Chapter Title : Gen-Z തായോളി [ഡ്രാക്കുള കുഴിമാടത്തിൽ]

തുടങ്ങി, ശബ്ദം താഴ്ത്തി. “നീ… അമ്മയെ ഇങ്ങനെ നോക്കാൻ തുടങ്ങീട്ട് കുറേ ആയോ?”

ചോദ്യം നേരിട്ട് വന്നില്ല. പക്ഷേ അതിന്റെ മുൻപേ ഉണ്ടായിരുന്ന മൗനം തന്നെ അതിനെ കൂടുതൽ ഭാരമുള്ളതാക്കി.

ആദി ഉടനെ ഉത്തരം പറഞ്ഞില്ല. അവൻ തല താഴ്ത്തി, കൈപ്പത്തി കാൽമുട്ടിന് മുകളിൽ വെച്ച് അല്പം അമർത്തി. ഹൃദയമിടിപ്പ് കേൾക്കാൻ പറ്റുന്ന രീതിയിൽ വേഗത്തിലായി.

“എന്താ അങ്ങനെ ചോദിക്കുന്നത്?”

ആദി മെല്ലെ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു. ശബ്ദത്തിൽ ഒരു ചെറിയ ഡിഫൻസ് ഉണ്ടായിരുന്നു.അജു ഉടനെ backpedal ചെയ്തില്ല. പകരം ചെറുതായി തോള് ഉയർത്തി.

“അറിയില്ല… ഇന്നലെ രാത്രി നീ ആന്റി കുനിഞ്ഞപ്പോൾ നോക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. ഇന്ന് കാറിലും… പാർക്കിലും. നിന്റെ കണ്ണ് അവിടെ തന്നെ പതിഞ്ഞിരുന്നു. ഞാൻ ഒന്നും judge ചെയ്യുന്നില്ല. ജസ്റ്റ്… curious ആയി തോന്നി.”

ആദി ശ്വാസം വലിച്ചു വിട്ടു. അവന്റെ മുഖം ചൂടായി, പക്ഷേ അതിനേക്കാൾ വലിയ കാര്യം — അജു അത് notice ചെയ്തു എന്നതാണ്. അവൻ denial പറയാൻ ശ്രമിച്ചില്ല. അത് വ്യാജമായി തോന്നുമായിരുന്നു.

“കുറച്ചു കാലമായി…” ആദി മെല്ലെ സമ്മതിച്ചു. ശബ്ദം ഏതാണ്ട് മന്ത്രിക്കുന്ന പോലെ. “അത്രയ്ക്ക് clear ആയി തോന്നിയിരുന്നില്ല. പക്ഷേ… ചിലപ്പോൾ അമ്മയെ കാണുമ്പോൾ ഒരു തോന്നൽ വരും. ഞാൻ അതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കാൻ പോലും ഭയപ്പെടുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ അത് മാഞ്ഞുപോകുന്നില്ല.”

അജു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. പകരം തലയാട്ടി — അത് “എനിക്കറിയാം” എന്ന് പറയുന്ന പോലെ. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു “എനിക്ക് അങ്ങനെ തോന്നിയിട്ടുണ്ട്… വേറെ പലരെയും കുറിച്ച്. പക്ഷേ നിന്റെ കേസ് വേറെ. അത് സ്വന്തം അമ്മയാണ്. അത്… കൂടുതൽ complicated ആണ്. നിനക്ക് guilt തോന്നാറുണ്ടോ?”

ആദി ചിരിച്ചു — ഒരു dry, bitter ചിരി.

“എല്ലാ സമയവും. പക്ഷേ അതിന്റെ ഇടയിൽ… ഒരു ത്രില്ലും ഉണ്ട്. അത് admit ചെയ്യാൻ തന്നെ ഭയമാണ്. ഞാൻ ഒരിക്കലും അമ്മയോട് ഒന്നും ചെയ്യില്ല. അത് ഒരു fantasy മാത്രമാണ്. പക്ഷേ അത് മനസ്സിൽ നിന്ന് പോകുന്നില്ല.”

അജു ഒരു നിമിഷം മൗനമായി. പിന്നെ മെല്ലെ ചോദിച്ചു,“എന്തൊക്കെയാണ്