Chapter Title : വാസുദേവന്റെ ഇല്ലത്തേക്കുള്ള യാത്ര [Manny Kumar]

അവളുടെ യോനി ജീൻസിനുള്ളിൽ നനഞ്ഞ് തുടിച്ചു. അംബികയുടെ ശ്വാസവും വേഗത്തിലായി.

"ഭയപ്പെടേണ്ട," വാസുദേവൻ മൃദുവായി പറഞ്ഞു. അവന്റെ കൈ അവനിയുടെ ഇടുപ്പിൽ തൊട്ട് മൃദുവായി തഴുകി. അവന്റെ ലിംഗം മുണ്ടിന്റെ അരികിൽ ഭയത്തോടൊപ്പം ആവേശത്തോടെ തുടിച്ചു.

അവനിയുടെ കൈ അവന്റെ തുടയിലൂടെ മുകളിലേക്ക് സാവധാനം കയറി, മുണ്ടിന്റെ അരികിൽ തൊട്ടു. അവനിയുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ ലിംഗത്തിന്റെ ചൂട് അനുഭവിച്ചു.

മറ്റൊരു കാറിൽ ലളിതയുടെ വലിയ സ്തനങ്ങൾ ശ്വാസത്തോടൊപ്പം ഉയർന്നു താഴ്ന്നു. അവളുടെ ബ്ലൗസിന്റെ ക്ലീവേജ് ചൂടോടെ തിളങ്ങി. സുമിത്രയുടെ സ്തനങ്ങൾ ലളിതയോട് ചേർന്ന് ആടി.

ശ്രീദേവിയും അംബികയും ഭയത്തോടെ പരസ്പരം കൈകൾ പിടിച്ചിരുന്നു. അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ ചൂടോടെ വിറച്ചു.

നാരായണൻ ശക്തമായി മന്ത്രം ജപിച്ചു: "ഓം ഹ്രീം ഗന്ധർവ്വായ നമഃ... മഞ്ഞ് നീങ്ങട്ടെ... മാർഗം വ്യക്തമാകട്ടെ... ഗന്ധർവ ദോഷം നശ്യതു നശ്യതു... സ്വാഹാ..."

ലളിതയും അതോടൊപ്പം ജപിച്ചു. അവളുടെ വലിയ സ്തനങ്ങൾ ജപത്തോടൊപ്പം ശക്തമായി ആടി. അവളുടെ യോനി ചൂടോടെ നനഞ്ഞു.

പതുക്കെ മഞ്ഞ് മങ്ങി. റോഡ് വ്യക്തമായി. കാറുകൾ വീണ്ടും മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.

എന്നാൽ അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ചൂടോടെ തുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഭയവും ആവേശവും കലർന്ന ഒരു വൈദ്യുതി അവരുടെ ശരീരങ്ങളിലൂടെ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

കാറുകൾ മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയതിന് ശേഷം ഏതാനും മിനിറ്റുകൾ മാത്രം കഴിഞ്ഞിരുന്നു. മലനിരകളിലെ ശാന്തത തിരികെ വന്നതായി തോന്നി. പക്ഷേ ആ ശാന്തത വഞ്ചനയായിരുന്നു.

പെട്ടെന്ന് വാസുദേവൻ പറഞ്ഞു

"അയ്യോ... നോക്കൂ!"

റോഡിന്റെ മധ്യത്തിലൂടെ നൂറുകണക്കിന് പാമ്പുകൾ ഒഴുകുന്നതായി കണ്ടു. കറുത്തവ, മഞ്ഞയുള്ളവ, പച്ച നിറമുള്ളവ, ചിലത് മത്സ്യത്തിന്റെ വലിപ്പമുള്ളവ. അവ റോഡ്