Chapter Title : ഗീതികയുടെ ഒഴിവ് സമയങ്ങൾ 18 [Smitha]

അതും കണ്ടോണ്ട് കേറി വന്നെ. അല്ലെ?”

‘ശ്യോ! എന്‍റെ ഈശ്വരാ!”

അസഹ്യത നിറഞ്ഞ ശബ്ദത്തില്‍ ഗീതിക പറഞ്ഞു.

“ഒരു നൂറ്റമ്പത് പ്രവശ്യവേലും ഞാന്‍ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ഒരു പ്രാവശ്യം എനിക്കങ്ങനെ ഒരു അബദ്ധം പറ്റി എന്ന്! അത് എന്തിനാ എപ്പഴും ഇങ്ങനെ ക്കൂടെക്കൂടെ പറഞ്ഞോണ്ടിരിക്കുന്നെ!”
അത് കേട്ട് അയാള്‍ പുഞ്ചിരിച്ചു.
എന്നിട്ട് കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ നെറ്റിയില്‍ ഉമ്മവെച്ചു.
എന്നിട്ട് പതിയെ പറഞ്ഞു.

“നീയെ ആ ദേവൂട്ടീടെ പൊറകെയുള്ള ന്യൂസ് പിടുത്തം ഒക്കെ അങ്ങ് നിര്‍ത്തിയേരേ കേട്ടോ... എടീ ദേവൂട്ടി എന്‍റെ വിശപ്പ്‌ മാറ്റുന്ന കഞ്ഞിയാണ്. കഞ്ഞി നമ്മള്‍ എന്നും കഴിക്കുന്നത് അല്ലെ? അത് വേറെ ഒരാളോട് പങ്കുവെക്കുന്നതില്‍ എന്താ നഷ്ടം? പക്ഷെ മാഡം, നീ അസ്സല്‍ ബിരിയാണിയാ..സ്പെഷ്യല്‍ സമയങ്ങളില്‍ മാത്രം കഴിക്കാനുള്ളത്... ചിലപ്പോ ഒന്നോ രണ്ടോ എറച്ചി പീസ്‌ ഞാന്‍ പങ്കു വെക്കുവാരിക്കും. മൊത്തം ബിരിയാണി ആരേലും ആര്‍ക്കെങ്കിലും ഷെയര്‍ ചെയ്യുവോ? ഷെയര്‍ ചെയ്യാന്‍ കഞ്ഞി. സൊന്തം തിന്നാന്‍ ബിരിയാണി, പുരിഞ്ചിതാ?”

ഗീതികയ്ക്ക് അത് കേട്ടിട്ട് ചിരിക്കാതിരിക്കാനായില്ല.

“എന്ന് വെച്ചാ ഇനീം കഞ്ഞി കുടിക്കാന്‍ പോകുംന്ന്‍; അല്ലെ?”
“
പോടീ ഒന്ന്!”

അയാള്‍ ചിരിച്ചു.

“എന്നും ബിരിയാണി കിട്ടൂങ്കി ആരാ കഞ്ഞി കുടിക്കാന്‍ പോണേ? ദേവൂട്ടി ഇപ്പം കുഞ്ഞുമോന്റെയാ. അവടെ കെട്ട്യോനു കഞ്ഞി ഇഷ്ടമല്ല. പട്ടച്ചാരായമാ അയാക്കിഷ്ടം. അതുകൊണ്ട് ദേവൂട്ടി വെക്കുന്ന കഞ്ഞി മൊത്തം വേസ്റ്റ് ആയിപ്പോകുവാ. ആരേലും വേണ്ടേ കഞ്ഞി വേസ്റ്റ് ആകാതെ നോക്കാന്‍?”

ദേവൂട്ടി വിവാഹിത ആണ് എന്ന് എനിക്കപ്പോള്‍ ആണ് മനസ്സിലായത്.
അപ്പോള്‍ ഒരുകാര്യം മനസ്സിലായി.
ചാക്കോയുടെ ഇഷ്ടം എന്നത് മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യമാരിലാണ്.

“അപ്പം കുഞ്ഞുമോന് എപ്പഴേലും ബിരിയാണി കഴിക്കണം എന്ന് തോന്നിയാലോ? എന്തേരെ എന്നുവെച്ചാ ഒരാള് എന്നും കഞ്ഞി മാത്രം കഴിക്കുന്നെ?”

ഗീതിക തിരിച്ചു ചോദിച്ചു.

“എന്നുവെച്ചാ എപ്പഴേലും നിന്നെ അവന്‍ ഞെക്കാനും പിടിക്കാനും ട്രൈ ചെയ്താലോ എന്നാണോ അതോ നിന്നെ ശരിക്കും ഊക്കാന്‍ വന്നാലോ എന്നാണോ?

“എങ്ങനെ ആയാലും...’

“അവന്‍ വിവരം അറിയും!”

ചാക്കോയുടെ സ്വരം ഭീഷണമായി.

“അവനറിയാം എന്നെ! അറിഞ്ഞോണ്ട്‌ അവനങ്ങനെ ചെയ്യാന്‍ മുതിരൂംന്ന്‍ ഞാങ്കരുതുന്നില്ല. എന്തേലും ബലം പിടിച്ച്