Chapter Title : ഗൗരിയും രമേഷും : ഒരു രാസലീല [REMAAVATHI]

നിനക്ക് ഒരു കല്യാണം കഴിക്കാൻ ഒക്കെ പ്രായമായല്ലോ. ഞാൻ ഒന്ന് നോക്കട്ടെ? രമേഷ് : ചായ കുടിക്കാൻ വേണ്ടി ആരെങ്കിലും ചായക്കട തുടങ്ങുമോ? രജിത : നിനക്ക് കടകൾ മാറി കുടിക്കണം അത്രേയല്ലേ ഉള്ളു. ഞാൻ അതിനും തയാറാണ്.

രജിതയുടെ ആ വാക്കുകൾ അവനെ ഞെട്ടിച്ചു കളഞ്ഞു. ആള് തോന്നിയവാസി ആണെങ്കിലും സ്വന്തം കുടുംബത്തിൽ ആരെങ്കിലുമായി അങ്ങനെയൊരു കാര്യം അവൻ ഒരിക്കലും സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചിട്ടില്ല. അവൻ രജിതയെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി. രജിത : എന്താ കട ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല? ഗ്ലാസ് മുഴുവൻ കാലിയാക്കിയിട്ടു അവൻ പറഞ്ഞു "ഞാൻ നിങ്ങളെ ചേട്ടത്തി എന്ന ബഹുമാനത്തോടെ തന്നെയാണ് ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടുള്ളത്. ഇനി മറ്റൊരു കണ്ണ്‌ കൊണ്ട് നോക്കാൻ നിങ്ങൾ നിർബന്ധിച്ചാൽ പിന്നെ ചിലപ്പോൾ എന്റെ കണ്ട്രോൾ പോകും" ഗ്ലാസ്സിലേക്കു വീണ്ടും മദ്യവും വെള്ളവും ഐസ് ക്യൂബും പകർന്നു കൊടുത്തിട്ടു രജിത അവന്റെ സമീപത്തേക്കു എത്തി. എന്നിട്ടു പറഞ്ഞു "എന്നെ നീ ചേട്ടത്തി എന്ന് വിളിച്ചിട്ടല്ലേ ഉള്ളൂ. എന്റെ പ്രശ്നങ്ങളെ കുറിച്ച് നീ ഇത് വരെ എന്തെങ്കിലും ചോദിച്ചിട്ടുണ്ടോ. ഞാൻ എങ്ങിനെ ജീവിക്കുന്നു എന്ന് ഇത് വരെ അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ?” “എനിക്കും വലിയ ആഗ്രഹങ്ങൾ ഒക്കെ ഉണ്ട്. അതൊക്കെ ഞാൻ എവിടെപ്പോയി സാധിക്കും. നിന്റെ ചേട്ടനെ നിനക്കറിയില്ല. അയാൾക്ക്‌ ഇതിലൊന്നും വല്യ താല്പര്യമില്ല.” “ഞാനാകുന്ന ഈ കടയിൽ നിന്നും നിനക്ക് ചായയോ, കാപ്പിയോ, ഇഷ്ടമുള്ള പലഹാരങ്ങൾ ഒക്കെ ആവശ്യം പോലെ കഴിക്കാം. എനിക്കതിൽ സന്തോഷമേ ഉള്ളൂ.” ഗ്ലാസിലെ മദ്യം നുണഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്ന രമേഷിന്റെ മുഖത്തിനടുത്തേക്കു അവൾ ലേശം കുനിഞ്ഞു നിന്നു. ഇപ്പോൾ