Chapter Title : ഗീതികയുടെ ഒഴിവ് സമയങ്ങൾ 10 [Smitha]

അവൻ വിഷമിച്ച് മുഖം കുനിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. മാത്രമല്ല അവന്റെ മുഖത്ത് എന്തോ അടികിട്ടിയത് പോലെയുള്ള പാടുകൾ! അത്കണ്ട് ഞാനൊന്നമ്പരന്നു. "മാഡം എനിക്ക് സംസാരിക്കണം എന്നാ ഞാൻ പറഞ്ഞെ!" അയാൾ അൽപ്പം സ്വരമുയർത്തി പറഞ്ഞു. "എനിക്ക് സമയമില്ല!" ദേഷ്യത്തിൽ തന്നെഞാനയാൾക്ക് മറുപടി കൊടുത്തു. എനിക്കയാളെ കൂടുതൽ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കണമെന്ന് തോന്നി. "ഇപ്പം! ഇപ്പത്തന്നെ സംസാരിക്കണം!!" അനിയന്ത്രിതമായ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞിട്ട് അയാളെന്നെ നോക്കി. തുടർന്നയാൾ കുഞ്ഞുമോനെയും ഭീഷണമായി നോക്കി. "വാ ഇങ്ങോട്ട്!" എന്നെ നോക്കി അത് പറഞ്ഞ് അയാൾ തിരിഞ്ഞ് നടന്നു. പിന്നെ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് കുഞ്ഞുമോനെ നോക്കി. "നിന്നോടിനി പ്രത്യേകിച്ച് പറയണോ?" കുഞ്ഞുമോൻ എഴുന്നേറ്റു. അയാളുടെ പിന്നാലെ ചെന്നു. ഞാൻ പതിയെ ചുറ്റുമൊന്ന് വീക്ഷിച്ചു. അടുത്ത ഫ്‌ലാറ്റിലെ ആരും തന്നെ നോക്കുന്നില്ല എന്നുറപ്പ് വരുത്തി ചാക്കോച്ചേട്ടൻ പോയ വഴിയേ മെല്ലെ നടന്നു. അവർ താമസിച്ചിരുന്ന കോട്ടേജിലേക്കാണ് അയാൾ പോയത്. ആദ്യം ചാക്കോച്ചേട്ടനും പിന്നെ കുഞ്ഞുമോനും അവസാനം ഞാനും അതിലേക്ക് കയറി. അതിന്റെ ഒരു കോണിൽ കലങ്ങളും പാത്രങ്ങളും പാചകസാമഗ്രികളുമൊക്കെ ഞാൻ കണ്ടു. "എന്നാന്ന് വെച്ചാ വേം പറ!"

ഞാൻ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു. "വേറെ പണിയുണ്ടെനിക്ക്!" ചാക്കോച്ചേട്ടൻ തിരിഞ്ഞ് കോട്ടേജിന്റെ വാതിലടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു. എന്നിട്ട് എന്റെ നേരെ അടുത്തു. ദേഷ്യം കത്തുന്ന കണ്ണുകളോടെ അയാൾ എന്നെ ണ് നോക്കി. "നെനക്ക്‌ ഇവനുമായി എന്നതാ എടപാട്?" ഞാൻ കുഞ്ഞുമോനെ നോക്കി. അവനെന്നിൽ നിന്ന് നോട്ടം മാറ്റി നിലത്തേക്ക് നോക്കി. "നിങ്ങള് എന്നതാ ഈ പറയുന്നേ?" ഞാൻ അയാളോട് ചോദിച്ചു. "പിന്നെ മറ്റൊരു കാര്യം!" ഞാൻ ചാക്കോച്ചേട്ടന്റെ നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി. "നീന്നും എഡീനും ഒക്കെപ്പോയി സ്വന്തം പെമ്പ്രന്നോത്തിനെ വിളിച്ചോണം; മനസ്സിലായോ?" "ഞാനും മാഡവും തമ്മിൽ പ്രശ്നം ഉണ്ട്; സമ്മതിച്ചു," മുഖത്ത് ശാന്തത വരുത്തി അയാൾ പറഞ്ഞു. "അതിന് ഈ മൈരന് പൂറ് പൊളത്തിക്കൊടുക്കാൻ മാഡം തീരുമാനിച്ചോ?" "ഛീ! നിർത്തടോ!" നിയന്ത്രിക്കാനാവാത്ത കോപത്തോടെ ഞാനലറി. "ഇനി അതുപോലെ ഒരു തെറി! ഒരു തെറിയൊച്ചയെങ്ങാൻ തന്റെ വൃത്തികെട്ട വായീന്ന് പൊറത്തേക്ക് വന്നാൽ ചാക്കോച്ചേട്ടാ പുന്നാരമോനെ! അറിയും താൻ വിവരം!!" “മാഡത്തിന് ചോദ്യംമനസ്സിലായില്ലേ? ഉത്തരം പറ!" ഞാനയാളെ രൂക്ഷമായി