Chapter Title : ഗീതാഗോവിന്ദം 7 [കാളിയൻ]

വലുതാ.. എത്രേന്നും പറഞ്ഞ കണ്ണ് മാറ്റണെ. ശരിക്കും എനിക്ക് അറപ്പായിരുന്നില്ലെ? അതുകൊണ്ടല്ലേ ഇത്രേം നേരം ഇത്രയ്ക്ക് കോൺഫിഡൻസോടെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞത്. എന്നിട്ടിപ്പൊ..

ഈശ്വാരാ സമയം പെട്ടെന്ന് പോണെ . ഗീതു വാളിലെ ക്ലോക്ക് നോക്കി. 11 മണി. ഇനീം മുക്കാൽ മണിക്കൂർ ...

എനിക്ക് കൊതീം മാങ്ങാ തൊലീമൊന്നുമില്ല. എന്നാലും ഇത്ര പച്ചയ്ക്ക് കണ്മുന്നിൽ നിന്ന് വിറയ്കറുമ്പോ... ഈശ്വാരാ ...

ഞരമ്പുകളൊക്കെ തെളിഞ്ഞ് കാണാം കള്ളൻ. മാനിറമാണ് എന്റെ ഗോവിന്ദേട്ടൻ പക്ഷെ ഇവനോ കാക്ക കറുമ്പൻ. ഞാൻ മെല്ലെ ഗോവിന്ദേട്ടന്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കി. ദുഷ്ടൻ ഞാൻ തോക്കാൻ കാത്തിരുക്കുവാ ... തോക്കില്ലടാ ക്രൂരാ ... ആർക്ക് വേണം നിന്റെ ഇഹ്ത് .... ഫ് ഇത് മുഴുത്ത് മുഴുത്ത് വരുവാണല്ലൊ..

എന്റെ അവിടെ കടും കാപ്പി നിറമാണ്. ഇതോ കറുത്ത് തടിച്ച് . മ്ഹും കൊള്ളൂല . ഞാൻ പ്രയാസപ്പെട്ട് ഓക്കാനം കാട്ടി. ഗോവിന്ദേട്ടനുണ്ടോ അനക്കം. എന്തൊകെ കാട്ടീട്ടും കാര്യമില്ല. 1 മണിക്കൂർ കഴിയാതെ മാറില്ല വാശികാരൻ.

മൂക്കിന് തൊട്ടു തൊട്ടിലാന്ന നിൽപ്പാ.. പച്ചമണം അടിച്ച് കേറുന്നുണ്ട്. റേച്ചലിന് കൊതി തോന്നിയതിൽ അത്ഭുതമില്ല. വല്ലാത്ത മയക്കുന്ന ഗന്ധം. സുഗന്ധമല്ല എന്നാലും..... ഞാൻ എന്തിനാ ഈ ഞെളി പിരി കൊള്ളുന്നത്. വല്ലാത്ത ചൂട്. വിയർപ്പ് പൊടിഞ്ഞ് ചുണ്ടിൽ വീഴുന്നു. തുടച്ച് കളഞ്ഞു.

ഗീതുവിന് ഒരു കുലുക്കവുമില്ലല്ലോ ഈശ്വാരാ ... നാണം കെടുവോ.. കയ്യും പിടിച്ച് കെട്ടിച്ച് .ശ്ശെ.

"ഗീതു.... "

"ഓ.... " കുണ്ണയിൽ തന്നെ നോക്കി സ്വപ്നലോകത്തിൽ എന്ന പോലെ ഇരുന്ന ഗീതു ഞെട്ടി വിളികേട്ടു.

"ആ ബ്രാ