Chapter Title : ഗിരിജ ചേച്ചിയും ഞാനും 7 [Aromal]

നാണം കലർന്ന ഒരു ചിരിയോടെ ചന്തികൾ വിടർത്തി കുത്തിയിരുന്നു. ഞാനും ഗിരിജാമ്മേടെ പുറകിൽ കുത്തിയിരുന്നു. ഗിരിജാമ്മ കുത്തിയിരുന്നപാടേ "പ്ർർൽർർർർ"ന്ന് ശബ്ദത്തിൽ നീട്ടി ഒരു വളി വിട്ടു . ബാത്റൂമിലാകെ ഗിരിജാമ്മേടെ വളി മണം പരന്നു. "എന്നെ ബോധം കെടുത്തുവോ ഗിരിജാമ്മേ " ഗിരിജാമ്മ എന്നെ നോക്കി ഒരു വളിച്ച ചിരി ചിരിച്ചു. "അറിയാതെ വിട്ടു പോയതാ പൊന്നു " ഗിരിജാമ്മ നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു "ഞാൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞതാ എന്റെ ഗിരിജാമ്മേ.. എനിക്ക് ഒത്തിരി ഇഷ്ടവാ ഗിരിജാമ്മ ഇങ്ങനെ വളി വിടുന്നത് കേക്കാൻ " ബാത്റൂമിനുള്ളിൽ നിറഞ്ഞു നിക്കുന്ന മണം ഞാനാസ്വദിച്ചു മണത്തു. ഗിരിജാമ്മേടെ വളി മണത്തിനു പോലും എന്റെ കുണ്ണയെപ്പോലും കംമ്പി ആക്കാനുള്ള ശക്തിയുണ്ടെന്നു അന്നാണ് എനിക്ക് മനസിലാകുന്നത്. "ഗിരിജാമ്മേടെ വളി മണക്കാനും ഒരു ഭാഗ്യം വേണം " ഗിരിജാമ്മേടെ കൂതി ചാലിലൂടെ ഞാൻ വിരലോടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "പോന്നുനു അല്ലേ ആ ഭാഗ്യം കിട്ടിയേ " ഗിരിജാമ്മ കുണുങ്ങി ചിരിച്ചോണ്ട് പറഞ്ഞു. "എന്റെ ഗിരിജാമ്മയെ കിട്ടിയതാ എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഭാഗ്യം " "നമ്മളൊന്നല്ലേ പോന്നുസേ" ഗിരിജാമ്മയുടെ വാക്കുകൾ എന്നെ ഗിരിജാമ്മയിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ചു. ഗിരിജാമ്മേടെ സ്നേഹവും വാത്സല്യവും എന്നെ ഗിരിജാമ്മയിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും അലിഞ്ഞു ചേരാൻ കൊതിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.മറ്റൊരു തരത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ ഗിരിജാമ്മയ്ക്ക് അടിമപ്പെടുകയായിരുന്നു എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും. എന്റെ മുന്നിൽ കുത്തിയിരിക്കുന്ന വെണ്ണക്കൽ ശില്പം എന്നെ വല്ലാതെ കൊതിപ്പിച്ചു. ആ അരക്കെട്ടിൽ കിടക്കുന്ന വെള്ളി അരഞ്ഞാണവും കാൽ പാദങ്ങളെ ഉമ്മ വെച്ചു കിടക്കുന്ന പാദസരവും ഗിരിജാമ്മയെ ഒരു അപ്സരസാക്കി മാറ്റി. "ഇതെന്താലോചിച്ചിരിക്കുവാ പൊന്നു.എന്റെ കൂതി കഴുകാൻ കൊതിയാന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് കഴുകുന്നില്ലേ " " ഗിരിജാമ്മേടെ സൗന്ദര്യം കണ്ടു ഇരുന്നു പോയതാ " "എന്നെ കുത്തി ഇരുത്തിയാണോ സൗന്ദര്യം കാണുന്നെ.. ഞാനിപ്പോ എഴുന്നേറ്റ് പോകും" "ഗിരിജാമ്മ എങ്ങനെ ഇരുന്നാലും സുന്ദരിയല്ലേ " "ഒന്നു വേഗം കഴുകി താ പൊന്നു കാലു കഴക്കുന്നു " ഇനീം കൂതി കഴുകാൻ താമസിച്ചാ ഗിരിജാമ്മ എണീറ്റു പോകുമെന്ന് തോന്നിയകൊണ്ട് ഞാൻ കഴുകാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. അല്ലേലും ഗിരിജാമ്മേനെ കുറ്റം പറയാൻ പറ്റില്ല