Chapter Title : Gen-Z തായോളി [ഡ്രാക്കുള കുഴിമാടത്തിൽ]

തുടരും.

അടുത്ത ദിവസം വൈകുന്നേരം, മഴ നിന്നതിന്റെ ശേഷിപ്പ് വായുവിൽ ഒരു തണുത്ത ഈർപ്പം നിറച്ചിരുന്നു. വീടിന്റെ ലൈറ്റുകൾ മങ്ങിയ മഞ്ഞ നിറത്തിൽ കത്തുന്നു.

ആശ അടുക്കളയിലെ ജോലി തീർത്ത് തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. നൈറ്റി ഇട്ടിരിക്കുന്നു — ഇന്ന് ഒരു പഴയ, ലൈറ്റ് പിങ്ക് കോട്ടൺ നൈറ്റി, തുണി മൃദുവും അല്പം നേർത്തതുമാണ്. അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ വളവുകൾ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ മൃദുവായി തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു. മുടി അഴിച്ചു വിട്ടിരിക്കുന്നു, തോളിലൂടെ ഇറങ്ങി പുറകിൽ പരത്തി.

ആദി അവളുടെ മുറിയുടെ വാതിലിനടുത്ത് നിന്നു. അവന്റെ കൈകൾ അല്പം വിറച്ചു. ഇന്നലത്തെ സംഭവങ്ങൾ — അജുവിന്റെ തൊടൽ, ആശയുടെ അറിയാത്ത വിറയൽ — അവന്റെ മനസ്സിൽ ഇപ്പോഴും കറങ്ങുന്നു.

അവൻ മെല്ലെ വാതിൽ തട്ടി.“അമ്മേ… ഞാൻ അകത്ത് വരട്ടെ?”

ആശ തിരിഞ്ഞു നോക്കി, ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

“വാ മോനെ… എന്താ?”

ആദി അകത്ത് കയറി. മുറിയിലെ വായു അല്പം ചൂടുള്ളതും, ആശയുടെ പെർഫ്യൂമിന്റെയും വിയർപ്പിന്റെയും മിശ്രിത മണവും നിറഞ്ഞതുമാണ്. അവൻ ബെഡിന്റെ അറ്റത്ത് ഇരുന്നു.“ഒന്നും ഇല്ല… ജസ്റ്റ് സംസാരിക്കാൻ തോന്നി.”

ആശ ബെഡിന്റെ മറുവശത്ത് ഇരുന്നു. നൈറ്റി അവളുടെ തുടകളിൽ ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നു. അവൾ കാലുകൾ മടക്കി ഇരുന്നു — നൈറ്റി അല്പം മുകളിലേക്ക് ഉയർന്നു, തുടയുടെ മുകൾഭാഗം തെളിഞ്ഞു. അവൾ ചിരിച്ചു,

“എന്തിനാ ഇന്ന് ഇത്ര സീരിയസ്? കോളേജ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടോ?”

ആദി തലയാട്ടി.“ഇല്ല… ജസ്റ്റ്… അമ്മയോട് അടുത്ത് ഇരിക്കാൻ തോന്നി.”

അപ്പോഴാണ് അജു വാതിലിനടുത്ത് വന്നത്. അവൻ മെല്ലെ തട്ടി.

“ആന്റി… ഞാനും വരട്ടെ?”

ആശ ചിരിച്ചു. “വാ മോനെ… ഇരിക്ക്.”

അജു അകത്ത് കയറി. അവൻ ബെഡിന്റെ മറ്റൊരറ്റത്ത് ഇരുന്നു — ആശയ്ക്കും ആദിക്കും ഇടയിൽ. മൂന്നുപേരും ബെഡിൽ ഇരിക്കുന്നു. മുറിയിലെ വെളിച്ചം മങ്ങിയതുകൊണ്ട് അവരുടെ മുഖങ്ങൾ അല്പം നിഴലിൽ മറഞ്ഞു.

സംസാരം തുടങ്ങി — കോളേജ്, ഭക്ഷണം, മഴ — സാധാരണ കാര്യങ്ങൾ. പക്ഷേ ആദിയുടെയും അജുവിന്റെയും ശ്രദ്ധ പൂർണമായും ആശയിലാണ്. അവളുടെ നൈറ്റി മുൻഭാഗം അല്പം തുറന്നിരിക്കുന്നു — നെഞ്ചിന്റെ