Chapter Title : ഗീതാഗോവിന്ദം 7 [കാളിയൻ]

പേജ് മറിച്ച് ഗീതുനെ നോക്കിയതും ദേ കരയുന്ന്.

ശബ്ദമില്ല. കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ഗുളും ഗുളും കണ്ണീർ ഇറ്റ് വീഴുന്ന്. എന്നെ നോക്കാതെ എണീറ്റ് മുട്ട് മടക്കി കെട്ടി കട്ടിലിൽ ചാരി ഇരുന്നു.

''ഓഹോ... കരയാൻ എന്തുണ്ടായി ഇപ്പൊ ..."

"മിണ്ടാട്ടമില്ല. "

സോറി പൊന്നേ ഞാൻ നിന്നെ ചൊടിപ്പിക്കാൻ വെറുതെ പറഞ്ഞതല്ലേ..

"അല്ല. "

നീ ഇത്രയ്ക്ക് സില്ലി ആവല്ലേ ...

"ഞാൻ കാരണം ഭാഗ്യം കെട്ടവനല്ലേ..?"

"അയ്യോ.. ലോകാത്ത് ഏറ്റവും ഭാഗ്യവാൻ ഞാനാ ..."

"അല്ല. കള്ളം..."

"??? വട്ട് തന്നെ. "

"ഞാനൊരു പൊട്ടി പെണ്ണ്. ഞാൻ ഏട്ടന് ചേരൂല. സംതൃപ്തി കിട്ടൂല. പണ്ടേ അങ്ങനെയല്ലേ..."

"ദേ ഗീതു ചുമ്മാ ഓരോന്ന് പറയല്ലേ.."

"ഇത്ര വർഷായിട്ടും ഞാനിതൊന്നും ചെയ്ത് തന്നിട്ടില്ലല്ലോ..."

"അയ്യോ എടി പൊട്ടി കാളി ആദ്യം നീ കരച്ചിൽ നിർത്ത്. അങ്ങനാണേൽ ഞാനും നിനക്ക് ഒന്നും ചെയ്ത് തന്നിട്ടില്ലല്ലോ..."

"എന്തോന്ന് ?"

"അപ്പം തിന്നിട്ടില്ല. "

"അപ്പോ ?"

"നിന്റെ പൂറപ്പം. "

"ശ്ശെ... പോവട്ന്ന് ..... "

"കരഞ്ഞോണ്ട് ചിരിക്കണ പെണ്ണ്... "

"ഞാൻ ചിരിച്ചില്ല ...ഹും......??"

"ഓ..."

"അനു വേച്ചീം ഇന്ദുവും ഒക്കെ ചെയ്തു കൊടുക്കാറുണ്ടോ..... "

"ആ ഞാൻ ഒളിഞ്ഞ് നോക്കാൻ പോയിട്ടില്ല..."

"ഓ.... "

"ഞാൻ തന്നോളാം കേട്ടോ... ആരും ഇവിടെ ഭാഗ്യം കെട്ടവനൊന്നും ആവണ്ട.."

"ഏഹ് .... " എൻ്റെ മനസിൽ ലഡു പൊട്ടി.

"അല്ല. അത് കിട്ടീലെങ്കി എന്താ.. ഇതൊക്കെ ചപ്പുന്നവരെ സമ്മതിക്കണം. അയ്യേ.... ഓർക്കുമ്പൊ തന്നെ ഓർക്കാനം വരുന്ന്. പോരാത്തേന് കുടിച്ചെന്ന് .