Chapter Title : Gen-Z തായോളി [ഡ്രാക്കുള കുഴിമാടത്തിൽ]

ആകുമോ?"

"അമ്മയ്ക്ക് നിന്നെ കാണുമ്പോൾ എപ്പോഴും സന്തോഷമാണ്. 'അജു വരുന്നില്ലേ, അവന് നല്ല ഭക്ഷണം കൊടുക്കണം' എന്ന് പറയാറുണ്ട്.

"അവൻ ഒന്ന് ആലോചിച്ചു. പിന്നെ തല കുലുക്കി. "ശരി... എങ്കിൽ വരാം.

"ബസ് വന്നു. ഞങ്ങൾ കയറി. ജനാലയ്ക്ക് അടുത്ത് ഇരുന്നപ്പോൾ അജു പറഞ്ഞു."താങ്ക്സ് ബ്രോ. എനിക്ക് ഇപ്പോൾ... ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരിക്കാൻ മൂഡില്ലായിരുന്നു."

ഞാൻ ചിരിച്ചു. "പിന്നെന്താ. നമ്മുടെ വീട്ടിൽ നിനക്ക് ഒരു റൂം ഉണ്ട്. അമ്മ നിന്നോട് സംസാരിക്കും, ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കും... നിനക്ക് റസ്റ്റ് എടുക്കാം."

അവൻ ജനാലയ്ക്ക് പുറത്തേക്ക് നോക്കി. ഞാൻ അവന്റെ മുഖം നോക്കി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു relief ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ എനിക്ക് അറിയാം — അവന്റെ മനസ്സിൽ എപ്പോഴും ഒരു ഭാരം ഉണ്ട്. ആരും തന്നെ ശരിക്കും വേണ്ട എന്ന തോന്നൽ.

വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ ആശ വാതിലിനടുത്ത് നിന്നിരുന്നു. ആദിയെ കണ്ട ഉടനെ അവരുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു.

“ആദി... എന്റെ മോനെ, വന്നോ? എത്ര നാളായി കാണാത്തത്.”

ആശ ആദിയെ ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു, പുറകിൽ തലോടി. പതിവുപോലെ അവരുടെ കണ്ണുകൾ അല്പം നനഞ്ഞു — ആദി വീട്ടിൽ വരുമ്പോഴെല്ലാം ഇങ്ങനെയാണ്.

പിന്നെ അവർ അജുവിനെ നോക്കി. ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

“അജു... വാ മോനെ. അകത്ത് വാ,”

അജു ഒന്ന് മടിച്ചു നിന്നു, പക്ഷെ “ശരി ആന്റി” എന്ന് മെല്ലെ പറഞ്ഞു അകത്തേക്ക് നടന്നു.

ആശ അവനോട് സാധാരണമായി സംസാരിച്ചു — “എന്താ ഭക്ഷണം ഇഷ്ടമുള്ളത്? ഇന്ന് ചിക്കൻ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്.”

ആദി അടുക്കളയിലേക്ക് നോക്കി. അമ്മ ചിരിച്ച് അവനോട് എന്തോ പറയുകയാണ്. “നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള മസാല ഒക്കെ ഇട്ടിട്ടുണ്ട്” എന്നൊക്കെ. ആദി അത് കേട്ടപ്പോൾ സന്തോഷം തോന്നി.

ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം ആദി പറഞ്ഞു,

“വാ, കുറച്ച് പുറത്തിറങ്ങാം. ടൗണിൽ ഒന്ന് നടക്കാം.”

രണ്ടുപേരും ബൈക്കിൽ പോയി. ഒരു ചെറിയ ടീ കടയിൽ ഇരുന്നു. സംസാരം പതിവുപോലെ കോളേജിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.

അജു പറഞ്ഞു,

“നമ്മുടെ ക്ലാസ്സിലെ ദിവ്യ... ഇപ്പോൾ നല്ലോണം മാറിയിട്ടുണ്ടല്ലോ. അവളുടെ friend ആയ സ്വാതി കൂടി. രണ്ട് പേരും ഒന്നിച്ച് നടക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ...”

ആദി ചിരിച്ചു. “അവർ ഫൈൻ ആണ്. പക്ഷേ എനിക്ക് അത്ര താല്പര്യമില്ല ഇപ്പോൾ.”
അജു ഒരു നിമിഷം മൗനമായി. പിന്നെ പറഞ്ഞു,

“എനിക്ക് പെൺകുട്ടികളെക്കാൾ... കുറച്ച് മെച്യർ ആയ ആളുകളെ കൂടുതൽ ഇഷ്ടമാണ്. അവർക്ക് ഒരു confidence ഉണ്ടാകും. നോക്ക്, ഇന്നലെ