Chapter Title : ഗീതാഗോവിന്ദം 7 [കാളിയൻ]

കുണ്ടീല് കേറ്റീട്ട് കൊറേ ആയില്ലെ?"

അനു തളർന്ന് ചേമ്പില പോലെ ശങ്കറിൻ്റെ നെഞ്ചിൽ ചാരി പാരയിൽ തന്നെ ഇരുന്നു. ശങ്കർ മെല്ലെ അവളെ പൊക്കി ഇരുത്താൻ തുടങ്ങി. പൊതിക്കും പോലെ..

"മ്ഹ് ആ ആ ആ ആ......" ഓരോ തവണ പൊക്കി കേറ്റുമ്പോഴും കൂതീല് തുണി ഞ്ഞെരുങ്ങുന്ന സുഖത്താൽ അനു മെല്ലെ കൊതി വിളി മുഴക്കി.

"നീ ആ വെയിലത്ത് നിക്കാതെ അകത്തെങ്ങാനും പോ അനൂ...."

"ആഹ് മ്ഹ് പോവാം അമ്മായി....... ഇത് ന്ന് പൊ.. തിച്ച് തീ...രട്ടെ...."

ഇതിനിടയിൽ അനൂൻ്റെ സാരി പല്ലു താഴെ വീണിരുന്നു. കടി കേറി നിന്നതിനാൽ അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാനായില്ല. ശങ്കർ അവളുടെ മത്തങ്ങ മുല പിടിച്ചമർത്തി കൊണ്ടിരുന്നു. ഇപ്പൊ അവൻ്റെ സഹായമില്ലാതെ അനു സ്വയം പാരയിൽ പൊങ്ങിയിരുന്ന് പൊതിക്കുകയായിരുന്നു. കഴപ്പ് മൂത്താൽ അവൾക്ക് സ്ഥലകാല ബോധമൊന്നുമില്ല.

എന്നാ പിന്നെ ഞാനിതൊന്ന് അകത്ത് വച്ചിട്ട് വരാം എന്ന് പറഞ്ഞ് എണീറ്റ് തിരിഞ്ഞ വിമല ആ കാഴ്ച കണ്ട് ഞെട്ടി.

ശങ്കറിനെ ചാരി പാരമേൽ ഇരിക്കുന്ന അനു. സാരി താഴെ. ഒറ്റ കൈ അനൂൻ്റെ മാറിലും മറ്റേത് മുണ്ടിനിടയിലും പിടിച്ച് നിൽക്കുന്ന ശങ്കർ.

വിമല കണ്ടത് കണ്ട് അവരും സ്തബ്ദരായി പോയിരുന്നു.

"അശ്ലീലം... റൂമിലെങ്ങാനും ആയി കൂടെ കുട്ട്യോളെ ഇതൊക്കെ . അയ്യേ ഇങ്ങനുണ്ടോ ഭ്രാന്ത് ..."

മുഖത്ത് നാണവും ചിരിയും വന്നെങ്കിലും അതിനെ മറച്ച് വച്ച് ദേഷ്യം കാട്ടി വിമല ചന്തീം എടുത്തടിച്ച് അകത്തേക്ക് നടന്നു.

"ഓ..... നാശം ....... ഈ മനുഷ്യനോട് ഞാനപ്പഴെ പറഞ്ഞതാ വേണ്ടാന്ന്. ഇനി ഞാൻ എങ്ങനെ നോക്കും