Chapter Title : ഗൗരിയും ശ്യാമും [Sojan]

പ്ലാനാണ് എന്ന്.

“കണ്ടിട്ടൊക്കെയുണ്ട്..”, അവൻ മുഴുമിപ്പിച്ചില്ല.

അവൾ ചെറു ചിരിയോടെ ഒരു ചമ്മലുമില്ലാതെ അവൻ പറയുന്നത് കേട്ടുകൊണ്ട് നിന്നു.

“..പിന്നെ മുന്നിലല്ലേ നിൽക്കുന്നത്..” അവൻ വാചകം മുഴുമിപ്പിച്ചു.

ഗൗരി അവനെ ചെറു ചിരിയോടെ അർത്ഥം വച്ച് നോക്കി, മുഖം വനിതയിലേയ്ക്ക് തിരിച്ച് ആരോടെന്നില്ലാതെ പറഞ്ഞു.

“ഇങ്ങനെ കണ്ടിട്ടേ ഉള്ളോ?”

“എങ്ങനെ വേണമെങ്കിലും കാണാം..” അവനും തിരിച്ചടിച്ചു.

രണ്ടു പേരും ഏതാനും നിമിഷം എന്തു പറയണം എന്ന് ആലോചിച്ച് മിണ്ടാതെ നിന്നു. ശ്യാമിന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ വിറകൊണ്ടു.

“എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത്?” ശ്യാം ചോദിച്ചു.

“നീ പറയ്.”

“എന്താ ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലേ?”

അവൾ കുഴപ്പമില്ല എന്ന് അർത്ഥത്തിൽ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു. അത് അവന് ധൈര്യം നൽകി. അതെ, അവൾ ഒകെ ആണ്.

“ഏതാണ്ട് ഇതു പോലെ തന്നെ ഇരിക്കും നിന്നെയും കണ്ടാൽ, അല്ലേ?”

“ആണോ?” അവൾ തമാശരൂപേണ ചോദിച്ചു.

“ആണോ എന്ന് അറിയണമെങ്കിൽ നേരിട്ട് കാണെണം” അവൻ പറഞ്ഞു.

“ആണോ?” അവൾ അർത്ഥഗർഭ്ഭമായി വീണ്ടും ചോദിച്ചു.

“നീ ഇതുപോലുള്ളതൊക്കെയാണോ ഇടുന്നത്” അവൻ അടുത്ത പടികടന്ന് ചോദിച്ചു.

“ആണോ എന്ന് നോക്ക്” അവൾ പറഞ്ഞു.

ഏതാനും ‘ആണോകളാണ്’ എല്ലാത്തിനും മറുപടി!!

“ഇപ്പോൾ നോക്കട്ടെ?” അവൻ പതിയെ ചോദിച്ചു.

“ഉം” അവൾ സമ്മതിച്ചു. നാണമൊന്നും ആ മുഖത്തില്ലായിരുന്നു.

അവൻ ഇരിക്കുന്നിടത്തു നിന്നും എഴുന്നേറ്റു. നേരെ അവളുടെ അടുത്ത് ചെന്നു.

ഉമ്മ വച്ചില്ല. കെട്ടിപ്പിടിച്ചില്ല. പതിയെ ചുരീദാറിന്റെ ടോപ്പിനടിവശത്തെ തുമ്പിൽ കുനിഞ്ഞ് പിടുത്തമിട്ട് മുകളിലേയ്ക്ക് ഉയർത്തി.

അവൾ ഗോവണിപ്പടി വഴി ആരെങ്കിലും വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് നോക്കിക്കൊണ്ട് താഴേയ്ക്ക് നോക്കുന്നുണ്ട്, ഇടയ്ക്ക്