Chapter Title : ഗൗരിയും ശ്യാമും [Sojan]

12.30 ആയി ഇനി ഏതാനും മണിക്കൂർ മാത്രമേ ഉള്ളൂ!!

അവൻ അവളുടെ അടുത്തു ചെന്നു.

തമാശ് രീതിയിൽ ചോദിച്ചു, "ഇന്ന് ഒന്നും വേണ്ടെ?"

അവൾ അത് കേട്ടതായി പോലും ഭാവിച്ചില്ല.

ശ്യാം അടുത്തിരുന്ന് ആ കൈകൾ അവന്റെ കൈയ്യിലെടുത്ത് തലോടി, മുഖം കനപ്പിച്ചിരുന്ന അവളുടെ കവിളിലൂടെ വിരലോടിച്ചു.

ഇടയ്ക്ക് എപ്പോഴോ അവൾ കൈ തട്ടിക്കളയുകയും ചെയ്തു.

അപ്പോൾ അവൻ എഴുന്നേറ്റ് പോകും. പിന്നെയും കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് വരും.

‘എനിക്കിച്ചിരി വെള്ളം തരുമോ?’ അവൾ ചോദിച്ചു.

അവൻ അടുക്കളയിൽ നിന്നും വെള്ളം കൊണ്ടുവന്നു കൊടുത്തു.

ഇതിനിടയിൽ നാട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവിടെ ഗൗരിക്ക് എന്തെങ്കിലും ജോലി ശരിയാക്കാൻ ശ്രമിക്കാം എന്നും മറ്റും ശ്യാം പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതൊന്നും അവൾക്ക് വിശ്വാസമായില്ല.

വീണ്ടും അവൻ അവളുടെ അടുത്തുവന്ന് കിടന്നു. കഴുത്തിൽ ഉമ്മ വച്ചു. കൈകൾ എടുത്ത് അവന്റെ മുഖത്ത് കൊണ്ടുവന്ന് താടിയിലെ സാൻഡ്‌പേപ്പർ പോലുള്ള പരുക്കനിൽ ഉരച്ചു. അവൾ അരിശപ്പെട്ട് കൈകൾ വലിച്ചു.

അവൻ അവളുടെ തലമുടി മാടി ഒതുക്കി, മൂക്കിനുമുകളിലൂടെ വിരൽ ഓടിച്ചു. ചെവിയിലെ ജിമ്മിക്കിയിൽ വിരലിനാൽ താളം പിടിച്ചു. കൃതാവിൽ – നീണ്ടുവളഞ്ഞ് മുഖത്തേക്ക് പടരുന്ന നൂലിഴപോലുള്ള രോമങ്ങൾ നഖം കൊണ്ട് കിള്ളി.

അവൾ അരോചകം എന്ന മട്ടിൽ മുഖം കോട്ടി.

അവൻ അവളുടെ വയറിലൂടെ കൈ ഇട്ട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു. പിന്നെയും കഴുത്തിനു പിന്നിൽ ഉമ്മ വച്ചു. ഇക്കിളി എടുത്തപ്പോൾ അവൾ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

"നിനക്ക് ഇപ്പോൾ എന്താ വേണ്ടത്? ഇന്നൊന്നും നടക്കില്ല" അവൾ അറുത്തുമുറിച്ച് പറഞ്ഞു.

അവനോർത്തു അവനോടുള്ള അരിശമാണെന്ന്.

"പറ്റില്ലെങ്കിൽ പറ്റില്ല, അല്ലാതിപ്പോൾ എന്തു ചെയ്യാൻ" അവൻ തെല്ല് പിണക്കത്തോടെ പറഞ്ഞു.

പോകുകയാണ് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഒന്നും പറയാത്ത ആളാണ്, പിന്നെ എന്തിനാണ് ഇപ്പോൾ ഈ പിണക്കം.? അവൻ മനസിൽ ഓർത്തു.

അവൾ പറഞ്ഞു അതല്ലെടാ "ഒന്നും പറ്റില്ല , ഇന്ന് ഡേറ്റ് ആണ്"

"ഓ അതാണോ കാര്യം, അത് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല," അവൻ ഈസിയായി പറഞ്ഞു.

"എന്ത് കുഴപ്പമില്ലാ എന്ന് ? മുഴുവൻ ബ്ലെഡ്ഡാണ്" അവൾ മുഖം തിരിച്ച് അവനോട് ചോദിച്ചു.

"അല്ല നിനക്ക് കുഴപ്പം വല്ലതും