Chapter Title : വാസുദേവന്റെ ഇല്ലത്തേക്കുള്ള യാത്ര [Manny Kumar]

ഗന്ധർവ്വായ നമഃ... പാമ്പുകളുടെ ദോഷം നീങ്ങട്ടെ... മാർഗം തുറക്കട്ടെ... സ്വാഹാ..."

മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കുമ്പോൾ ലളിതയുടെ വലിയ സ്തനങ്ങൾ ശക്തമായി ആടി. ക്ലീവേജ് ചൂടോടെ തിളങ്ങി. സുമിത്രയുടെ സ്തനങ്ങൾ ലളിതയോട് അമർന്ന് ആടി. കാറിനുള്ളിൽ വായു തന്നെ വിറച്ചു.

മന്ത്രങ്ങളുടെ ആവർത്തനം ഒരു അദൃശ്യ തരംഗമായി പുറത്തേക്ക് ഒഴുകി. പെട്ടെന്ന് പാമ്പുകളുടെ ചലനം മന്ദഗതിയിലായി. അവയുടെ തലകൾ താഴ്ത്തി. ഹിസ്സ് ശബ്ദം ക്രമേണ കുറഞ്ഞു.

അവയുടെ ശരീരങ്ങൾ റോഡിന്റെ രണ്ട് വശങ്ങളിലേക്ക് സാവധാനം ഒഴുകി. ഒന്നൊന്നായി അവ മാറി. റോഡ് പതുക്കെ വ്യക്തമായി.

നിശ്ശബ്ദതയുടെ ഏതാനും നിമിറ്റങ്ങൾ.

നാരായണൻ ആഴത്തിൽ ശ്വാസമെടുത്തു. അവന്റെ ശബ്ദം ക്ഷീണം കലർന്നതായിരുന്നെങ്കിലും ഉറച്ചതായിരുന്നു:

"ഗന്ധർവൻ നമ്മെ വീണ്ടും പരീക്ഷിച്ചു. ഇത് മൂന്നാമത്തെ തടസ്സം. പക്ഷേ നമ്മുടെ ശക്തി അവനെ തോൽപ്പിക്കും. അവൻ ഓരോ തടസ്സവും ഇട്ട് നമ്മെ ഭയപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കും... പക്ഷേ നാം പിന്മാറില്ല."

കാറുകൾ വീണ്ടും മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. പക്ഷേ അകത്ത് ആരുടെയും ഹൃദയമടി ശാന്തമായിരുന്നില്ല. ഭയവും, ആവേശവും, വിചിത്രമായ ശാരീരിക ചൂടും ഒരുമിച്ച് കലർന്ന് അവരുടെ ശരീരങ്ങളെ ഇപ്പോഴും വിറപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

കാറുകൾ മുന്നോട്ട് നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മലനിരകളുടെ അവസാന ഭാഗം അടുത്തുവരികയായിരുന്നു. മഞ്ഞ് ക്രമേണ കുറഞ്ഞു. റോഡ് ഇടുങ്ങിയതായി. പെട്ടെന്ന് മുന്നിൽ ഒരു പഴയ കല്ല് പാലം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

പക്ഷേ ആ പാലം പൂർണമായി തകർന്നിരുന്നു.

വലിയ കല്ലുകൾ, മണ്ണ്, പൊട്ടിയ മരക്കൊമ്പുകൾ, ഇടിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന കോൺക്രീറ്റ് കഷണങ്ങൾ --- എല്ലാം പാലത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ ഒരു വലിയ കൂമ്പാരമായി കിടന്നു.

താഴെ ആഴമുള്ള മലയിടുക്ക്. ഒരു ചെറിയ തെറ്റ് പോലും മതി ജീവൻ