സ്തനങ്ങളുടെ ആഴമുള്ള