Chapter Title : ഗിരിജ ചേച്ചിയും ഞാനും 8 [Aromal]

കാണാനാ " "ഉമ്മയൊക്കെ ഞാൻ വീട്ടിൽ വരുമ്പോ തരാം... ഇപ്പോ എന്റെ വാവ ക്ലാസ്സിൽ പോകാൻ നോക്ക് " "ഞാൻ വൈകുന്നേരം വരുമ്പോ ഉമ്മ തന്നില്ലെങ്കിലാ ഞാൻ പറയാൻ പോണേ " ഞാൻ ഗിരിജ ചേച്ചിയെ ഒരു തമാശയോടെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി. "അതൊക്കെ ചേച്ചീ തരാന്നേ...... പൊന്നൂസേ ഒരു കാര്യം ചോദിയ്ക്കാൻ മറന്നു പോയി അതിയാനെഴുന്നേറ്റോ ?....പുറത്തോട്ട് വെല്ലോം കണ്ടോ " "മ്മ്... എഴുന്നേറ്റു... ഞാൻ താക്കോല് കൊടുത്തിട്ടാ പോന്നേ " "എന്നാ ഞാൻ വേഗം ചെല്ലട്ടെ ഇല്ലെങ്കിൽ ഇനി ഞാൻ കാപ്പിയെടുത്തു കൊടുത്തില്ലെന്നു പറഞ്ഞു ഒച്ചപ്പാട് ഉണ്ടാക്കും.... " "ഞാനും പോകുവാ... വൈകുന്നേരം വരാം " ഞാൻ പോകാൻ വേണ്ടി ബൈക്ക് ഓൺ ആക്കിയപ്പോളാണ് ഗിരിജ ചേച്ചി ബൈക്കിന്റെ ടാങ്കിന്റെ മുകളിൽ വെച്ചിരുന്ന ഹെൽമെറ്റ് ശ്രദ്ധിച്ചത്. "ഹെൽമെറ്റ് വെച്ചോണ്ട് പോ വാവേ...." ഗിരിജ ചേച്ചി ഹെൽമെറ്റ് എടുത്ത് എന്റെ നേരെ നീട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " എന്റെ ഗിരിജ ചേച്ചി പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് മാത്രം ഞാൻ വെക്കാം " ഞാൻ ഗിരിജ ചേച്ചിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ഹെൽമെറ്റ് വാങ്ങി തലയിൽ വെച്ചു. "ഹെൽമെറ്റ് വെച്ചെന്നു വിചാരിച്ചു ഒത്തിരി സ്പീഡിലൊന്നും പോവണ്ട... പയ്യെ പോയാമതി" ഗിരിജ ചേച്ചിക്ക് എന്നോടുള്ള സ്നേഹവും കരുതലും ആ വാക്കുകളിൽ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു. " ഞാനിനി ഗിരിജ ചേച്ചി പറയുന്ന പോലെയേ ഓടിക്കുന്നുള്ളൂ" " മ്മ്.... നല്ല കൊച്ച്.... എന്നാ പോയിട്ട് വാ " ഗിരിജ ചേച്ചി എന്നെ സ്വന്തം ഭർത്താവിനെ പോലെ അതിലുപരി ഒരു മകനെപ്പോലെ കോളേജിലേക്ക് യാത്രയാക്കി. ഗിരിജ ചേച്ചി എന്നെ പറഞ്ഞു വിട്ടിട്ട് വേഗം വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. ഞാൻ കോളേജിലേക്കും. കൃത്യം പത്തു മണിക്ക് തന്നെ ക്ലാസ് തുടങ്ങി ശെരിക്കും പറഞ്ഞാൽ ക്ലാസ്സിലിരിക്കുമ്പോ പോലും എന്റെ മനസ്സ് നിറയെ ഗിരിജ ചേച്ചിയായിരുന്നു. എന്റെ ശരീരം മാത്രമേ ആ ക്ലാസ്സിലുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ മനസ്സ് എപ്പോളും ഗിരിജ ചേച്ചീടെ കൂടെ തന്നെയായിരുന്നു. ഞാനും ഗിരിജ ചേച്ചിയും ഒന്നായ നിമിഷം മുതൽ എനിക്ക് ഗിരിജ ചേച്ചിയെ ഒട്ടും പിരിഞ്ഞിരിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. ഗിരിജ ചേച്ചീനെ കാണാനും ഗിരിജ ചേച്ചിയോട് മിണ്ടാനും എനിക്ക്