Chapter Title : ഗതിമാറിയൊഴുകുന്ന നദിപോലെ 2 [സ്പൾബർ]

വരെ ഒരുത്തനെ വീട്ടിൽ കയറ്റാൻ ധൈര്യം വന്നിട്ടില്ല… നീ ആള് കൊള്ളാലോ നീതൂ…”..

നീതു ചമ്മിക്കൊണ്ട് നിന്നു..

“ഉം… ഏതായാലും ചെല്ല്… ഞാനായിട്ട് നിന്റെ സംസാരം മുടക്കുന്നില്ല…”..

ചേച്ചിക്കിപ്പോ ഒട്ടും ദേഷ്യമില്ലെന്ന് നീതു കണ്ടു.. പക്ഷേ, അവൾ നിന്നിടത്ത് നിന്ന് അനങ്ങിയില്ല..

“  ഇവനേയും വിളിച്ച് മുറിയിൽ പോടീ… മഹിയിപ്പോ വരും..“..

സ്മിത ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു..

ഇപ്പോ നീതൂന് ധൈര്യമായി.. അവൾ സുജിത്തിന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് സ്മിതയെ ഒന്ന് നോക്കി.. പിന്നെ അവനേയും കൊണ്ട് അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.. സുജിത്ത് നന്നായി പേടിച്ചിരുന്നെങ്കിലും സ്മിത പ്രശ്നമൊന്നും ഉണ്ടാക്കില്ലെന്ന് അറിഞ്ഞ് അവനും ധൈര്യമായി..

“നീതൂ…”..

വാതിലിനടുത്തെത്തിയ നീതു, സ്മിത വിളിക്കുന്നത് കേട്ട് തിരിഞ്ഞ് നിന്നു..

“നീയിത്ര ദുഷ്ടയായിപ്പോയല്ലോടീ… ?..

എനിക്ക് കിട്ടിയത് എന്തേലും ഞാൻ നിനക്ക് തരാതിരുന്നിട്ടുണ്ടോ… ?.

എന്നിട്ട് ഇവനെ കിട്ടിയപ്പോ നീയെന്നെ മറന്നു… “..

സ്മിതക്കത് പറയാതിരിക്കാനാവില്ലായിരുന്നു..

നീതു മനസിലാവാതെ ചേച്ചിയെ നോക്കി..

“എടീ… ഞാൻ നിന്റെ ചേച്ചിയല്ലേ… ?..

ഞാനിവിടെ എങ്ങിനെയാ ജീവിക്കുന്നേന്ന് നിനക്കറിയില്ലേ… ?..

എന്നിട്ടും നീയിവനെ എനിക്ക് തരുന്നില്ലേ…?”..

സ്മിത തുറന്ന് തന്നെ ചോദിച്ചു.. നീതു വിശ്വാസം വരാതെ ചേച്ചിയെ നോക്കി..

“ അത്… ചേച്ചീ… ഞാൻ… എനിക്ക്…”..

സ്മിത പറഞ്ഞത് മുഴുവനായും നീതൂന് മനസിലായില്ല..എന്നാൽ സുജിത്തിന് എല്ലാം മനസിലായി.. സ്മിതയെന്ന വെണ്ണക്കട്ടിയേയും കൂടി താനൂക്കിക്കൊടുക്കണമെന്നാണ് ആ പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥമെന്ന് അവന് വ്യക്തമായും മനസിലായി.. ഉള്ളിലൊന്നുമിടാതെയിരിക്കുന്ന ആ മാദകത്തിടമ്പിനെ നീതൂന്റൊപ്പം പലവട്ടം കണ്ടതാണ്.. അന്നേ സ്മിതയെ ശ്രദ്ധിച്ചതാണ്.. അവളുടെ സദാ കഴപ്പുള്ള മുഖം കണ്ടാൽ തന്നെ ഒരിക്കൽ കണ്ടവന് അവളെ മറക്കാൻ