Chapter Title : ഗിരിജ ചേച്ചിയും ഞാനും 11 [Aromal]

ആളുകളൊക്കെ നിക്കുന്നുണ്ട് ഗിരിജ ചേച്ചി അവരെയൊക്കെ കണ്ടതുകൊണ്ടാവണം അല്പമൊന്നു പിന്നിലേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു. കാണുന്നവർക്ക് തെറ്റായ രീതിയിലൊന്നും തോന്നാതിരിക്കാൻ ഗിരിജ ചേച്ചി മനഃപൂർവ്വം ഞങ്ങൾക്കിടയിലൊരു അകലം സൃഷ്ടിച്ചു. അവിടെ നിക്കുന്ന ചിലർക്കൊക്കെ എന്നെയും ഗിരിജ ചേച്ചീനെയുമൊക്കെ അത്യാവശ്യം അറിയാവുന്നവരാണ് എന്നാലും ഞങ്ങള് രണ്ട് വീട്ടുകാരും തമ്മിൽ നല്ലയൊരു ബന്ധം നിലനിൽക്കുന്നതുകൊണ്ട് തന്നെ അവര് ഞങ്ങളെ മറ്റൊരു രീതിയിൽ കാണാനും സാധ്യതയില്ല. ഞാൻ മെയിൻ റോഡിന്റെ രണ്ട് സൈഡിൽ നിന്നും വണ്ടി വരുന്നുണ്ടോന്നു നോക്കി ബൈക്ക് മെയിൻ റോഡിലേക്ക് കയറ്റി ടൗണിലേക്കുള്ള യാത്ര തുടർന്നു. മെയിൻ റോഡിൽ അത്യാവശ്യം വണ്ടികൾ ഒക്കെയുള്ളതുകൊണ്ട് തന്നെ ഗിരിജ ചേച്ചിയോട് അധികം പിന്നെ മിണ്ടാൻ പറ്റിയില്ല ഇടക്കിടക്കുള്ള വണ്ടികളുടെ ശബ്ദവും പിന്നെ അതിന്റെ കൂടെ ഹെൽമെറ്റും വെച്ചിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ഒന്നും പറഞ്ഞാലും കേക്കാൻ പറ്റില്ല. ഉച്ചയായതുകൊണ്ട് തന്നെ റോഡിൽ നല്ല ചൂടാണ് പിന്നെ ഇടക്കിടക്ക് ചെറിയ കാറ്റ് വീശുന്നത് കൊണ്ട് ചെറിയൊരു ആശ്വാസമുണ്ട്. ഇവിടുന്നു ടൗണിലേക്ക് ഒരല്പം ദൂരമുണ്ട് മെയിൻ റോഡിൽ കയറി കുറച്ചു ദൂരം കഴിഞ്ഞതോട് കൂടി വീണ്ടും ഗിരിജ ചേച്ചി എന്റെ അടുത്തേക്ക് ചേർന്നിരുന്നു. "...നല്ല ചൂടാ...അല്ലേ കൊച്ചേ.... " ഗിരിജ ചേച്ചിയെന്റെ ഹെൽമെറ്റിന്റെ അടുത്തേക്ക് തല ചേർത്തു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "...മ്മ്... അതേ ..... " മെയിൻ റോഡ് ആയതുകൊണ്ട് തന്നെ ഞാനൊരൽപ്പം സ്പീഡിൽ വിട്ടു അത് മാത്രമല്ല പയ്യെ പോയാൽ ഞാനും ഗിരിജ ചേച്ചിയും ഇനിയും പൊള്ളുകയേ ഉള്ളൂ. ഗിരിജ ചേച്ചി ഒരു കൈ ബൈക്കിന്റെ സീറ്റിന്റെ പുറകിലെ കമ്പിയിലും ഒരു കൈ എന്റെ വയറിലും ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്നു. "..ചേച്ചീ.... ഈ സ്പീഡ് കുഴപ്പമില്ലല്ലോ...... ഇതിലും പയ്യെ പോയാൽ നമ്മള് ചൂടടിച്ചു ചാവും.... "

"..മ്മ്.... കൊഴപ്പവില്ല കൊച്ചേ...... ചേച്ചി പിടിച്ചിരുന്നോളാം.... " ഗിരിജ ചേച്ചിക്ക് ബൈക്കിൽ അധികം കേറി പരിചയമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ വളരെ ശ്രദ്ധയോടുകൂടിയാണ് ബൈക്കോടിച്ചത്. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഗിരിജ ചേച്ചീനെ പുറകിലുരുത്തി വർത്തമാനമൊക്കെ പറഞ്ഞു ജോളിയായി പോകണമെന്നുണ്ട് പക്ഷെ ഒടുക്കത്തെ വെയിലും തലയിൽ ഹെൽമെറ്റും അതുകൊണ്ട് ഒന്നും നടക്കില്ല. ഞങ്ങളെന്തായാലും അധികം വൈകാതെ തന്നെ ടൗണിലെത്തി. ഇനി ഒരല്പം