Chapter Title : ഗിരിജ ചേച്ചിയും ഞാനും 8 [Aromal]

മാത്രവല്ലേ ഇവിടൊള്ളൂ അതുകൊണ്ട് ഇടാതെയാ വന്നേ.... ഇത് കണ്ടോ ചേച്ചീനെ കണ്ടപ്പോ തൊട്ട് പൊങ്ങി നിക്കുന്നതാ " ഞാനെന്റെ നിക്കറിന് മുകളിലൂടെ കൊടിമരം പോലെ പൊങ്ങി നിക്കുന്ന കുണ്ണയിൽ തടവിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "ഈ കൊച്ചിനെക്കൊണ്ട് ഞാൻ തോറ്റല്ലോ " ഗിരിജ ചേച്ചിയെന്റെ നിക്കറിന്റെ മുഴുപ്പിലേക്കു കൊതിയോടെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.നാല്പതിനോട് അടുത്തു പ്രായമുള്ള തന്റെ ശരീരം ഇപ്പൊളും ഒരു ഇരുപതുകാരന്റെ ഇളം കുണ്ണയെ വരെ കംമ്പിയാക്കിയതോർത്തപ്പോൾ ഗിരിജ ചേച്ചിക്ക് അഭിമാനം തോന്നി. "ഗിരിജ ചേച്ചീനെ കണ്ടാ പിന്നെയിവൻ താഴുകേല " ഞാൻ ഗിരിജ ചേച്ചീടെ രണ്ടു കാലും എടുത്തെന്റെ മടിയിലേക്ക് വെക്കാൻ തുടങ്ങി "പൊന്നൂസേ ആരേലും കാണും.... നമ്മള് വീടിന്റെ മുന്പിലാ ഇരിക്കുന്നെ " ഗിരിജ ചേച്ചി കാല് രണ്ടും മടിയിൽ വെക്കാൻ സമ്മതിക്കാതെ സ്റ്റെപ്പിലേക്കു തന്നെയെടുത്തു വെച്ചു. "ഇങ്ങോട്ടിപ്പോ ആര് വരാനാ ചേച്ചി... ഇവിടെയിപ്പോ നമ്മള് മാത്രമല്ലേ ഉള്ളൂ " "പറയാൻ പറ്റികേല പൊന്നൂ...ഇതിപ്പോ ആരേലും കണ്ടോണ്ട് കേറിവന്നാ നമ്മുടെ കാര്യം പോക്കാ " ഗിരിജ ചേച്ചി പറഞ്ഞപ്പോ അത് ശെരിയാണെന്നു എനിക്കും തോന്നി എന്തായാലും എന്നെക്കാളും കഴിവും ലോകപരിചയവുമൊക്കെ ഗിരിജ ചേച്ചിക്കൊണ്ട്. ഒന്നുവല്ലേലും കെട്ടിയോന്റെ വലിയ സഹായമില്ലാതെ ഒരു കുടുംബം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്ന ആളല്ലേ. "മ്മ്.... ശെരിയാ ചേച്ചീ... എന്നാ വാ നമുക്ക് അകത്തോട്ട് പോകാം അതാവുമ്പോ കുഴപ്പമില്ലലോ " "കുറച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ട് അകത്തോട്ട് പോകാം പൊന്നൂസേ ചേട്ടനിപ്പോ അങ്ങോട്ട് പോയതല്ലേ ഉള്ളൂ.... ചേട്ടൻ പോയ പുറകെ നമ്മള് രണ്ടു പേരും അകത്തോട്ട് പോയാ ശെരിയാവില്ല... ആള്ക്കാര് എന്തേലും കിട്ടാൻ നോക്കിയിരിക്കുവാ " ഗിരിജ ചേച്ചി അല്പം ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഈ നട്ടുച്ചക്ക് ഇങ്ങോട്ട് ആരും വരാൻ പോകുന്നില്ല ഇനിയെങ്ങാനും ഞങ്ങളൊരുമിച്ചവിടെ ഇരിക്കുന്ന കണ്ടാലും ആരും ഒന്നും പറയാൻ പോണില്ല കാരണം ഞങ്ങൾ രണ്ടു വീട്ടുകാരും ഒരു വീടുപോലെയാണ് കഴിയുന്നതെന്ന് നാട്ടുകാർക്കെല്ലാം അറിയാവുന്ന കാര്യമാണ് എന്നാലും ഗിരിജ ചേച്ചിക്കൊരു പേടിയാണ്. പക്ഷെ ഗിരിജ ചേച്ചിയെ കുറ്റം പറയാൻ പറ്റികേല സൂക്ഷിച്ചാൽ ദുഖിക്കേണ്ട എന്നാണല്ലോ ചൊല്ല്. എന്തായാലും ഞാനും ഗിരിജ ചേച്ചിയും കുറച്ചു നേരമവിടെ തന്നെ